ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 150

150 /1270

มันเป็นหน้ากากน่าเกลียด ปากสีฟ้ามีเขี้ยว ตาสีแดงเขายาว!

“สวรรค์!” มีคนมองเห็นแล้ว “นี่…”

ฮูหยินอู๋สะดุ้งตกใจ รีบเก็บหน้ากากนั่นยัดเข้าไปในแขนเสื้อโดยไม่สนใจความเจ็บปวดของร่างกาย

แต่ทุกคนเห็นแล้ว!

“ฮูหยินอู๋ ที่แท้เป็นฝีมือของเจ้า!”

“หน้ากากปากสีฟ้ามีเขี้ยวนี่…ที่แท้เป็นเจ้า เจ้ายังพูดอย่างมั่นใจว่าเป็นพระชายาอ๋องเฉิน เมื่อครู่ เจ้านี่แหละที่พูดเสียงดังที่สุด! คิดไม่ถึงจริงๆ…”

แขกเหรื่อต่างตําหนิด้วยคําพูดที่เฉียบคม

หลักฐานมัดตัว ยังคิดจะบ่ายเบี่ยง?

ก่อนหน้านี้ฮูหยินอู๋ถูกฉู่เชียนหลีต่อว่า จึงแค้นฝังใจ เดิมทีคิดจะหยอกล้อฮูหยินผู้เฒ่าหวังเล่นๆ เพื่อใส่ร้ายฉู่เชียนหลี ให้นางหลาบจำ แต่ใครจะรู้ว่านางมีความรู้ทักษะการแพทย์ ยิ่งคิดไม่ถึงว่าจะถูกจับได้

นางตื่นตระหนกแล้ว

“ไม่ ไม่ใช่ข้า…หน้า หน้า…หน้ากากนี่ข้าเก็บได้…ข้าเก็บได้…”

ใต้เท้าหวังโกรธแล้ว “ฮูหยินอู๋ ฮูหยินของข้ามีความแค้นอะไรกับเจ้า!”

ลูกชายของใต้เท้าหวังก็ตะคอกด้วยความโกรธเช่นกัน “วันนี้หากเจ้าไม่ให้คำอธิบาย อย่าคิดไปจากที่นี่!”

“ฮูหยินอู๋ จิตใจเจ้าอำมหิตมาก!”

“ไม่ ไม่ใช่ข้า…” ฮูหยินอู๋กลัวมาก นางวิ่งไปหาชายวัยกลางคนคนหนึ่ง “ท่านพี่ ท่านพี่…”

ใต้เท้าอู๋อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใดแล้ว เกิดเรื่องเช่นนี้ เขาไม่มีที่ยืนและไม่สามารถสู้หน้าคนในเมืองหลวงได้อีกแล้ว

เขาโมโหจนสะบัดฮูหยินอู๋ออกอย่างแรง

“เจ้ามันผู้หญิงป่าเถื่อน จิตใจอำมหิต ข้าไม่มีภรรยาอย่างเจ้า รอกลับไปก็จะหย่าเจ้าเสีย!”

“หา!”

ฮูหยินอู๋ล้มลงพื้น คลานไปกอดขาของใต้เท้าอู๋ด้วยความตกใจ

“ท่านพี่ ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ได้ตั้งใจ อย่าหย่าข้าเลย…”