ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 150

มันเป็นหน้ากากน่าเกลียด ปากสีฟ้ามีเขี้ยว ตาสีแดงเขายาว!

“สวรรค์!” มีคนมองเห็นแล้ว “นี่…”

ฮูหยินอู๋สะดุ้งตกใจ รีบเก็บหน้ากากนั่นยัดเข้าไปในแขนเสื้อโดยไม่สนใจความเจ็บปวดของร่างกาย

แต่ทุกคนเห็นแล้ว!

“ฮูหยินอู๋ ที่แท้เป็นฝีมือของเจ้า!”

“หน้ากากปากสีฟ้ามีเขี้ยวนี่…ที่แท้เป็นเจ้า เจ้ายังพูดอย่างมั่นใจว่าเป็นพระชายาอ๋องเฉิน เมื่อครู่ เจ้านี่แหละที่พูดเสียงดังที่สุด! คิดไม่ถึงจริงๆ…”

แขกเหรื่อต่างตําหนิด้วยคําพูดที่เฉียบคม

หลักฐานมัดตัว ยังคิดจะบ่ายเบี่ยง?

ก่อนหน้านี้ฮูหยินอู๋ถูกฉู่เชียนหลีต่อว่า จึงแค้นฝังใจ เดิมทีคิดจะหยอกล้อฮูหยินผู้เฒ่าหวังเล่นๆ เพื่อใส่ร้ายฉู่เชียนหลี ให้นางหลาบจำ แต่ใครจะรู้ว่านางมีความรู้ทักษะการแพทย์ ยิ่งคิดไม่ถึงว่าจะถูกจับได้

นางตื่นตระหนกแล้ว

“ไม่ ไม่ใช่ข้า…หน้า หน้า…หน้ากากนี่ข้าเก็บได้…ข้าเก็บได้…”

ใต้เท้าหวังโกรธแล้ว “ฮูหยินอู๋ ฮูหยินของข้ามีความแค้นอะไรกับเจ้า!”

ลูกชายของใต้เท้าหวังก็ตะคอกด้วยความโกรธเช่นกัน “วันนี้หากเจ้าไม่ให้คำอธิบาย อย่าคิดไปจากที่นี่!”

“ฮูหยินอู๋ จิตใจเจ้าอำมหิตมาก!”

“ไม่ ไม่ใช่ข้า…” ฮูหยินอู๋กลัวมาก นางวิ่งไปหาชายวัยกลางคนคนหนึ่ง “ท่านพี่ ท่านพี่…”

ใต้เท้าอู๋อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใดแล้ว เกิดเรื่องเช่นนี้ เขาไม่มีที่ยืนและไม่สามารถสู้หน้าคนในเมืองหลวงได้อีกแล้ว

เขาโมโหจนสะบัดฮูหยินอู๋ออกอย่างแรง

“เจ้ามันผู้หญิงป่าเถื่อน จิตใจอำมหิต ข้าไม่มีภรรยาอย่างเจ้า รอกลับไปก็จะหย่าเจ้าเสีย!”

“หา!”

ฮูหยินอู๋ล้มลงพื้น คลานไปกอดขาของใต้เท้าอู๋ด้วยความตกใจ

“ท่านพี่ ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ได้ตั้งใจ อย่าหย่าข้าเลย…”

“ไสหัวไป!” ใต้เท้าอู๋ถีบนางทิ้ง

ฮูหยินอู๋กรีดร้อง คลานเข้าไปอีกครั้งโดยไม่สนใจความเจ็บปวดของร่างกาย “ท่านพี่ ท่านพี่! ที่จริงแล้วมีคนสั่งให้ข้าทำเช่นนี้! รัช…อ๊า!”

ผ่านไปครู่ใหญ่

กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เขาเป็นอะไร?”

หานเฟิงเม้มปากครู่หนึ่ง เดิมทีไม่อยากพูดถึง แต่คำพูดมาถึงปลายลิ้นแล้ว สุดท้ายก็ตัดสินใจพูด

“พระชายา ที่จริงนายท่านเขา…ให้ความสำคัญกับมิตรภาพและความรักมากกว่าใคร ไม่ว่าเป็นความสัมพันธ์ในครอบครัว มิตรภาพระหว่างสหาย หรือความรัก”

ทุกคนต่างพูดกันว่าอ๋องเฉินทำงานเด็ดขาด พูดหนึ่งไม่เป็นสอง จะให้ใครตายตอนยามสาม คนคนนั้นอยู่ไม่เกินยามห้า ยิ่งเป็นการดำรงอยู่ที่ทำให้ศัตรูในสนามรบได้ยินแล้วอกสั่นขวัญผวา

แต่คนเช่นนี้นี่แหละที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพและความรัก ภายใต้รูปลักษณ์อันเยือกเย็นซ่อนความรู้สึกที่อบอุ่นและละเอียดอ่อนไว้

“หลายปีมานี้ แม้รัชทายาทจะขัดแข้งขัดขาและออกอุบายเล่นงานเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขากลับรักษาความเป็นพี่น้องมาโดยตลอด…”

รัชทายาท…

ร่างฉู่เชียนหลีสั่นสะท้าน นึกถึงอะไรบางอย่างกะทันหัน

คดีใส่ร้ายป้ายสีที่จวนหวังในคืนนี้ คำพูดที่ฮูหยินอู๋พูดไม่ทันจบก่อนตาย…คือรัชทายาทสั่งให้ฮูหยินอู๋ทำ!

ในใจของเฟิงเย่เสวียนเหมือนกระจกเงา รู้ทุกอย่างแต่กลับไม่พูด