ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 142

เมื่อเสียงตะโกนดังขึ้น บรรดาแขกที่อยู่ในจวนออกมาข้างนอกอย่างพร้อมเพรียงทันที

เด็กรับใช้รีบวิ่งเข้าไป ก้มเอวงอเข่า นำบันไดไม้สามขั้นไปวางไว้ที่ด้านข้างรถม้าอย่างนอบน้อม เพื่อสำหรับรองเท้า

ร่างเงาสีหมึกอันสูงศักดิ์หมุนตัวลงมา ยืนบนพื้นอย่างมั่นคง

จากนั้นก็เป็นรองเท้าปักลายดอกไม้อันประณีต

ร่างเงาอันเพรียวบาง

ใบหน้าที่มีรอยปาน…

ซ่า!

ทุกคนเบิกตากว้าง ถึงกับสูดลมเย็นเข้าปอด อ๋องเฉินพาฉู่เชียนหลีมาร่วมงาน หรือว่ายอมรับสถานะพระชายาอ๋องเฉินของฉู่เชียนหลีแล้ว?

ฉู่เชียนหลีได้รับความโปรดปรานแล้ว?

สวรรค์!

ไม่น่าใช่กระมัง

ใบหน้าที่อัปลักษณ์นั่น ไม่มีสิทธิ์กระทั่งถือรองเท้าให้พวกเขา เป็นไปได้อย่างไรที่จะเข้าตาอันสูงศักดิ์ของอ๋องเฉิน?

หรือเป็นเพราะจะเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองแต่งงานครบรอบห้าสิบปี อ๋องเฉินจึงพาฉู่เชียนหลีมาเป็นพิธี

อืม…

ต้องเป็นเช่นนี้แน่นอน!

ฉู่เชียนหลีก็แค่มีไว้ประดับ!

ในช่วงเวลาสั้นๆ สองวินาที มีการคาดเดาที่เปี่ยมล้น สมบูรณ์ มีสีสันปรากฏขึ้นในสมองของทุกคนมากมาย

หลังจากนั้นสองวินาที พากันก้าวไปข้างหน้า

“ข้าน้อยคำนับท่านอ๋อง”

“ท่านอ๋อง…”

ในโอกาสของคนชนชั้นสูงเช่นนี้ ดูผิวเผินเหมือนเป็นงานพบปะสังสรรค์ แต่ในความเป็นจริงแล้วเพื่อประจบสอพลอ เอาอกเอาใจ เชื่อมความสัมพันธ์

นี่อย่างไร

เพิ่งลงจากรถม้า เฟิงเย่เสวียนก็ถูกขุนนางกลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามาห้อมล้อมในสามชั้น นอกสามชั้น เหมือนกับขนมหวานที่ร้อนมือ

ฉู่เชียนหลีถูกทิ้งไว้ด้านข้าง แต่นางกลับชอบเช่นนี้ หลังจากเดินเข้าไป ก็หาที่ว่างตรงมุมหนึ่ง หยิบส้มขึ้นมาปอกเปลือกอย่างสบายๆ

กินไปหนึ่งกลีบ

หวานจัง…

ด้านซ้าย ขุนนางหลายคนกำลังพูดคุยเรื่องงานในราชสำนัก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน