แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 607

ผู้ตายมิใช่ประมุขพรรคเทียนหลง

เรื่องนี้ ทำให้ต้วนเจิ้งก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ

เขาร้อนอกร้อนใจรีบถาม “สรุปว่าเกิดอันใดขึ้นกันแน่! แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไร?”

หร่านชิวก็ดูกังวลใจ ทว่ายังอธิบายอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

“พรรคเทียนหลงนั้น ในวันปกติ ประมุขพรรค เก้าราชา และผู้พิทักษ์ทั้งสอง จักสวมหน้ากากตลอดเวลา

“ครั้งหนึ่งข้าเคยเป็นคนสนิทข้างกายของประมุขพรรคหยางเหลียนซั่ว แต่ไม่รู้ว่าหน้าตาภายใต้หน้ากากของพวกเขาเป็นอย่างไร

“ในวันนั้นประมุขพรรคออกจากบำเพ็ญตน พวกเราจึงเชื่อมั่นโดยไร้เงื่อนไข ว่านั่นคือประมุขพรรค

“ทว่าหลังจากที่เขาตายแล้ว ข้าก็สำรวจพบปานเล็กที่ต้นคอด้านหลังของเขา

“ปานเล็กนั้น ข้าเคยเห็นบนตัวของผู้พิทักษ์ขวา เพราะเขาเคยสอนเคล็ดวิชาพลังจิตภายในแก่ข้าอยู่ระยะหนึ่ง ข้าจึงค่อนข้างจะคุ้นเคยกับเขา

“เดิมข้าแค่คิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ ภายหลังยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าผิดปกติ

“ประมุขพรรคบำเพ็ญตนนั้น สิ่งที่ฝึกฝนคือเคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถี

“เคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถีนี้สามารถดูดซับพลังภายในของผู้อื่น มาเป็นของตนเองได้

“ทว่าประมุขพรรคตัวปลอมนั้น ในยามที่เขาทำศึก กลับไม่เคยใช้เคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถีนี้เลย…”

เมื่อต้วนเจิ้งได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ได้รู้ความจริงช้าเกินไป

“เรื่องสำคัญเช่นนี้ ไยเจ้าไม่เอ่ยตั้งแต่ต้น!”

หร่านชิวคาดไม่ถึงว่าเขาจะหันมาตำหนินาง

ตอนนี้นางก็กังวลใจไม่แพ้กัน

อย่างไรก็ตาม นางได้กลายเป็นคนทรยศต่อพรรคเทียนหลง

หากประมุขพรรคตัวจริงยังไม่ตาย ย่อมจะไม่ปล่อยนางไปเด็ดขาด

นางยังไม่อยากตาย...

ต้วนเจิ้งยังอยากจะพูดต่อ ทว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนชิงพูดตัดหน้าเขาเสียก่อน

“ลำบากแม่นางหร่านมาถึงที่นี่แล้ว ฝ่าบาท ได้โปรดจัดคนจำนวนหนึ่ง เพื่อคุ้มกันนางกลับไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

เรื่องของโลหิตหงส์ ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไรก็ยิ่งดี

เซียวอวี้พยักหน้า ดูเหมือนว่าเชื่อฟังคำพูดของนางนัก

“เฉินจี๋ จัดกำลังคนออกไป”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ก่อนที่หร่านชิวจะจากไป ได้ตั้งใจเรียกต้วนเจิ้งโดยเฉพาะ

ทั้งสองยืนอยู่ในสถานที่ส่วนตัว รอบด้านถูกโอบล้อมด้วยความมืดมิด

ดังนั้น เขาจึงยิ่งไม่ไว้ใจให้นางเข้าไปในเจดีย์

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองไปยังจันทราลอยเด่นบนฟ้า ด้วยสายตาเย็นชา

“ตัวยาสุดท้ายของหนอนผีเสื้อ คือว่างซูฮวาซึ่งเติบโตได้ดีในที่ร่ม สำหรับเหตุผลที่หยางเหลียนซั่วส่งลูกชายกับต้วนไหวซวี่เข้าไปในเจดีย์เก้าชั้น อาจเพราะว่ามีว่างซูฮวาอยู่ในเจดีย์เก้าชั้นนี้ก็เป็นได้

“ทว่าประเด็นที่หม่อมฉันยังไม่คลายสงสัย กล่าวกันว่าเจดีย์เก้าชั้นเข้าได้แต่ออกไม่ได้ พวกเขาไม่เคยคิดถึงวิธีที่จะออกมากันบ้างหรือ

“หากเอ่ยถึงเคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถี หม่อมฉันเดาว่า จุดประสงค์ของหยางเหลียนซั่ว จักต้องไม่ใช่แค่การช่วยชีวิตลูกชายเท่านั้น”

เซียวอวี้เห็นด้วยกับสมมติฐานของนาง

“ในเจดีย์เก้าชั้นล้วนคุมขังอาชญากรเอาไว้ ต่างคนก็มีวิทยายุทธล้ำเลิศ และหยางเหลียนซั่วฝึกฝนวิชามาร หากสามารดูดกลืนพลังภายในของคนเหล่านั้นมาเป็นของตนได้ จักเป็นประโยชน์แก่เขายิ่งนัก

“กอปรกับที่พรรคเทียนหลงได้วางแผนก่อกบฏแล้ว หยางเหลียนซั่วที่อยู่ในเจดีย์เก้าชั้น จักต้องทำลายโลหิตหงส์แห่งภูเขาอวี้หลิงอย่างแน่นอน”

เฟิ่งจิ่วเหยียนกดคางลงเบา ๆ

“ใช่เพคะ”

“เมื่อรู้ว่ามันอันตรายขนาดนี้ เจ้ายังอยากจะเข้าไปในเจดีย์อยู่หรือไม่?” เซียวอวี้มองนางจากทางด้านข้าง ดวงตาค่อนข้างเศร้าหมอง

ถึงแม้เขาต้องการทำลายเจดีย์เก้าชั้น ก็ต่อเมื่อนางช่วยเหลือต้วนไหวซวี่สำเร็จแล้วเท่านั้น

ทว่าเรื่องนี้ยากจะสำเร็จไม่ต่างจากการก้าวขึ้นสวรรค์

เดิมเขาก็กังวลเรื่องความปลอดภัยของนางอยู่แล้ว ในขณะนี้ยิ่งไม่สบายใจมากขึ้นทุกที