ย่างก้าวสู่วิถีเซียน นิยาย บท 63

บทที่ 63 แก้แค้นง่ายดาย

ทันทีที่โจวเฮ่าเทียนพูดจบ สายฟ้าขนาดใหญ่ยังคงหลอมรวมกันดั่งพายุคลั่งในม่านแสงสีฟ้า ทันใดนั้น ‘อสนีบาต’ ก็ฟาดเปรี้ยงสะเทือนเลื่อนลั่น

ด้วยพลังดังกล่าว ใครก็ตามที่มีสายตาเฉียบแหลม ย่อมเห็นว่ามันไม่ใช่การโจมตีธรรมดาแน่นอน เป็นการโจมตีที่สามารถสังหารผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตสร้างรากฐานได้ในคราวเดียว

ถ้ามันใหญ่ขึ้นกว่านี้ มันอาจจะสามารถฆ่าผู้บำเพ็ญขอบเขตจินตานได้

ผู้บำเพ็ญมนุษย์ประจำตระกูลโจวต่างก็ตกตะลึง เมื่อโจวเฮ่าเทียนตะโกนคำว่า ‘ถอยทัพ’ คนฉลาดบางคนก็ตอบสนองทันที และวิ่งหนีไป

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ม่านแสงปรากฏขึ้นในอากาศบาง ๆ ปิดกั้นทางของทุกคน แล้วอสนีบาตขนาดใหญ่ก็ก่อตัวเหนือศีรษะของผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตจินตานโจวเฮ่าเทียนและจ้าวฉี่

“ค่ายกลอสนีบาตระดับสี่ ให้ตายเถอะ ตระกูลสวีมีค่ายกลเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

โจวเฮ่าเทียนยังดูสงบนิ่ง ดวงตาเย็นชาของเขาจับจ้องไปที่ผู้บำเพ็ญมนุษย์ที่อยู่ด้านหลังสายฟ้าเหนือศีรษะตน

คนผู้นั้นเป็นเพียงผู้บำเพ็ญมนุษย์ตระกูลสวีที่อยู่ในช่วงปลายของขอบเขตสร้างรากฐาน ผู้อาวุโสที่ยิ่งใหญ่นามว่าสวีซื่อ

ปกติต่อให้สวีซื่อมีความกล้าหาญเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยเท่า เขาก็ไม่กล้าเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ขอบเขตจินตานทั้งสองซึ่ง ๆ หน้า

แต่วันนี้ เขาควบคุมค่ายกลอสนีบาตระดับสี่ ไม่เพียงแต่กล้าเผชิญหน้ากับสองคนนี้เท่านั้น แต่ยังกล้าสังหารพวกเขาด้วย

“โจวเฮ่าเทียน จ้าวฉี่ พวกเจ้าโจมตีบ้านตระกูลสวีของข้า เจ้าคิดว่าตระกูลสวีไม่คิดแผนป้องกันไว้เลยหรือ? วันนี้เป็นวันตายของพวกเจ้า”

เสียงของสวีซื่อเย็นชา นัยน์ตาทอประกายสีแดงวาบ

“ให้พลังทั้งหมดแก่ข้า เพื่อทำลายค่ายกลนี้ แล้วออกไปจากที่นี่”

ผมของโจวเฮ่าเทียนปลิวไสว เขาโยนยันต์ทำลายค่ายกลระดับสองออกไปโดยไม่ลังเล

ตู้ม ตู้ม!

ยันต์ทำลายค่ายกลโจมตีค่ายกลทันที ทันใดนั้นระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นก็แผ่กระจายออกไปบนม่านแสงสีฟ้า

แต่นี่เป็นค่ายกลอสนีบาตระดับสี่ ซึ่งค่ายกลอสนีบาตเป็นหนึ่งในค่ายกลที่ดีที่สุดในบรรดาระดับสี่ เป็นที่รู้จักในด้านการโจมตีที่แข็งแกร่ง และการป้องกันที่แข็งแกร่ง

ผู้ที่ควบคุมค่ายกลนั้น อย่างน้อยจะต้องอยู่ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นปลาย ทั้งยังต้องมีขอบเขตสร้างรากฐานสี่คนล้อมรอบค่ายกลรอง เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง ค่ายกลสามารถโจมตีให้เกิดผลสูงสุดได้ สำหรับค่ายกลนี้ เฉพาะคนที่มียันต์ทำลายค่ายกลระดับสี่เท่านั้นที่สามารถต้านทานได้สักพัก

ไม่ต้องพูดถึงยันต์ทำลายค่ายกลระดับสี่ แม้แต่ยันต์ทำลายค่ายกลระดับสาม คนที่เป็นเจ้าของก็ยังไม่อยากจะต่อกร

“ตายซะ!”

