ยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง นิยาย บท 282

จั๋วซือหรานเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ประตูอย่างเย็นชา จากนั้นนางมองไปที่จั๋วหรูซิน ซึ่งพี่คนนี้กำลังมีเลือดไหลออกต่อเนื่องและนางยืนไม่ไหว

เนื่องจากกระสุนในแม็กกาซีนถูกใช้หมดตอนที่นางอยู่สนามฝึกฝน ก่อนที่นางจะเข้านอน นางเลยถอดแม็กกาซีนออก และใส่กระสุนเข้าไปในนั้นทีละเม็ด นางชอบกระบวนการใส่กระสุนเข้าไปในแม็กกาซีนทีละนัด เพราะนางรู้สึการกรำทำเช่นนี้สะใจมาก

หลังจากบรรจุกระสุนเสร็จ นางก็วางปืนไว้ข้างหมอน

จากนั้น เมื่อครู่นี้ฉวนคูนมาเคาะประตู และจั๋วหรูซินเตะประตูเปิดออกและตะโกนใส่นาง

การถูกปลุกในยามกลางดึกจะทำให้ทุกคนโกรธเล็กน้อย ไม่ต้องพูดถึงว่าคนที่ปลุกนางขึ้นมาคือคนที่นางไม่อยากเจอมากที่สุด

นี่เท่ากับนางชนเข้ามาหาปืนเอง และนี่คือความหมายตรงอักษร

ร่างกายของจั๋วซือหรานได้รับการปรับปรุงอย่างมากเนื่องจากนางได้รับผลกระทบเชิงบวกจากการแพทย์สายวิเศษ และ ศิลปะการต่อสู้โบราณ แม้ว่านางยังไม่สามารถมองเห็นได้ไม่เต็มที่ในตอนกลางคืน แต่การมองเห็นตอนกลางคืนของนางก็แข็งแกร่งกว่าคนอื่น ๆ

ดังนั้นนางจึงคว้าปืนไว้ข้างหมอนแล้วยิงไปหลายนัด

ไหล่ทั้งสองข้าง แขนทั้งสองข้าง น่องทั้งสองข้าง

บาดแผลทั้งหมดนี้ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต แต่ก็ทำให้คนรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก

จั๋วหรูซินยืนไม่ไหว นางจับกรอบประตูไว้ ร่างกายของนางสั่นอย่างควบคุมตัวไม่ได้

ในขณะนี้ เสียงของผู้อาวุโสสามดังมาจากด้านหลังด้วยความกังวลเล็กน้อย "เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่... หรูซิน"

ผู้อาวุโสสามสะดุ้งกับเสียงกระแทกในเมื่อครู่นี้ หลังจากเสียงเบาลง เขาก็รีบวิ่งเข้าห้อง

ทันใดนั้นเขาเห็นจั๋วหรูซินกำลังพิงกรอบประตูและเกือบทรงตัวไม่ได้ ผู้อาวุโสสามขมวดคิ้วและรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

เขารู้ด้วยว่าจั๋วหรูซินกับจั๋วจิ่วไม่ถูกกัน แต่เดิมเขาคิดว่านางจะพิจารณาสถานการณ์โดยรวม และเป็นเพราะจั๋วหรูซินเป็นผู้ที่พูดถึงการเดิมพันระหว่างจั๋วซือหรานและตระกูลเหยียน จึงเกิดเรื่องที่ต้องการให้จั๋วซือหรานไปเจรจากับตระกูลเหยียนในตอนนี้

“ข้าทำไมหรือ” จั๋วซือหรานยกริมฝีปากขึ้นและยิ้มใส่ผู้อาวุโสสาม

เห็นได้ชัดว่านั่นเป็นรอยยิ้มธรรมดา ๆ แต่เมื่อฟันอันสีขาวคู่กับเงาของแสงเทียนที่ริบหรี่บนใบหน้าของนาง ซึ่งทำให้ผู้อาวุโสสา รู้สึกน่ากลัวเล็กน้อย

แต่จั๋วหรูซินยังคงมีเลือดไหลออกมากมายอยู่ ผู้อาวุโสสาม ทำได้เพียงพูดต่อ แต่เสียงของเขาอ่อนโยนกว่าเดิมอย่างมาก "ข้ารู้ว่าเจ้ากับจั๋วหรูซินไม่ถูกกัน แต่เจ้าลงมือกับพี่น้องของตระกูลได้อย่างไร"

“ใช่หรือ” จั๋วซือหรานถามกลับ “แม้ว่าข้าถอนตัวออกจาก สำนักงานใหญ่ของตระกูล ข้ายังต้องเป็นน้องสาวของคนที่ใส่ร้ายข้าเช่นนั้นหรือ เช่นนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าถอนตัวออกจากตระกูลจั๋ว ข้าจะเปลี่ยนนามสกุลด้วย แยกตัวออกจากตระกูลจั๋วโดยสิ้นเชิง ข้าจะไม่ต้องเป็นน้องสาวของนางอีกต่อไปใช่หรือไม่”

สีหน้าของผู้อาวุโสสามเปลี่ยนไปทันที "เสี่ยว เสียวจิ่ว เจ้า... เจ้ากำลังพูดไร้สาระอะไร"

มุมปากของจั๋วซือหรานเผยให้เห็นรอยยิ้มจาง ๆ ดวงตาของนางดูเข้มงวด "ข้าไม่ได้ติดหนี้ของพวกเจ้า ข้าปฏิบัติดีต่อพวกเจ้าตลอด แต่พวกเจ้ากลับเหยียบเส้นตายของข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ให้จั๋วหรูซินมาหาเรื่องข้า ก็ได้ เรื่องระหว่างพวกเจ้ากับตระกูลเหยียน พวกเจ้าไปจัดการเองละกัน”

"อะไรนะ"