แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 750

หยางเหลียนซั่วสูญเสียกำลังภายในของตนเองไปทั้งหมด ทั้งยังมิอาจต้านทานอันใดได้อีก

เพียงแค่สัญญาณมือของเซียวอวี้ ทหารองครักษ์จึงก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะจับหยางเหลียนซั่วล็อคด้วยโซ่ตรวนเอาไว้ และนำตัวไปขังไว้ในกรงเหล็กที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้

ยามที่หยางเหลียนซั่วถูกนำตัวไปนั้น ปากเขายังคงก่นด่าสาปแช่งออกมาไม่มีหยุด

“ซูฮ่วน! เจ้าต้องไม่ตายดี——”

ฝานจิ้นพลางทุบหม้อข้าวหม้อแกงทั้งหมดพลางเอ่ยถามความเป็นไปเป็นมาว่า

“ซูฮ่วน เจ้ารีบบอกมาเร็วเข้า เจ้าคิดหาวิธีมาต่อกรกับหยางเหลียนซั่วได้อย่างไร?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

“ยามที่หยางเหลียนซั่วดูดซับกำลังภายในของฝ่าบาทนั้น พลังงานที่แท้จริงของเขาหาได้เสถียรไม่ นั่นจึงทำให้ข้าเริ่มสงสัย

“ต่อมา หลังจากที่ข้าเห็นหร่านชิวดูดซับกำลังภายในของหยางเหลียนซั่วไปแล้วนั้น ข้าก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น”

“มั่นใจเรื่องอะไร” ฝานจิ้นที่มีนิสัยใจร้อนนั้น เขาจึงรีบเร่งถามออกมา

เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงพูดต่อไปอีกว่า

“วิชาดาราโรยหมื่นวิถีนั้น มิอาจดูดซับกำลังภายในของผู้อื่นได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“แม้แต่เหวก็ยังมีก้นบึ้ง

“หร่านชิวมิอาจดูดซับกำลังภายในได้มากเกินไปในคราวเดียว ฉะนั้นแล้วหยางเหลียนซั่วก็เช่นเดียวกัน”

จุดอ่อนนี้ พูดแล้วเหมือนจะง่าย ทว่า การที่จะทำลายมันได้จริง ๆ นั้น ย่อมต้องใช้ความเสี่ยงเป็นอย่างมาก อีกทั้ง ยังต้องอาศัยความร่วมมือจากคนจำนวนมาก

เฟิ่งจิ่วเหยียนพลันโค้งกายคำนับมือพรรคพวกของตงฟางซื่อและคนอื่น ๆ อีกมากมาย

“ข้าขอบคุณสำหรับความไว้วางใจของทุกท่านเป็นอย่างยิ่ง!”

ตงฟางซื่อจึงคำนับตอบกลับในทันที ก่อนจะยิ้มที่ไปถึงดวงตาออกมา

“ที่ใดกันเล่า? พวกข้าเองก็ได้รับสิ่งของตอบแทนเช่นกัน พวกข้าต้องขอบคุณเจ้าถึงจะถูก”

หลังจากที่ผู้คนในพันธมิตรอู่หลินได้ยินเช่นนั้น ก็ยิ่งรู้สึกเสียใจมากขึ้นไปอีก

พวกเขาหาได้รับประโยชน์ใด ๆ ไม่!

หร่วนฝูอวี้จ้องมองไปที่หยางเหลียนซั่วที่กำลังถูกพาตัวไป พร้อมทั้งฉวยโอกาสที่เซียวอวี้มิอาจป้องกันได้ทัน คว้าแขนอีกข้างหนึ่งของเฟิ่งจิ่วเหยียนเอาไว้

“ท่านพี่ เจ้ารีบสังหารหยางเหลียนซั่วเร็ว ๆ เถิด เมื่อครู่เขาทำให้ข้าหวาดกลัวยิ่งนัก~~”

เซียวอวี้: เหตุใดเมื่อครู่หยางเหลียนซั่วมิกำจัดนางไปเสีย?

เซียวอี้ที่เห็นเช่นนั้นก็เริ่มเลียนแบบตามบ้าง พลางจับแขนอีกข้างของเฟิ่งจิ่วเหยียนเอาไว้ “จิ่วหยาน เรารู้สึกเวียนหัวยิ่งนัก”

ตงฟางซื่อที่เห็นเฟิ่งจิ่วเหยียนถูก “กอดซ้ายทีขวาที” เช่นนี้ ก็ได้แต่ยิ้มออกมาด้วยความขบขัน

มิคาดคิดเลยว่า หร่วนฝูอวี้จะยิ่งชอบซูฮ่วนมากขึ้นไปอีกหลังจากที่รู้ว่านางเป็นสตรี

เขาไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายกันแน่

เฟิ่งจิ่วเหยียนผลักทั้งสองคนออกไป ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยท่าทีจริงจังว่า

“ยังมิอาจสังหารหยางเหลียนซั่วได้ในตอนนี้

เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงรวบมัดผมใหม่อีกครั้ง ก่อนจะรุดหน้าไปตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว พลางจัดการสิ่งต่าง ๆ ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

“นำร่างของหร่านชิวกลับไปที่พันธมิตรอู่หลิน ก่อนจะเผยแพร่ความผิดของนางให้ทุกคนได้รับรู้ทั่วกัน

“ร่างของฮูหยินหร่านให้ส่งกลับไปที่สำนักแม่ชี ก่อนจะให้พระอาจารย์นำร่างไปทำตามพิธีกรรมตามหลักพุทธศาสนาต่อไป

“ส่วนหยูหลานและคนอื่น ๆ นั้น ก็ส่งร่างกลับไปที่บ้านเกิด ส่วนค่าฝังศพ…”

“เราจะออกเอง” เซียวอวี้ตอบมาในทันควัน

เขารู้ว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนเหลือเงินไม่มากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เหล่าพันธมิตรอู่หลินที่เสียชีวิต ต่างก็เป็นบุคคลที่จงรักภักดี ย่อมสมเหตุสมผลที่จะช่วยจ่ายค่างานศพ

เฟิ่งจิ่วเหยียนพยักหน้าลง

“เช่นนั้นก็มิมีเรื่องอันใดแล้ว”

เซียวอวี้จับมือนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผ่อนคลายที่หาได้ยาก

“เฉินจี๋ จัดรถม้ากลับเมืองหลวง”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

หร่วนฝูอวี้กำหมัดเอาไว้แน่น

เจ้าคนสารเลว! เจ้าอย่าคิดที่ครอบครองซูฮ่วนเอาไว้คนเดียวเลย!

นางก็จะไปที่เมืองหลวงแห่งหนานฉีด้วยเช่นกัน!