ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 52

“ทั่วไป อันดับสามของโลก…”

ฉู่เชียนหลีเพิ่งอ้าปาก ความเมาที่เข้มข้นสายหนึ่งพุ่งขึ้นสมอง สะอึกเหล้าหนึ่งทีอย่างไม่สามารถควบคุม สองเท้าอ่อนแรงราวกับเหยียบอยู่บนสำลี

คิดไม่ถึงว่าฤทธิ์หลังดื่มของนารีแดงจะแรงเช่นนั้น

นางคอแข็งกว่าคนทั่วไป ปกติดื่มสองชั่งก็ไม่เมา วันนี้กลับล้มเพราะนารีแดงเล็กๆ ขวดเดียว

ฉู่เชียนหลีจับแขนหลิงเชียนอี้ไว้แน่น พยุงร่างกายไว้อย่างทุลักทุเล ยกศีรษะที่หนักอึ้งขึ้น สายตาที่พร่ามัวพยายามมองข้างหน้า

จวนอ๋องเฉินราวกลับกลายเป็นเงาซ้อนสิบกว่าสาย หมุนแล้วหมุนอีก

นางสะบัดศีรษะ พยายามมองดู

“ข้า…ข้าถึงแล้ว…”

หลิงเชียนอี้ไม่ได้เมาหนักมากนัก สามารถมองเห็นป้ายของจวนอย่างชัดเจน “จวน…อ๋อง…เฉิน?”

เอ๋?

นี่เป็นบ้านของน้าชายเขาไม่ใช่หรือ?

“แม่นาง เจ้ามาผิดที่หรือเปล่า…เอ่อ…หรือเจ้าเป็นสาวใช้ของจวนอ๋องเฉิน?”

“นางเป็นผู้หญิงของข้า!”

ในอากาศ มีเสียงที่หนาวเหน็บราวกับน้ำค้างแข็งในเดือนสิบสองดังขึ้น เหมือนลูกดอกที่แหลมคมนับไม่ถ้วนยิงใส่ร่างกายหลิงเชียนอี้ ทำให้เขาหนาวจนสั่นสะท้าน

เงยหน้าขึ้นจ้องเขม็ง เห็นผู้ชายสวมชุดผาวสีหมึกเดินมือไพล่หลังเข้ามา สมองกำลังงงงวย

“ท่าน…ท่านน้า?”

เฟิงเย่เสวียนเดินเข้ามาทีละก้าว ยกมือดึงผ้าคลุมหน้าของฉู่เชียนหลีออก

ปานปรากฏขึ้น

พริบตานั้น หลิงเชียนอี้ขนลุกซู่ รู้สึกเพียงฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ แม้แต่ความมึนเมาก็สร่างไปแปดส่วน ตื่นตัวขึ้นมาทันที

ฉู่เชียนหลี…

คนที่ช่วยเขาในวันนี้คือฉู่เชียนหลี…

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังพาฉู่เชียนหลีไปหมิงเฮ่าเซวียน และดื่มเหล้า…

หลิงเชียนอี้ตบต้นขาทันที หนำใจแล้ว “ท่านน้า ข้ากำลังกำจัดเนื้อร้ายเพื่อท่านนะ!”

ใจที่ท่านน้ามีต่อฉู่เชียนหลี เขารู้ดีที่สุดแล้ว

ช่วงล่างเย็นวูบ กางเกงหายไปแล้ว

หลิงเชียนอี้ปิดก้นโดยไม่รู้ตัว แล้วก็รีบปิดข้างหน้า “ท่านน้า…”

เพิ่งอ้าปาก ก็เห็นเฟิงเย่เสวียนกวาดกระบี่มาทางเขา

“แม่จ๋า!”

เขาตกใจจนกางแขน สับขาวิ่งทันที

“ท่านน้า ข้าคือหลานชายที่น่ารัก ที่ท่านรักและเอ็นดูมากที่สุดนะ นี่ท่านเป็นอะไร? คนที่ท่านจะต่อยไม่ใช่ฉู่เชียนหลีหรอกหรือ…อ๊า! ก้นของข้า!”

“ท่านน้า ฟังข้าอธิบาย…อ๊า…อย่าวู่ วู่วาม…อ๊า…”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นเป็นระลอก

หลิงเชียนอี้แกว่งก้นที่ทั้งขาวทั้งโด่งสองกลีบวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างตื่นตระหนก

ฉู่เชียนหลีนั่งลงบนขั้นบันไดอย่างอ่อนระทวยส่ายหน้า ทันใดนั้น ทั้งร่างหมุนกลับตาลปัตร ถูกเฟิงเย่เสวียนแบกไว้บนไหล่ พุ่งเข้าไปในจวนอย่างรวดเร็ว

กลิ่นอายบนกายเฟิงเย่เสวียนเย็นมาก ฝีเท้าว่องไว ท่าที่นางถูกแบกไม่สบายมากนัก

“กด…กด…กดโดนปอดของข้าแล้ว…”