เข้าสู่ระบบผ่าน

ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 96

พี่ฉ่ายอวิ๋นกินน้ำที่ไม่สะอาดเข้าไปถึงทำให้ป่วยจนท้องโตได้ขนาดนั้น

แม้ว่าซูหวั่นไม่ได้พูดในส่วนที่เหลือ นางหลี่ก็สามารถเข้าใจได้

นางเป็นคนรักความสะอาด ต่อให้ซูหวั่นจะไม่เตือน นางก็จะเข้าใจ ก่อนหน้านี้ไม่ได้สะดวกขนาดนั้น แต่ตอนนี้สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนแล้ว

นางจะใส่ใจในทุกด้าน

หลังจากทั้งสองคนจัดการกับไส้หมูเสร็จแล้วถึงกลับมาที่บ้าน หลังจากมื้อเย็น นางหลี่ก็ได้ออกไปข้างนอกอีกครั้ง

หลังจากที่นางออกไป แม่เฒ่าเซี่ยงก็เดินมาจากบ้านใหญ่ ประตูใหญ่ไม่ได้ปิด นางจึงเดินเข้าไปในห้องครัวโดยตรง สายตาสอดส่ายไปมา และหน้าตาก็ดำคล้ำไปหมดแล้ว

เมื่อเห็นว่าซูหวั่นกำลังทำเนื้อตุ๋นอยู่ในครัว สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที

เมื่อนึกถึงรสชาติของเนื้อตุ๋นเมื่อคืนวานนี้ขึ้นมา นางก็กระแอมไอแล้วพูดว่า“นังหนูหวั่น ไส้หมูที่เจ้ายกเอาไปให้บ้านใหญ่เมื่อคืนวาน ข้าขออีกหน่อยเถอะนะ”

ซูหวั่นกำลังจุดไฟ

เมื่อได้ยินเสียงนางก็เงยหน้าขึ้นมา แล้วชำเลืองมองไปยังแม่เฒ่าเซี่ยง

รังเกียจไส้หมูไม่ใช่เหรอ?

ไหงยังมีหน้ามาขอแบบนี้อีก

ซูหวั่นปัดมือแล้วพูดว่า“ท่านย่า ท่านย่าก็เห็นแล้วหรือคะ เมื่อคืนวานกินหมดแล้วหรือคะ วันนี้ข้ายังทำไม่เสร็จ หากท่านย่าอยากจะกิน ก็ต้องรอเดี๋ยวนะคะ”

แม่เฒ่าเซี่ยงรู้สึกว่าซูหวั่นกำลังจงใจที่จะเสแสร้งอยู่

โดยที่นางไม่ยอมให้เนื้อตุ๋นกับตัวเอง

นางมองไปที่เตาและตู้กับข้าว และไม่พบเนื้อแต่อย่างใด นางจึงรีบพูดว่า“นังหนูหวั่น ข้ากับปู่เจ้าก็กินไม่ได้มากอะไรหรอกนะ เจ้าจะตระหนี่ไปทำไม มันไม่ได้เป็นของดิบดีอะไรสักหน่อย”

ซูหวั่นพยายามที่จะไม่กลอกตามองบน

นางลุกขึ้นจากหน้าเตาไฟ และไปเปิดฝาหม้อ แล้วพูดว่า“ในเมื่อท่านย่ารังเกียจไส้หมูแบบนี้ ทำไมถึงยังแบกหน้ามาอีกล่ะคะ และท่านย่าก็เห็นแล้ว ไม่ใช่ว่าข้าไม่ให้ แต่มันยังไม่ได้ทำจริงๆ”

“เจ้า!”

แม่เฒ่าเซี่ยงสะบัดแขนเสื้อ แล้วเดินเข้าไปในห้องของซูเหลียนเฉิง

หลังจากแยกครอบครัวออกมา แม่เฒ่าเซี่ยงก็ไม่ได้สนใจเขาแต่อย่างใด และมีนางหลี่และซูหวั่นเท่านั้นที่ดูแลเขามาโดยตลอด

แต่ตอนนี้ แม่ของเขากลับมารับบทญาติผู้ใหญ่อย่างนั้นเหรอ

ปากของเขาขมขื่นราวกับกินบอระเพ็ด และอยากจะพูดอะไรบางอย่างออกไป แต่เมื่อมองไปที่ใบหน้าของแม่เฒ่าเซี่ยง และคิดถึงสถานะของนางอีกครั้ง คำพูดเหล่านั้นก็กลับติดอยู่ในลำคอ

“พวกนางเป็นภรรยาและลูกสาวของข้า...”

แม่เฒ่าเซี่ยงพยุงตัวเองและพูดว่า“พวกนางเป็นภรรยาและลูกสาวของเจ้า แต่ข้าเป็นแม่ของเจ้านะ เจ้าไม่เชื่อฟังข้า มันก็ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ไง!”

ตึ้ง!

ซูเหลียนเฉิงกำปั้นกระแทกโต๊ะ

ขอบตาแดงก่ำ

เขาจ้องมองแม่เฒ่าเซี่ยงโดยไม่พูดอะไรสักคำ และก็จ้องมองอยู่ด้วยสีหน้าที่ตึงเครียดอยู่อย่างนั้น

แม่เฒ่าเซี่ยงตื่นตกใจและตบหน้าอก หากซูเหลียนเฉิงไม่ได้พิการ นางก็คงจะเข้าไปกระชากสักสองสามครั้งแล้ว“จะบ้าไปแล้วรึไง ทำให้แม่ของตัวเองตกอกตกใจไปหมดแล้ว!”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา