แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 384

องค์หญิงใหญ่ไม่อาจยอมรับการกระทำหลอกลวงเบื้องสูงของเฟิ่งจิ่วเหยียนได้ นี่ถือเป็นการลบหลู่ทั้งราชวงศ์!

สายตาของเซียวอวี้ทอดมองไปยังเฟิ่งจิ่วเหยียนด้วยท่าทีแน่วแน่

“หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยให้ผู้คนทั่วหล้ารับรู้ นั่นถึงจะเสื่อมเสียชื่อเสียงของราชวงศ์

“อีกอย่างนางก็เป็นบุตรสาวของตระกูลเฟิ่งเช่นกัน จึงไม่ถือว่าขัดขืนพระประสงค์ของฮ่องเต้องค์ก่อน”

องค์หญิงใหญ่รู้สึกแปลกใจ

“ฝ่าบาท ท่าน...ท่านคิดจะไม่สืบสวนใช่หรือไม่?”

นี่ก็ไร้สาระสิ้นดี!

สิ่งที่ตระกูลเฟิ่งทำผิดเป็นโทษร้ายแรงหลอกลวงเบื้องสูง!

การเลือกฮองเฮาถือเป็นคำสั่งของฮ่องเต้

ตระกูลเฟิ่งเหตุใดจึงกล้าเปลี่ยนตัวเจ้าสาว!

สิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจที่สุดคือ นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะปล่อยวางเรื่องนี้อย่างง่ายดาย

“ฝ่าบาท ข้าไม่เห็นด้วย! “องค์หญิงใหญ่ยืนกรานหนักแน่น

กว่านางจะพบหลักฐานว่าฮองเฮาอภิเษกสมรสแทนนั้นไม่ง่ายเลย จะให้ปล่อยผ่านไปได้อย่างไร

นางไม่ชอบฮองเฮาผู้นี้อย่างมาก ทั้งใส่ร้ายแม่ทัพน้อยเมิ่ง ล่อลวงฮ่องเต้ และยังละโมบในทรัพย์สิน

สตรีเช่นนี้มีแต่จะทำร้ายฮ่องเต้เท่านั้น!

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่สนใจว่าองค์หญิงใหญ่จะมีเจตนาร้ายต่อนางหรือไม่ นางหันไปหาเซียวอวี้และย่อตัวคำนับ

“ฝ่าบาท หม่อมฉันก็คิดเช่นกันว่าตนเองไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ และไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้ได้...”

สีหน้าขององค์หญิงใหญ่ดูเคร่งขรึม

ช่างเป็นแผนการที่ดีในการยอมถอยเพื่อเอาชนะใจ!

สตรีผู้นี้มีไหวพริบดีจริง ๆ!

ที่จริงแล้วสิ่งที่เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดนั้นมาจากใจจริง

นางไม่อาจอยู่ในวังหลวงได้นานนัก ตำแหน่งฮองเฮานี้กลับเป็นภาระสำหรับนาง

ทว่ายังไม่รอให้นางเอ่ยจบ เซียวอวี้ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาทันที

“เรื่องอภิเษกสมรสแทนให้จบเพียงเท่านี้

“ต่อไปห้ามไม่ให้ผู้ใดพูดถึงเรื่องนี้อีก”

องค์หญิงใหญ่รู้สึกผิดหวัง

“ฝ่าบาท นี่มันหลอกลวงเบื้องสูง!”

เซียวอวี้ดูเมินเฉย

“ทหาร ส่งองค์หญิงใหญ่กลับตำหนักวั่นโซ่ว”

เมื่อองค์หญิงใหญ่เห็นเขามีท่าทีต่อตนเองเช่นนี้ นางยิ่งมั่นใจว่าฮองเฮาทำให้เขาหลงใหล และใส่ร้ายนางต่อฮ่องเต้

ทว่าในตอนนี้ นางก็ไม่อาจแข็งข้อตั้งตัวเป็นศัตรูกับฮ่องเต้ได้

ทว่าไม่คาดคิด บุรุษผู้นั้นกลับเผยยิ้ม เหมือนกับหัวเราะเยาะ และเหมือนกับมีความสุขที่เห็นนางทำตัวงี่เง่า

“เรารู้”

ในที่สุดนางก็ยอมรับความรู้สึกของตนเอง

ในวินาทีนั้นเหมือนก้อนหินที่กดทับหัวใจของเซียวอวี้ได้ถูกยกออกไป

ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเข้าใจว่าในใจฮองเฮารู้สึกเช่นไรกับเขา

บางครั้งนางก็เย็นชาและต่อต้านเขา บางครั้งก็ปกป้องเขาด้วยชีวิต และต้อนรับขับสู้เขาอย่างดี

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ด้านหนึ่งนางแค่รักษาหน้าตาของฮองเฮา ไม่สามารถช่วงชิงความโปรดปรานกับสนมทั่วไป แต่อีกด้านหนึ่งนางก็ไม่สามารถควบคุมหัวใจตัวเองได้

ในเมื่อเขาตัดสินใจแน่วแน่ที่จะยอมรับนางเป็นฮองเฮาและภรรยา เขาก็ยินยอมให้นางช่วงชิงความโปรดปรานได้

การที่ภรรยาจะขอความโปรดปรานจากสามีก็ไม่ใช่เรื่องน่าตำหนิ

เขาจะทำให้นางสมใจ

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่เข้าใจว่าเขารู้สิ่งใด

นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะที่นางกำลังจะพูดต่อ เซียวอวี้ก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา

“เสียเวลามานานแล้ว ควรไปที่กรมศัสตราวุธได้แล้ว”

เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับเอ่ยว่า

“ฝ่าบาท หม่อมฉันอยากจะพูดกับเฉียวม่อสักหน่อยเพคะ”