สวีซื่อตะโกน อสนีบาตขนาดใหญ่ก่อตัวตรงหน้าพุ่งตรงไปยังจ้าวฉี่

พื้นดินสั่นสะเทือน ศิษย์ระดับต่ำของตระกูลโจวถูกสังหารทันที เลือดเนื้อของพวกเขาระเบิดปลิวว่อนจมกองเลือด

“ทรงพลังนัก!!”

สวี่หยางเลิกคิ้วขึ้น จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่านี่คือไพ่เด็ดของตระกูลสวี ค่ายกลระดับสี่!

ค่ายกลนี้น่าจะสามารถแยกฝ่ายเราและฝ่ายศัตรูได้ คนตายล้วนเป็นศิษย์ของตระกูลโจว ส่วนตระกูลสวีรวมถึงผู้บำเพ็ญทั่วไปเช่นเขาล้วนสบายดี

ในเวลานี้ จ้าวฉี่บนท้องฟ้ากำลังเผชิญกับการโจมตีของอสนีบาต และพยายามต้านทานมันอย่างเต็มที่

การโจมตีรุนแรงพุ่งเข้าใส่จนจ้าวฉี่กระเด็นออกไป

แต่จ้าวฉี่เป็นผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตจินตาน หลังจากสงบจิตใจแล้ว เขาก็หยิบยาเม็ดสีขาวขึ้นมากินทันที จากนั้นนัยน์ตาเขาก็หลั่งน้ำตาเป็นเลือด จนใบหน้าซีดเซียวของเขาอาบด้วยเลือดสีแดงฉาน

“พี่โจว หาโอกาสหลบหนีไปจากที่นี่”

สิ่งที่จ้าวฉี่กินเข้าไปนั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นยาต้องห้าม ซึ่งสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้ได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ แน่นอนว่ามีรัศมีอันทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจากกายเลือนราง

“ยาก่อกำเนิดลวง!” สวีซื่อคาดเดาในใจ หรี่ตาลงเล็กน้อย

จ้าวฉี่คนนี้มียาก่อกำเนิดลวงจริง ๆ ซึ่งเป็นยาที่ช่วยให้ผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตจินตานมีพลังของผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดได้ในระยะเวลาอันสั้น

หากโจวเฮ่าเทียนมียาเช่นนี้ด้วย ปรมาจารย์ทั้งสองอาจสามารถทำลายค่ายกลอสนีบาตของเขาได้

โชคดีที่โจวเฮ่าเทียนไม่ได้ทำเช่นนั้น เขาตะโกนบอกจ้าวฉี่ “จ้าวฉี่ ไปด้วยกันเถอะ”

“พี่โจว ท่านช่วยข้าไว้สามครั้งแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะท่าน ข้ากับครอบครัวก็คงตายไปนานแล้ว ข้าคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ไม่ได้ ท่านได้โปรดออกไปเถอะ”

จ้าวฉี่ไม่ยอมเสียเวลา เปิดใช้งานร่างวิญญาณทันที แล้วระเบิดพลังยุทธ์อันทรงพลังไปยังจุดที่เขาเพิ่งขว้างยันต์ทำลายค่ายกล

“ทำลายมัน!”

“อ๊าก!”

ด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียว ผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตสร้างรากฐานในค่ายกลรองก็กระอักเลือด และเกือบจะสูญเสียการทรงตัว

ทำให้ต้องรีบกลืนยาเข้าไป พยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เพื่อรักษาค่ายกลไว้

แต่ทั้งจ้าวฉี่และโจวเฮ่าเทียนใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนของค่ายกลนี้โจมตีอย่างต่อเนื่อง

เมื่อค่ายกลกำลังตกอยู่ในอันตราย อสนีบาตอีกสายหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่จ้าวฉี่

ใบหน้าของจ้าวฉี่เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ในขณะที่ต่อต้านการโจมตี ยันต์บนร่างกายของเขาก็บินออกมาราวกับไม่มีค่า

ตู้ม!

