แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 620

เซียวอวี้วิ่งขึ้นไปข้างบน วิ่งมาจนถึงชั้นบนสุด

เขารู้ว่าไปข้างล่างนั้นมีโอกาสรอดมากกว่า ทว่าหากเขาเลือกลงไปข้างล่าง เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ไม่มีทางรอดแล้ว

อย่างแรก เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ร่างกายของนางผอมเล็กกว่า วิชาตัวเบาก็ดีกว่า สามารถผ่านประตูข้างในไปได้ไวกว่า มีโอกาสออกไปจากเจดีย์ได้มากกว่า

อย่างที่สอง เมื่อออกไปจากเจดีย์แล้ว ก็ต้องพูดกล่อมให้หนานซานอ๋องทำลายเจดีย์ หากคนที่ยังอยู่ในเจดีย์คือนาง หนานซานอ๋องไม่มีทางสนใจความเป็นความตายของนาง ทว่าหาก...คนที่ติดอยู่ข้างในคือเขาที่เป็นฮ่องเต้ หนานซานอ๋องอาจจะมีความกังวลบ้าง

จะว่าไปแล้ว เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้คิดวางแผนเรื่องออกจากเจดีย์เลย

นางคิดเพียงให้เขามีชีวิตอยู่ กระทั่ง นางเตรียมพร้อมที่จะตายไปพร้อมกับต้วนไหวซวี่

เขาจะให้นาง “สมปรารถนา” ได้อย่างไร !

……

เฟิ่งจิ่วเหยียนวิ่งมาถึงชั้นหนึ่งแล้ว

สถานการณ์เป็นเช่นนี้แล้ว เวลาคับขัน นางจะลังเลไม่ได้

เจดีย์เก้าชั้นเข้าได้ออกไม่ได้ ทางเข้าก็คือทางออก

นางอยากออกไป ก็ต้องรอประตูเปิด

เซียวอวี้เข้ามาแล้ว ยังไงพวกเฉินจี๋ก็จะต้องหาทางเข้ามาคุ้มกัน

ประตูนี้ ยังไงก็จะต้องเปิด

นางพยายามอย่างที่สุดแล้ว ที่เหลือ ก็แล้วแต่โชคชะตา !

ทันใดนั้น ข้างหลังมีเสียงผู้เฒ่าชั้นสองคนนั้นดังขึ้นมา

“คนหนุ่ม ออกไปไม่ได้ เจดีย์เก้าชั้นนี้มีประตูสองชั้น”

“ก่อนที่ประตูข้างนอกจะเปิด ประตูข้างในก็จะปิดลงก่อนแล้ว

“อวดฉลาดเกินไปแล้ว นึกว่ายืนอยู่ประตูข้างในก่อนก็จะไม่เป็นไร ทว่าพื้นที่ตรงนั้น เมื่อมีคนไปยืน ก็จะกระตุ้นให้กลไกประตูข้างในทำงาน ไม่เชื่อ เจ้าลองดู”

เฟิ่งจิ่วเหยียนจับจ้องมองดูบนพื้น

ก่อนหน้านี้นางเคยได้ยินคนชั่วบนชั้นห้าพวกนั้นพูด บนพื้นนี้ติดตั้งแรงรับน้ำหนัก เมื่อมีคนยืนอยู่ข้างบน ก็จะกระตุ้นให้กลไกประตูข้างในทำงาน

และประตูข้างในนี้ ไม่ใช่บานประตูธรรมดา ทว่าเป็นหินขนาดใหญ่ทั้งก้อน เหมือนกับโลงศพยักษ์ที่กดทับลงมา ไม่มีทางหลบเลี่ยงได้

หากไม่รวดเร็วพอ ก็จะถูกกดทับเนื้อเละในพริบตา

ดังนั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะฉกฉวยโอกาส...ไปยังบริเวณข้างนอกก่อนที่ประตูข้างในจะปิดลง อยู่ในพื้นที่ระหว่างประตูข้างในกับประตูข้างนอก

ผู้เฒ่าพูดขึ้นมาอีก

“ต่อให้วิชาตัวเบาของเจ้าดีแค่ไหน ต่อให้เจ้าสามารถพุ่งออกไปจากประตูข้างใน ค่ายกลลูกศรหมื่นดอกระหว่างประตูข้างในกับข้างนอก ก็เพียงพอที่จะฆ่าเจ้าตายได้

“หลายสิบปีมานี้ ข้าเห็นด้วยตาตนเอง คนมากมายคิดลองออกไป ล้วนตายหมด สุดท้ายแล้วล้วนกลายเป็นเนื้อในท้องของข้า...”

