ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 136

เฟิงเย่เสวียนกดนางไว้ด้วยมือข้างเดียวโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง มืออีกข้างที่ว่างโอบเอวบางของนาง มือลูบไปที่หน้าท้อง จับผ้าคาดเอว พลันกระชาก

“ปล่อยข้า!”

“ข้าไม่เอา!”

ฉู่เชียนหลีดิ้นรนอย่างสุดชีวิต นางไม่มีทางมีความสัมพันธ์กับผู้ชายที่ตัวเองไม่ได้ชอบ

เฟิงเย่เสวียนเหลือบมองนางจากเบื้องสูง “ผู้หญิงเป็นคนปากไม่ตรงกับใจเสมอ บอกว่าไม่เอา ก็คือจะเอา”

ฉู่เชียนหลีโมโหจนดวงตาแดงก่ำ

“เจ้าไปหาเซียวจือฮว่า อย่าทำข้า!”

นางเกลียด

นางโมโห

นางไม่อยากกลายเป็นของเล่นของผู้ชาย

“เหตุใดจึงทำหน้าเหมือนถูกขืนใจ?” เฟิงเย่เสวียนจับเสื้อผ้าบนไหล่ของนาง พลันดึงลงข้างล่าง “ตอนอยู่ในถ้ำภูเขากว่างหนิง เจ้าตอบสนองข้าอยู่นะ!”

“เฟิงเย่เสวียน!”

อย่าพูดถึงเรื่องของภูเขากว่างหนิง!

นึกถึงกระโดดหน้าผา นึกถึงถ้ำ นึกถึงการจงใจวางแผนของเขา และความซาบซึ้งที่นางไม่รู้อะไรเลย คิดเพียงอยากตบตนเองให้ตายในฝ่ามือเดียว

นางโง่เขลายิ่งนัก!

นางกลับเชื่อว่าหมาป่าที่กินเนื้อมนุษย์มีความรู้สึก!

“ปล่อยข้า! หากเจ้ากล้าแตะต้องข้าแม้แต่ปลายนิ้ว ข้าฆ่าเจ้าแน่!” นางออกแรงทั้งหมดในร่างกาย ดิ้นรนจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หน้าผาก เบ้าตายิ่งแดงก่ำราวกับเลือด

ทันใดนั้น ระหว่างช่วงรอบเดือน ท้องน้อยปวดกระตุกหนึ่งที

“อ๊า…”

“...”

นางอดไม่ได้ที่จะกัดริมฝีปาก เสียงครวญครางล้นออกจากมุมปาก

การกระทำของเฟิงเย่เสวียนชะงัก

และก็ในพริบตานั้นเอง ฉู่เชียนหลีสบโอกาส ออกแรงบิดมือข้างหนึ่งหลุด คว้าจานฝนหมึกบนโต๊ะ ฟาดไปทางเฟิงเย่เสวียนอย่างแรง

“อ่า…”

เฟิงเย่เสวียนเซไปข้างหลังสามก้าวทันที

ฉู่เชียนหลีรีบลุกขึ้น พุ่งพรวดออกไป

เฟิงเย่เสวียนกุมท้องน้อยที่ถูกโจมตี สีหน้าซีดขาวเล็กน้อย ร่างกายอันสูงใหญ่โซเซยืนไม่มั่นคง…

พระชายาเปลี่ยนไปแล้ว นางแข็งแกร่งขึ้นแล้ว

นายท่านก็เปลี่ยนไปแล้วเช่นกัน เขาสนใจพระชายาแล้ว

“ท่านดู เงินมากมายเหล่านี้ ถูกค้นออกมาจากบ้านของผู้ชายที่ท่านช่วยเมื่อคืน” เขากล่าว

ผู้ชายคนนั้นเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา กลับมีทรัพย์สินมากเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเลศนัย

“เขา…ถูกรัชทายาทบงการ คิดจะอาศัยมือของท่านทำร้ายนายท่าน”

ร่างของฉู่เชียนหลีสั่นสะท้าน

อะไรนะ…

หานเฟิงถือเงินตำลึงไว้ “พระชายา ข้าไม่จำเป็นต้องโกหก เพราะแค่ท่านตรวจสอบก็เจอแล้ว”

“ความแค้นระหว่างรัชทายาทกับนายท่านลึกซึ้งมาก นายท่านออกรบครั้งนี้ เกือบตายในสงคราม ก็เป็นฝีมือของรัชทายาทเช่นกัน และยังมีไฟไหม้ที่ภูเขากว่างหนิง รัชทายาทส่งคนไปทำเช่นกัน…”

หานเฟิงอธิบายอย่างมีเหตุผลและหลักฐาน

ฉู่เชียนหลีตะลึงงัน

เช่นนี้ก็เท่ากับว่านางเข้าใจเฟิงเย่เสวียนผิด และยังวิ่งไปถามและด่าทอต่อหน้าเขา…

ไม่น่าแปลกใจที่เขาโมโหทำกับนาง…