บัดนี้อสนีบาตฟาดใส่โจวเฮ่าเทียน

“อั้ก!!”

โจวเฮ่าเทียนกระอักเลือด ดวงตามืดมนนั้นเย็นชา “สวีซื่อ…”

“โจวเฮ่าเทียน เจ้าบังอาจมากถึงกล้าบุกเข้ามาในบ้านตระกูลสวีของข้า เมื่อเจ้าตายแล้ว ตระกูลโจวจะตกต่ำ เป็นเพียงกองกำลังระดับสามเท่านั้น!”

“อ๊าก!”

ผมของโจวเฮ่าเทียนกระเซิง ศัสตราศักดิ์สิทธิ์ของเขาพุ่งไปทำลายด้านล่างสุดของค่ายกล

แต่ศัสตราศักดิ์สิทธิ์ระดับสองสูญเสียความสว่างไปทันที เพราะถูกค่ายกลระงับพลัง

“แข็งแกร่ง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว นี่คือพลังของค่ายกลระดับสี่ หากข้าเผชิญหน้า ข้าคงไม่สามารถทนต่อการโจมตีได้แม้เพียงครั้งเดียว เกรงว่าข้าจะมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน”

ในเวลานี้สวี่หยางมีสีหน้าตกใจ ทันใดนั้นเขาก็นึกบางอย่างได้ และมองไปทางเมือง

เขารู้ว่าโจวอิงก็อยู่ในเมืองเช่นกัน ตอนนี้โจวเฮ่าเทียนกำลังตกเป็นเป้าหมาย โจวอิงและคนของเขาก็คงมีช่วงเวลาที่ยากลำบากไม่ต่างกัน

เขาสงสัยว่าเขาควรใช้โอกาสนี้จัดการกับโจวอิง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในอนาคตหรือไม่

ในไม่ช้า ด้วยการรับรู้กลิ่นอายอันทรงพลัง สวี่หยางสังเกตเห็นที่อยู่ของโจวอิงและคนอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว

เขาและโจวเป่าซานที่ได้รับบาดเจ็บนั้นอยู่ที่ฐานของค่ายกล ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งของโจวเฮ่าเทียน เมื่อโจวเฮ่าเทียนเปิดทางได้จริง คนเหล่านี้จะรอโอกาสหลบหนี

หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว สวี่หยางก็ตัดสินใจยืนนิ่ง

เพราะสถานการณ์ข้างนอกนั้นอันตรายเกินไป และโจวเป่าซานและโจวอิงก็อยู่ขอบเขตสร้างรากฐาน เขามีเพียงยันต์แสงทอง จึงยากที่จะต้านทาน

ตอนนี้เขาหวังเพียงว่าผู้อาวุโสสวีซื่อจะสามารถฆ่าคนเหล่านี้ได้ทั้งหมด

แต่ทันใดนั้นเอง ประตูสู่เมืองชั้นในของตระกูลสวีก็เปิดออก แล้วผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตสร้างรากฐานหลายคนก็รีบวิ่งกรูกันออกมา

เป้าหมายของพวกเขาคือ การสังหารพวกตระกูลโจวที่ยังเหลืออยู่

“ไม่…”

โจวอิงคำรามด้วยความโกรธ ตัวสั่นสะท้าน “สวี่หยาง เจ้า…”

เมื่อเห็นสวี่หยางกำลังถือซากศพที่ไหม้เกรียมของอสูรอินทรีอยู่ในมือ โจวอิงก็สะดุดล้มลงกับพื้น

ฉึก ฉึก ฉึก…

กระบี่หลายเล่มแทงทะลุร่างกายของเขา ในไม่ช้าโจวอิงก็สิ้นลมหายใจ

……

ในเวลานี้ สถานการณ์การต่อสู้ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น แม้ว่าจ้าวฉี่จะไปถึงขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด ด้วยการใช้ยาก่อกำเนิดลวง แต่เขาก็ยังมีเพียงร่างวิญญาณปลอม ๆ ไม่ได้มีจิตเทวะอันทรงพลัง แม้ว่าเขาจะใช้ปราณวิญญาณทั้งหมด เขาก็ยังไม่อาจรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้าได้

