“ทางฝ่าบาทต้องขอคำอธิบายกับเจ้าแน่ ไม่เช่นนั้นยากจะผ่านด่านไทเฮา”
จั่วเยี่ยนเข้าใจทันทีว่าเซียวจิ่งอี้กำลังชี้แนะเขา
เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ อย่างไรก็ต้องมีคำอธิบาย
อีกทั้งการตายของเจียงโจวอ๋อง ต้องทำให้ไทเฮาไม่พอใจฝ่าบาทแน่นอน ความผิดนี้จะไปตกที่ฝ่าบาทไม่ได้เด็ดขาด
จั่วเยี่ยนนึกถึงสิ่งที่สืบพบในช่วงนี้ ในใจมีแผนรับมือแล้ว
“ท่านอ๋อง เมื่อช่วงที่ผ่านมา ผู้น้อยได้ตรวจนับพยานบุคคลและพยานหลักฐานเกี่ยวกับการก่อกบฏของเจียงโจวอ๋อง พบว่ากุนซือข้างกายคนหนึ่งของเจียงโจวอ๋องหายไปขอรับ”
“คนผู้นี้แซ่เหวิน ไม่ทราบชื่อที่แน่ชัด ทุกคนเรียกเขาว่าท่านจอมปราชญ์เหวิน”
“เขาเป็นกุนซือข้างกายเจียงโจวอ๋องที่ได้รับความสำคัญและไว้วางใจที่สุด เจียงโจวอ๋องลักลอบขุดเหมืองเหล็ก สร้างอาวุธ ฝึกทหารโดยพลการ ล้วนเป็นฝีมือของเขา”
“แต่หลังจากเกิดเรื่อง คนคนนี้กลับหายไปราวกับระเหยไปจากโลกนี้แล้ว”
เซียวจิ่งอี้ขมวดคิ้ว “กุนซือคนหนึ่ง สามารถหนีรอดจากการไล่ล่าของหน่วยกระบี่เงา?”
แรกเริ่มจั่วเยี่ยนก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก เพิ่งจะรู้สึกถึงความผิดปกติเมื่อไม่นานมานี้เอง
“ท่านอ๋อง เกรงว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาขอรับ!”
เซียวจิ่งอี้พยักหน้า เขาก็รู้สึกว่ากุนซือคนนี้ไม่ธรรมดาเช่นกัน
อีกทั้งเขายังมีลางสังหรณ์ที่คลุมเครืออย่างหนึ่ง เริ่มตั้งแต่เขาถูกดักฆ่า ไปจนถึงเจียงโจวอ๋องก่อกบฏ เบื้องหลังนี้เหมือนมีเชือกเส้นหนึ่งคอยชักใยทุกอย่าง
“เจ้านำเรื่องเหล่านี้ไปรายงานฝ่าบาทตามความจริง”
“ท่านจอมปราชญ์เหวินผู้นี้ ในเมื่อเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของเจียงโจวอ๋อง ย่อมต้องประกาศจับอย่างเต็มกำลัง!”
จั่วเยี่ยนพยักหน้ารับ
“ท่านอ๋อง เรื่องที่ท่านถูกดักฆ่าระหว่างทาง ผู้ที่ลงมือเก็บกวาดได้สะอาดมาก ข้าตรวจสอบมาหลายวัน พบเพียงร่องรอยที่ขาดๆ หายๆ เล็กน้อย”
“องค์ชายใหญ่เคยส่งคนมาเจียงโจว คนขององค์ชายรองเคยซื้อดาบวงพระจันทร์ของชาวหมานในตลาดมืด ไม่กี่วันก่อนองค์ชายสามได้รับนางระบำคนหนึ่งของเผ่าหมาน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