แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 373

เซียวอวี้ไม่ให้โอกาสเฟิ่งจิ่วเหยียนปฏิเสธ

“เจ้าจำกลิ่นดอกหอมหมื่นลี้ได้หรือไม่

“ยามนั้นเราโปรยกลิ่นดอกหอมหมื่นลี้ใส่ร่างนักฆ่าหญิงผู้นั้น บนร่างของเจ้าเองก็มีเช่นกัน”

เฟิ่งจิ่วเหยียนพลันนึกออก

จากนั้นก็ได้ยินเขาพูดอีกว่า “กลิ่นดอกหอมหมื่นลี้เป็นของที่ใช้ติดตามคน เมื่อกลิ่นติดตัวแล้ว ภายในสามวันไม่มีทางหลุดออก ทั้งยังไม่อาจกระจายไปยังผู้อื่นได้”

เฟิ่งจิ่วเหยียนชะงักไปเล็กน้อย

ที่แท้ก็ความแตกมานานแล้วอย่างนั้นหรือ...

เซียวอวี้จ้องนางนิ่ง ๆ

“เจ้าใช้กำลังภายในเพื่อช่วยเราอย่างไม่เสียดาย

“ยาฤทธิ์ร้ายแรงในร่างกายเรา ก็มาจากความช่วยเหลือของเจ้า

“ฮองเฮา ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าทำเพื่อเรา เราล้วนรู้ดี”

เฟิ่งจิ่วเหยียนขมวดคิ้วน้อย ๆ

“ที่ข้าช่วยท่าน ก็เพราะฐานะผู้นำแคว้นของท่าน ทว่าท่านไม่เคยรู้สึกสงสัยบ้างเลยหรือ สตรีคนหนึ่งที่ถูกเลี้ยงดูอยู่แต่ในห้องหอ เหตุใดจึงรู้วรยุทธ์?”

เซียวอวี้กล่าวตอบทันที

“เราเคยให้คนไปตรวจสอบมาก่อน

“เคยแม้กระทั่งสงสัยว่าเจ้าไม่ใช่เวยเฉียง

“คืนงานเลี้ยงไหว้พระจันทร์คืนนั้น เราจัดการทดสอบหยดเลือดความเป็นพ่อลูกของเจ้าและพ่อของเจ้า พิสูจน์แล้วว่าพวกเจ้าเป็นพ่อลูกกันจริง

“ตัวเจ้ามีความลับมากมาย แต่เราไม่สนใจหรอก”

ระหว่างพูดเขาก็แบมือออก แล้วยกปิ่นนั้นไปตรงหน้านาง

“เราเพียงต้องการคนผู้หนึ่งที่จริงใจกับเรา เป็นฮองเฮาที่จัดการวังหลังได้ เฟิ่งเวยเฉียง กับเจ้านั้น นับว่าเรา...พอใจในตัวเจ้า”

“ดังนั้น เรายินยอมรับเจ้าเป็นภรรยาของเรา”

เขาในฐานะเป็นฮ่องเต้ การที่จะกล่าวคำเหล่านี้ออกมาก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว

หากเปลี่ยนเป็นสตรีอื่น ย่อมต้องรับด้วยความดีอกดีใจไปแล้ว

ทว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนยังคงไม่ได้รับมา นางก้าวถอยหลังไปสองก้าว ยกชายกระโปรงที่ทั้งหนาและหนักนั้นวางลงแล้วคุกเข่า

เซียวอวี้จ้องมองด้วยความไม่เข้าใจ ทั้งรู้สึกถึงลางไม่ดีขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้

“เจ้าทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร”

“ทูลฝ่าบาท ข้าไม่ใช่เฟิ่งเวยเฉียงเพคะ” น้ำเสียงของเฟิ่งจิ่วเหยียนสงบนิ่งอย่างมาก

เคร้ง!

ปิ่นปักผมในมือเซียวอวี้หล่นลงพื้น

ในยามนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

“หลังจากนางกลับมาก็ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ยามนั้นท่านพ่อท่านแม่ไม่รู้ว่านางพบเจอเรื่องใดมา

“ยามที่ข้ากลับมาหานาง นางถึงได้เล่าความจริงทั้งหมดให้ข้าฟัง หลังจากบอกข้าว่าเป็นฝีมือหลิงเยี่ยนเอ๋อร์ นางก็ฆ่าตัวตายต่อหน้าข้า

“ต่อมาข้าก็ปิดบังท่านพ่อท่านแม่ ปลอมตัวเป็นเวยเฉียงแต่งเข้ามาในวัง เพื่อแก้แค้นให้เวยเฉียง”

สายตาลึกล้ำของเซียวอวี้มีความสงสัยปะปนอยู่

“เจ้าจะบอกว่าเรื่องที่เจ้าแต่งงานมาแทน ตระกูลเฟิ่งไม่รู้เรื่องนี้เลยรึ?”

จะไม่รู้ได้อย่างไรกัน!

เห็นได้ชัดว่านางกำลังทำให้ตระกูลเฟิ่งรอดพ้นจากเรื่องนี้!

เฟิ่งจิ่วเหยียนหยักหน้า

“เพคะ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย พวกเขาไม่กล้าหลอกลวงเบื้องสูงหรอกเพคะ”

เซียวอวี้โกรธจนก้าวมาข้างหน้า บีบและเชยคางของนางขึ้นแล้วยิ้มอย่างเย็นชากล่าว

“ไม่กล้า? บิดาของเจ้ากล้าสลับเปลี่ยนหนังสือแห่งโชคชะตา นี่เรียกว่าไม่กล้าอย่างนั้นหรือ? ฮองเฮา ในเมื่อเจ้าอยากช่วยปกป้องพวกเขา ก็ควรหาข้ออ้างที่น่าเชื่อถือกว่านี้!”

คำพูดของนางเต็มไปด้วยคำโกหก ทำให้เขาเกลียดนางแทบตาย!

ต้องรู้ว่าการที่เขามอบปิ่นหงส์ให้นาง ก็หมายความว่าเขาตัดสินใจจะรับนางเป็นภรรยาของตน ตำแหน่งฮองเฮานี้ไม่มีทางถูกสั่นคลอนได้

นางกลับดีนัก มอบเรื่องอันแสนน่า ‘ประหลาดใจ’ นี้ให้เขา!

เขาจะไม่โกรธได้อย่างไรกัน!