ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 65

“ท่านอ๋อง…ท่าน…เอ่อ…อ๊า!”

“อุ๊ก…”

ต่อจากนั้น รองแม่ทัพโหวโดนซัดจนไม่มีแม้แต่โอกาสจะพูด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอบโต้แล้ว ถูกโจมตีถอยอย่างต่อเนื่อง แม้ล้มลงพื้นไปแล้ว ก็ยังไม่หยุด

เหล่าทหารดูจนตกตะลึง นี่ท่านอ๋องกำลังโกรธ!

สุดท้ายรองแม่ทัพโหวล้มลงพื้นอย่างอ่อนระทวย ไม่มีแรงลุกขึ้นอีกแล้ว ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือด ลมหายใจรวยริน ดวงตาทั้งคู่ไร้ชีวิต

โดยเฉพาะมือขวาของเขา

มือขวาของเขาถูกเฟิงเย่เสวียนเตะจนหัก กระดูกที่แหลมคมแทงทะลุข้อมือออกมาให้เห็นโดยตรง ดูสยดสยองน่ากลัวเป็นยิ่งนัก…

ฉู่เชียนหลีผ่าตัดเสร็จ เดินออกมาจากในกระโจมก็มองเห็นภาพนี้พอดี :

สีหน้าของเฟิงเย่เสวียนเย็นชา เยือกเย็นราวกับดอกไม้น้ำค้างแข็งในเดือนสิบสอง ชายเสื้ออันสูงศักดิ์มีเลือดหยด ทำให้อุณหภูมิโดยรอบของเขายิ่งเย็น ช่วยสะท้อนบุคลิกโหดของเขาหลายส่วน

รองแม่ทัพโหวหอบหายใจอย่างหนัก แหงนหน้ามองร่างเงาอันสูงศักดิ์สายนั้น ปากแทบไม่สามารถพูดเป็นประโยคที่สมบูรณ์

“เจ้า…จง จงใจ…อ๊า!”

พลันเฟิงเย่เสวียนกระทืบลงไปอย่างเย็นชา เหยียบอยู่บนมือที่หักของเขา ทำให้เขากรีดร้องราวกับเสียงฆ่าหมู

ทุกคนขมวดคิ้ว มองดูภาพนี้ ยิ่งไม่กล้ากระทั่งหายใจเสียงดัง

“เฟิง…อ๊า…เฟิงเย่เสวียน…”

ดวงตาของรองแม่ทัพโหวแดงก่ำราวกับสัตว์ร้าย

เฟิงเย่เสวียนก้มมองเขาจากที่สูง ริมฝีปากบางเผยอเป็นเส้นโค้งที่เย็นชา

“สงครามครั้งนี้ เรื่องที่ร่างกายของข้าถูกพิษสามชนิด รองแม่ทัพโหวน่าจะรู้กระมัง?”

รองแม่ทัพโหวสั่นสะท้านทั้งร่าง มีหลากหลายอารมณ์แล่นผ่านแววตา…

“เจ้าพูดอะไร? เหตุ เหตุใดข้าไม่เข้าใจ…แม่…แม่…ของข้าเป็นสาขาย่อยของตระกูลกง ข้าเป็นคนของตระกูลกง…เจ้าแตะต้องข้าไม่ได้…”

“ตระกูลกง?” เฟิงเย่เสวียนเผยอปาก “เฮอะ”

อัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวา บุคคลผู้ซึ่งมีอำนาจในราชสำนัก แต่สามารถอยู่เหนือองค์ชายหรือ?

นางชะงักครู่หนึ่ง หลังจากผ่านไปสักพัก ก็ชี้ไปที่กระโจม หลังจากบอกใบ้เสร็จ ก็กลับเข้าไปในกระโจมอีกครั้ง

หลังจากเวลาครึ่งก้านธูป

เฟิงเย่เสวียนเดินเข้ามา

รองแม่ทัพเจียงรีบลุกขึ้นคุกเข่าลงพื้นอย่างแรง “ข้าน้อยขอบคุณท่านอ๋อง ขอบคุณพระชายา ข้าน้อยจะจดจำบุญคุณของพระชายาไม่มีวันลืม ขอบคุณมาก!”

เอาแต่โขกศีรษะลงพื้นอย่างแรง

มือของเขาต่อกลับคืนไปแล้ว ยิ่งกว่านั้นสามารถขยับเบาๆ พักฟื้นอีกครึ่งเดือน ก็สามารถฟื้นฟูกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน

นี่เป็นเรื่องที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝัน

หลังจากนิ้วมือขาด เขากลายเป็นคนพิการ จิตใจดิ่งสู่จุดต่ำสุด เตรียมใจออกจากสนามรบ ปลดเสื้อเกราะกลับบ้านเกิดทำนา แต่พระชายาให้ความหวังเขา ให้โอกาสเขา

เนื้อหนังได้รับจากบิดามารดา

พระชายาก็คือบิดามารดาอีกชีวิตของเขา!