แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 705

ตงฟางซื่อถูกปลุกขึ้นมากลางดึก ใบหน้าเต็มไปด้วยอาการง่วงงุน

“ซูฮ่วน เจ้าควรจะมีเรื่องที่ยิ่งใหญ่สุด ๆ ...”

เฟิ่งจิ่วเหยียนคว้าไหล่ของเขา และเขย่าแรง ๆ สองครั้ง เพื่อสลัดความง่วงงุนไร้สติของเขาออกไป

“ฟังนะ! หร่านชิวเป็นลูกสาวนอกสมรสของหยางเหลียนซั่ว”

ทันทีที่พูดจบ ตายิ้มดวงเล็ก ๆ ของตงฟางซื่อ พลันเบิกกว้าง จนกลมโต

“นางเป็นลูกสาวของหยางเหลียนซั่ว?! เช่นนั้นฮูหยินหร่าน...ก็มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับหยางเหลียนซั่ว?”

เขาตกตะลึงและเหลือเชื่อ

คาดไม่ถึงจริง ๆ ว่า ฮูหยินหร่านดูเมตตาอ่อนโยนขนาดนั้น จักทำเรื่องพรรค์นั้นได้

“ซูฮ่วน แท้จริงเรื่องราวเป็นมาอย่างไรกันแน่?”

ตอนนี้ ตงฟางซื่อไม่ง่วงนอนอีกแล้ว

เฟิ่งจิ่วเหยียนเปิดปากเอ่ย

“เมื่อฮูหยินหร่านรู้ว่าหร่านชิวกำลังฝึกฝนเคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถี โดยเฉพาะหลังจากที่รู้ว่านางฆ่าผู้บริสุทธิ์ไปมากมาย จึงไม่อยากเห็นนางทำชั่วอีกต่อไป นางมีวิธีติดต่อกับหร่านชิว และพวกเราจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้”

หลังจากตงฟางซื่อครุ่นคิดอยู่สองสามอึดใจ พลันค่อย ๆ เอ่ย

“ซูฮ่วน เจ้าลองคิดดู นางตั้งใจเอ่ยเช่นนี้หรือไม่ แท้จริงคือนางได้ร่วมมือกับหร่านชิว และขุดหลุมพรางไว้แล้ว?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมีสีหน้าเรียบเฉย พลางเงยหน้ามองดูแสงจันทร์ที่นอกหน้าต่าง

“ตอนแรก ข้าก็คิดเช่นนั้น

“ทว่าหากนางต้องการชีวิตของพวกเราแล้วไซร้ ไม่จำเป็นต้องเล่าเรื่องภูมิหลังของหร่านชิวให้ฟังเลย”

ในสมัยนั้น ฮูหยินหร่านถูกหยางเหลียนซั่วที่ถูกธาตุไฟเข้าแทรกข่มเหง หลังจากเหตุการณ์นั้น นางกลับไม่กล้าเปิดเผยความจริงออกไป

ในด้านหนึ่ง สามีของนางก็ซื่อสัตย์ภักดีต่อหยางเหลียนซั่ว และด้วยนิสัยที่ภักดีอย่างโง่งมของสามี จักต้องสังหารภรรยาของตน เพื่อรักษาชื่อเสียงของประมุขพรรคเป็นแน่

ในอีกด้านหนึ่ง ถึงแม้สามีจะไม่สังหารนาง นางก็ไม่ต้องการให้ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาร้าวฉาน

นางอยากจะลืมประสบการณ์อันเลวร้ายนั้น จึงเลือกที่จะเก็บความลับนี้ไว้ลำพัง

ทว่า นางกลับโชคร้ายตั้งครรภ์ลูกของหยางเหลียนซั่ว

อุ้มท้องสิบเดือน นางก็ให้กำเนิดหร่านชิว

หลังจากคลอดลูก นางเหมือนต้องเผชิญกับความหวาดหวั่นในทุก ๆ วัน

มิหนำซ้ำการอยู่ในพรรคเทียนหลง ได้เห็นเรื่องเลวร้ายมากมาย นางจึงเกิดความคิดที่จะหลบหนี

ดังนั้น เมื่อหร่านชิวอายุได้สิบขวบ นางก็หลบหนีไป

ก่อนจะหนี นางได้ถามหร่านชิวว่า เต็มใจจะหนีพร้อมกับตนเองหรือไม่

ในตอนนั้น หร่านชิวมีทัศนคติที่เด็ดขาด และยังยื่นคำขาดด้วยว่า—หากนางออกจากพรรคเทียนหลง ก็จะตัดความสัมพันธ์แม่ลูกกับนาง

“นางต้องการให้พวกเราตามหาหร่านชิว จากนั้นจะลงโทษอย่างไรก็ตาม อย่างน้อยก็ขอให้ไว้ชีวิตหร่านชิว”

ตงฟางซื่อส่ายศีรษะทันที

“หร่านชิวสังหารคนไปนับไม่ถ้วน ถึงแม้เจ้ากับข้าสองคนจะเต็มใจไว้ชีวิต คนอื่นก็หาได้ยอมปล่อยนางไปไม่ นอกจากนี้ ข้าก็อยากจะกำจัดตัวหายนะนี้ด้วยตนเอง”

เฟิ่งจิ่วเหยียนโต้แย้งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“คราวนี้ ข้าไม่เห็นด้วยกับเจ้า จักสังหารหร่านชิวมิได้”

รอยยิ้มในดวงตาของตงฟางซื่อพลันอันตรธานไป

“ซูฮ่วน ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาใจอ่อน พวกเราไม่อาจปล่อยเสือเข้าป่าได้”

เฟิ่งจิ่วเหยียนหยิบถ้วยชาขึ้นมา

“ก่อนที่จะปล่อยเสือเข้าป่า ไยไม่ให้เสือกลืนกินหมาป่าจนอิ่มเล่า?

“หร่านชิวจะเป็นหมากให้เราใช้ต่อสู้กับหยางเหลียนซั่ว”

ทันใดนั้นตงฟางซื่อพลันตระหนักได้

หยางเหลียนซั่วเป็นคนที่ไร้มนุษยธรรม ส่วนหร่านชิวนั้นเป็นสายเลือดเดียวของหยางเหลียนซั่ว

“เจ้าคิดจะใช้หร่านชิวเพื่อล่อหยางเหลียนซั่วออกมารึ?”