เข้าสู่ระบบผ่าน

แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 435

“ด้านนอกประตูวังมีชาวบ้านจำนวนมาก รวมถึงทหารรวมตัวกันอยู่ พวกเขาตีกลองร้องทุกข์ เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้กับแม่ทัพน้อยเมิ่ง ทั้งยังขอร้องให้ฝ่าบาททรงถอดถอนฮองเฮา”

เฉินจี๋บรรยายสถานการณ์ด้านนอกพระราชวัง ดูท่าทางสงบนิ่ง

แววตาของเซียวอวี้เคร่งขรึมดุดัน และเยือกเย็นราวกับหิมะในฤดูเหมันต์อันเหน็บหนาว

“คนที่แอบก่อความวุ่นวายเหล่านั้น มิใช่ถูกคุมตัวไปสอบสวนหมดแล้วหรือ”

เฉินจี๋ตอบว่า “ใช่พ่ะย่ะค่ะ ทว่าช่วงสองวันที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าจะยังมีคนอื่น...”

เซียวอวี้ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“เปิดทางย่อมดีกว่าปิดกั้น เปิดทางก็ยังจำเป็นต้องสืบหาต้นตอ คนเหล่านั้นที่อยู่นอกวังก็แค่คนโง่เขลาที่ถูกหลอกใช้ประโยชน์ ปล่อยให้พวกเขาก่อความวุ่นวายไป ยิ่งก่อความวุ่นวายรุนแรงเท่าใด ก็ยิ่งมีช่องโหว่มากขึ้นเท่านั้น”

“ท่านตรัสถูกต้อง กระหม่อมจะไปเตรียมการทันที!”

เซียวอวี้ยืนเอามือไพล่หลังตรงชายคาระเบียง สายตามองไปทางระยะไกล

ภายในราชสำนักของหนานฉี มีมือมืดที่เขาไม่รู้ซ่อนตัวอยู่มากมาย

เริ่มจากใส่ร้ายเมิ่งสิงโจวว่ายึดกองกำลังทหาร ไปจนถึงการขโมยแผนที่ป้องกัน คนเหล่านั้นที่แสดงตัวออกมาก็เป็นแค่พวกโง่เขลา

เขาจะอาศัยเรื่องของเมิ่งเฉียวม่อสืบหาให้กระจ่าง!

หลังจากนั้นไม่นาน เซียวอวี้กลับมาที่ตำหนักด้านใน

เขาผลักประตูห้องอุ่นให้เปิดออก มองเห็นคนด้านในยังคงนอนหลับสนิท

เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าสิ่งใดเรียกว่าช่วงเวลาที่งดงาม ตอนนี้เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

......

ในที่ประชุม

บรรดาขุนนางพากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องที่เกิดขึ้นนอกพระราชวังเมื่อเช้านี้

“ฝ่าบาท เสียงกลองร้องทุกข์ดังขึ้นมา เรื่องนี้เกรงว่าจะควบคุมไม่อยู่แล้ว”

“ฝ่าบาท มิสู้ทำตามความต้องการของราษฎรเป็นการชั่วคราวก่อน!”

แววตาของเซียวอวี้เยือกเย็น

“พวกเจ้าทำตามความต้องการของราษฎร หรือว่าหวาดกลัวความต้องการของราษฎร”

“ฝ่าบาท...”

เซียวอวี้ถามอีก

“เป็นเราที่ต้องการสังหารเมิ่งเฉียวม่อ หากพวกเขาต้องการถอดเราออกจากตำแหน่ง พวกเจ้าก็ต้องทำตามความต้องการของราษฎรด้วยหรือ!”

ทุกคนพากันคุกเข่าลง

“พวกกระหม่อมมิบังอาจ!”

เซียวอวี้ลุกขึ้นยืน และมองดูพวกเขาอย่างดูหมิ่น

“เลิกประชุม!”

“น้อมส่งฝ่าบาท---”

หลังจากฮ่องเต้เสด็จกลับ เหล่าขุนนางต่างส่ายหัวและถอนหายใจ

“เรื่องราววุ่นวายใหญ่โตเช่นนี้ ฝ่าบาททรงไม่ถอดถอนฮองเฮา แล้วจุดจบจะเป็นเช่นไร!”

“นั่นสิ พวกเราก็ทำเพื่อความสงบสุขและความมั่นคงเช่นกัน”

......

หลังจากบิดาเฟิ่งจิ่วเหยียนกลับถึงจวน ขณะลงจากรถม้า ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งก็ล้อมวงเข้ามา

“ฮองเฮาทำให้แม่ทัพน้อยเมิ่งต้องตาย คนตระกูลเฟิ่งสมควรตาย!”

“ต้องแก้แค้นให้แม่ทัพน้อยเมิ่ง!”

บิดาเฟิ่งจิ่วเหยียนโมโหจนกัดฟันแน่น

แม่ทัพน้อยเมิ่งบ้าบออะไร!

เมิ่งเฉียวม่อผู้นั้นที่จริงแล้วก็เป็นแค่ตัวปลอม!

เขาโมโหจนอยากจะเข้าไปในวัง และให้ฮองเฮาพูดความจริงทั้งหมดออกมา!

ทว่าการมีสติไม่วู่วามย่อมเป็นผลดีกว่า

ตอนนี้อย่างมากพวกเขาก็แค่อึดอัดใจเท่านั้น ทว่าหากความจริงถูกเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัล เกรงว่าทั้งครอบครัวจะต้องตายกันหมดแน่

อี๋เหนียงหลินสงบปากด้วยความอัดอั้นตันใจ ในใจนึกไม่ยอมแพ้

เห็นชัดว่าคนที่ผิดคือเฟิ่งเวยเฉียง

สายตาของนายท่านเฟิ่งหันไปมองบุตรชายของอนุภรรยา

“ช่วงนี้การศึกษาเป็นอย่างไรบ้าง?”

เฟิ่งหมิงเซวียนลุกขึ้นยืนทันที : “ปรมาจารย์ผู้สอนของสำนักฮั่นหลินถือว่าล้ำเลิศ ลูกศึกษาจนเข้าใจกระจ่างแจ้ง!”

นายท่านเฟิ่งเอ่ยหลังไตร่ตรอง

“วันนี้เจ้าต้องเข้าวังไปขอบพระทัยฝ่าบาทอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ก็ต้องไปพบพี่สาวของเจ้า และบอกกับนางว่า ให้นางทำใจให้สงบ อย่าพูดสิ่งที่เกินความจำเป็น และคำนึงถึงตระกูลเฟิ่งให้มาก”

“ขอรับท่านพ่อ” ใบหน้าอวบอ้วนของเฟิ่งหมิงเซวียนเต็มไปด้วยความกังวล

แววตาของอี๋เหนียงหลินเผยให้เห็นแผนการเจ้าเล่ห์

หลังจากกลับมาที่อุทยานอี๋ชิง นางดึงตัวลูกชายเข้ามาใกล้ ๆ

“ลูกเอ๋ย ฝ่าบาททรงมีบุญคุณยิ่งใหญ่ต่อเจ้าถึงเพียงนี้ จะขอบพระทัยแค่เอ่ยปากเปล่าอย่างเดียวคงไม่ได้ เจ้าต้องคิดด้วยว่าจะถวายของขวัญเป็นสิ่งใด?”

เฟิ่งหมิงเซวียนไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลยจริง ๆ

ทว่าคิดดูอีกที ฮ่องเต้คือโอรสสวรรค์ที่แท้จริง มีทุกสิ่งพร้อมสรรพ เขาควรถวายสิ่งใดถึงจะเหมาะสม?

ทันใดนั้น เขาพลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย