ที่แท้เขาไม่เสียใจเพราะเรื่องนี้!
ฉู่เชียนหลีมึนงง “เพราะอะไร...”
ไม่ใช่บอกว่าทันทีที่ก้าวเข้าสู่ประตูวังหลวงที่ลึกราวกับทะเล ก็จะเป็นจักรพรรดิที่ไร้เมตตาที่สุดงั้นเหรอ? ไม่ใช่บอกว่าคนที่เกิดในวังหลวง ก็จะต้องละทิ้งอารมณ์ความรู้สึก เหยียบย่ำศพเพื่อปีนขึ้นไป ถึงจะไม่กลายเป็นเหยื่อสังเวย?
“องค์รัชทายาททำร้ายเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขากลับอดทนยอมให้เสียทุกครั้ง?”
หานเฟิงแอบถอนหายใจ
เป็นเพราะเกิดในราชวงศ์ ยากที่จะได้รับความรัก นายท่านถึงได้ทะนุถนอมมากเช่นนั้น
“พระชายาอาจจะยังไม่ทราบ ตอนที่นายท่านยังเด็ก พี่น้องหลายคนออกล่าสัตว์อยู่ที่ชานเมือง เขาไม่ทันระวังจึงถูกหมาป่าตัวหนึ่งกัดเข้าที่ขา อันตรายเกือบถึงชีวิต เป็นองค์รัชทายาทที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ยังแบกเขาจากนอกเมืองกลับวังหลวงด้วย...”
ตอนเด็ก พวกพระโอรสเกาะกลุ่มกัน เล่นสนุกโดยไร้ความระแวง มิตรภาพแน่นแฟ้น
ตามการเติบโตของอายุ เมื่อพวกเขาโตขึ้น รู้ความ ค่อย ๆ เข้าใจถึงความสำคัญของสถานะ ผลประโยชน์ อำนาจ ระหว่างพี่น้องไม่ร่วมมือกัน ห่างกันขึ้นเรื่อย ๆ
“หากให้ข้าน้อยพูด หลายปีมานี้ นายท่านไม่มีความทะเยอทะยานใด พระชายาเชื่อหรือไม่?”
ฉู่เชียนหลีไม่เชื่อ
ผู้ชายคนนั้นคุณงามความดีมากมาย อำนาจแข็งกล้า มีทหารอยู่ในมือ ได้รับการสนับสนุนจากประชาชน เป็นผู้มีอำนาจและผู้ปกครองหนึ่งในหมื่น
หานเฟิงยิ้มเจื่อน ๆ
“แต่นายท่านเป็นเช่นนี้จริง ๆ เขาไม่เคยคิดแย่งชิงอะไรมาก่อน ราชบัลลังก์? ตำแหน่งองค์รัชทายาท? เขาไม่เคยสนใจมองมาก่อน หากมีความทะเยอทะยาน ความทะเยอทะยานเพียงอย่างเดียวของเขาก็คือหวังให้บ้านเมืองสงบสุข บรรดาราษฎรอยู่อย่างสงบสุขทำมาหากินอย่างสบายใจ แคว้นตงหลิงเจริญรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน”
สนับสนุนความยุติธรรม ช่วยเหลือดูแลผู้บาดเจ็บ เป็นความทะเยอทะยานสูงสุดของนายท่าน!
ฉู่เชียนหลีได้ยินคำพูดพวกนี้แล้ว อยู่ในอาการตกตะลึงอยู่นานกว่าจะได้สติกลับคืนมา
ผู้ชายที่โดดเด่นขนาดนั้น คิดไม่ถึงว่าเพื่อครอบครัวแล้ว จึงอดทนยอมทุกครั้ง ไม่แม้กระทั่งแย่งชิงบัลลังก์
องค์รัชทายาททำร้ายเขา คิดร้ายกับเขา ประทุษร้ายเขา แต่เขากลับทำใจลงมือทำร้ายไม่ลง
ราวกับว่านางไม่เคยเข้าใจเขามาก่อน ที่แท้ เขาเป็นคนที่มีความไวขนาดนี้คนหนึ่ง...
แต่ขณะเดียวกัน นางก็รู้สึกไม่พอใจ โกรธแค้นเขาอยู่ลึก ๆ เช่นกัน
เขาทุกข์ใจเพราะความสัมพันธ์พี่น้อง แต่องค์รัชทายาทล่ะ? องค์รัชทายาทมีแต่ได้คืบจะเอาศอก กดดันหนักขึ้นเรื่อย ๆ เรื่องของฮูหยินผู้เฒ่าหวังผ่านไปแล้ว ครั้งหน้ายังไม่รู้ว่าจะเล่นลูกไม้อะไรอีก

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