เมื่อเวลาผ่านไป ในที่สุดปราณของเขาก็เริ่มอ่อนกำลังลง

โจวเฮ่าเทียนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เขาถูกอสนีบาตฟาดใส่ติดต่อกันหลายครั้ง เกราะป้องกันบนร่างกายสั่นไหว และเผยเค้าพังทลายได้ทุกเมื่อ

เดิมทีเขาช่วยปกป้องศิษย์บางคน แต่ตอนนี้ แม้แต่ตัวเองก็ยังแทบไม่รอดแล้ว

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง จ้าวฉี่พยายามอย่างสุดกำลัง ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดทำลายค่ายกลเพื่อเปิดเส้นทางหนี โดยยอมแลกกับการทำลายศัสตราศักดิ์สิทธิ์จำนวนหนึ่ง

“ไป!”

โจวเฮ่าเทียนกัดฟันตะโกน “หากข้าออกไปได้ จ้าวฉี่ ข้าจะล้างแค้นให้เจ้าแน่นอน”

หลังจากพูดเช่นนี้แล้ว โจวเฮ่าเทียนก็หนีไปพร้อมกับศิษย์อีกสองสามคน

สีหน้าของสวีซื่อบนท้องฟ้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่ว่าปราณวิญญาณในร่างกายของเขาจะลดลงเพียงใด เขาก็บังคับอสนีบาตให้ก่อตัว แล้วฟาดใส่กลุ่มคนของโจวเฮ่าเทียนอย่างแรง

“อ๊าก!”

ทางด้านของโจวเฮ่าเทียน คนกลุ่มหนึ่งถูกสายฟ้าฟาดจนเหลือแต่เถ้าถ่าน โจวเฮ่าเทียนเองก็กระอักเลือดอีกครั้ง มือข้างหนึ่งถูกสะบั้น เหลือเพียงเนื้อสีแดง!

แขนนี้ถือว่าพิการโดยสมบูรณ์แล้ว

แม้ว่าโจวเฮ่าเทียนจะหนีไปได้ แต่หากต้องสูญเสียแขนขาไป เขาก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญขอบเขตจินตานธรรมดาเท่านั้น และความแข็งแกร่งของเขาจะลดลงอย่างน้อยสามส่วน

เมื่อค่ายกลถูกปิดอีกครั้ง จ้าวฉี่ที่อยู่ตรงนั้นก็หมดแรงแล้ว

เปรี้ยง!

สายฟ้าฟาดลงบนร่างกายของเขา จ้าวฉี่ยืนโซเซไปมา ก่อนล้มลงกับพื้น

ผู้บำเพ็ญมนุษย์ขอบเขตจินตานสิ้นลมหายใจ

ฟ้าเกือบจะมืดแล้ว

แต่ทั้งเมืองสว่างไสว เหล่าศิษย์ของตระกูลโจว และสมาชิกกลุ่มเจ็ดคาบสมุทรวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ฝ่ายตระกูลสวีออกค้นหาอย่างบ้าคลั่ง

“สวี่หยาง ต้องขอบคุณเจ้าที่ให้ข้อมูลในครั้งนี้ ทำให้สามารถสังหารปรมาจารย์ขอบเขตสร้างรากฐานสองคน โจวอิงและโจวเป่าซานได้ในคราวเดียว”

ระหว่างทางกลับ สวีจื่อรั่วกล่าวชื่นชม

นางชอบสวี่หยางมากขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนหน้านี้นางขอให้ชายหนุ่มเข้าร่วมตระกูลสวี ในฐานะผู้ปลูกถ่ายวิญญาณระดับสอง นางยอมรับว่าไม่ได้มีความคาดหวังใด ๆ

แต่การกระทำต่าง ๆ ของสวี่หยางทำให้นางพึงพอใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

อีกทั้งนางยังเข้าใจความตั้งใจของบิดาด้วย ว่าเหตุใดถึงอยากเป็นพ่อสื่อให้สวี่หยางนัก

เดิมทีนางคิดว่าพ่อของนางต้องการเดิมพัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพ่อของนางจะฉลาดมาก!