ในระหว่างที่พูด เขาพิจารณาดูเฟิ่งจิ่วเหยียนอยู่อย่างโหดเหี้ยม ราวกับรอให้นางกลายเป็นศพ แล้วนำนางมาทำเป็นอาหาร

แววตาเฟิ่งจิ่วเหยียนมุ่งมั่น ไม่มีความย่อท้อ

เซียวอวี้กับต้วนไหวซวี่ล้วนอยู่ข้างใน ยังไงนางก็ต้องลองดู

ไม่อย่างนั้น พวกเขาทั้งสามคนล้วนจะต้องตายอยู่ในเจดีย์เก้าชั้น

ด้านนอกเจดีย์เก้าชั้น

ตงฟางซื่อถูกตามมาระหว่างทาง

ทำไมถึงพูดว่าระหว่างทาง

เมื่อหลายวันก่อน ตอนที่ซูฮ่วนถามเขาเกี่ยวกับเจดีย์เก้าชั้น เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

ที่ไหนได้ เจ้าคนนี้วางยาสลบเขา ทำให้เขานอนหลับไปหนึ่งวันหนึ่งคืน

รอเมื่อเขาฟื้นขึ้นมา ก็ไม่เห็นเงาร่างของซูฮ่วนแล้ว

ในเมื่อเขารู้ว่าซูฮ่วนจะไปเสี่ยงอันตราย เขาจะไม่สนใจได้อย่างไร จึงเดินทางตามมาหา

แต่เขาก็ยังคงมาช้าไปหนึ่งก้าว

อยู่ในสนามรบ เผชิญกับการยิงลูกศรหมื่นดอกเพียงลำพัง จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

ทว่ากลไกในเจดีย์เก้าชั้น ไม่ว่าประตูข้างใน หรือค่ายกลลูกศร ล้วนสัมผัสแล้วทำงานทันที พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ หากไม่สัมผัสตำแหน่งรับน้ำหนัก ประตูข้างในไม่ตกลง ค่ายกลลูกศรก็จะไม่ยิงออกมา

ดังนั้นวิธีเอาตัวรอดที่นางคิดไว้ คือการหลบเลี่ยงตำแหน่งรับน้ำหนัก พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ เท้าทั้งคู่ไม่แตะพื้น

ผู้เฒ่ายืนอยู่ด้านข้างจัดการศพ เพียงเห็นนางหยิบเชือกออกมาหนึ่งเส้น ปลายเชือกทั้งสองด้านเป็นตะขอ

ตะขอปกติ เขาก็เคยเห็น ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับปีนกำแพง ซึ่งมีเพียงด้านเดียว และก็ต้องอาศัยแรงดึง

ไม่รู้เลยว่า ตะขอนี้เฟิ่งจิ่วเหยียนออกแบบดัดแปลงขึ้นมาเอง แตกต่างกับตะขอทั่วไป สามารถทะลุกำแพง เกาะเข้ากับผนังได้

ในเมื่อนางจะเข้ามาช่วยคนในเจดีย์ ก็จะต้องเตรียมพร้อมอย่างสมบูรณ์

……

ด้านนอกเจดีย์เก้าชั้น

ฟ้าเริ่มมืดแล้ว

คนฝูงหนึ่งถือคบเพลิงไว้

ตงฟางซื่อติดตั้งกุญแจกลไกขึ้นมาใหม่ แล้วให้หนานซานอ๋อลองเปิดอีกครั้ง

ตามด้วยเสียง “ตูม” ดังขึ้นมา หนานซานอ๋องรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวของกลไกที่คุ้นเคย สีหน้าแสดงออกถึงความนับถือ

ทายาทของตระกูลตงฟางคนนี้ อัจฉริยะจริง ๆ !

เฉินจี๋กับเหล่าองครักษ์เตรียมพร้อมที่จะเข้าไปในเจดีย์

ทันใดนั้น ในประตูปรากฏสิ่งห้อยอยู่ รูปร่างเหมือนค้างคาวกลับหัว

แกว่งอย่างรวดเร็ว ชนเฉินจี๋ที่ยืนอยู่ข้างหน้าสุดกระเด็น...

เฉินจี๋ : ! ! !

เมื่อจ้องมอง กลับเป็นซูฮ่วน !