แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 753

เฟิ่งจิ่วเหยียนใช้คีบเหล็กเขี่ยถ่านร้อนแดงในอ่าง พลางเอ่ยอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

“ช่วงหลายเดือนก่อน ข้าได้ล่วงรู้ถึงภูมิหลังของหร่านชิว

“ฮูหยินหร่านกล่าวว่า นางเป็นบุตรสาวนอกสมรสของเจ้า”

สีหน้าของหยางเหลียนซั่วพลันเย็นเยียบ

กระทั่งตอนนี้ ซูฮ่วนยังคิดที่จะโกหกเขา!

เฟิ่งจิ่วเหยียนกล่าวต่อ

“เพื่อฝึกฝนวิชาดาราโรยหมื่นวิถี หร่านชิวได้สังหารชาวยุทธไปนับมิถ้วน ตงฟางซื่อยืนกรานว่า จักต้องสังหารนางทิ้งทันที เพื่อป้องกันภัยพิบัติในภายภาคหน้า

“ข้ากลับคิดว่า ปล่อยให้พวกเจ้าสองพ่อลูกเข่นฆ่ากันเองจะดีกว่า

“ฉะนั้น ตงฟางซื่อจึงไปโน้มน้าวให้หร่านชิว ร่วมสังหารเจ้าด้วยกัน

“หร่านชิวต้องการขึ้นมาแทนที่ตำแหน่งประมุขพรรคของเจ้า และครองยุทธภพตั้งนานแล้ว จึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

“ทว่านางมีความหยิ่งทะนงเกินไป เพิ่งจะฝึกฝนเคล็ดวิชาดาราโรยหมื่นวิถีได้ถึงขั้นสาม ก็กล้าที่จะต่อสู้กับเจ้า หากไม่ระวังเพียงเล็กน้อยก็จะถูกธาตุไฟเข้าแทรก และสติฟั่นเฟือน เดิมข้าแค่อยากให้พวกเจ้าพ่อลูกได้ ‘รู้จัก’ กัน ให้เจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวดของการฆ่าลูกสาวแท้ ๆ ด้วยมือตนเอง ซึ่งการปรากฏตัวของฮูหยินหร่าน อยู่เหนือความคาดหมายของข้า

“หร่านชิวถูกธาตุไฟเข้าแทรกก่อนเจ้าเพียงก้าวเดียว ก่อนถูกเจ้าฆ่าตาย

“และเจ้า...หยางเหลียนซั่ว เจ้าได้เรียนรู้จากความล้มเหลวมาก่อนแล้ว จึงไม่ยอมถูกพวกเรายั่วยุง่าย ๆ และคิดเสมอว่า พวกเรากำลังโกหกเจ้า อันที่จริง นี่ก็อยู่ในความคาดการณ์ของข้าอยู่แล้ว ยิ่งเราพูดว่าหร่านชิวเป็นบุตรสาวของเจ้ามากเท่าไร เจ้าก็ยิ่งไม่เชื่อ ถึงแม้จะมีความลังเลอยู่บ้าง ทว่าเจ้าจะปฏิเสธไปเองก่อน นี่คือ คนฉลาดตกเป็นเหยื่อความฉลาดของตนเอง”

หยางเหลียนซั่วยังไม่ยอมเอ่ยปาก

ไม่ว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนจะพูดอะไร เขาหาได้เชื่อไม่

ต่อจากนั้น เฟิ่งจิ่วเหยียนถามหยั่งเชิง

“ฮูหยินหร่านเป็นสตรีอ่อนแอคนหนึ่ง ไร้วรยุทธ ทว่ากลับปรากฏตัวได้ทันที เมื่อหร่านชิวตกอยู่ในอันตราย และปิดกั้นการโจมตีร้ายแรงของเจ้าแทนนางได้ หลังจากปิดกั้นแล้ว ยังไม่สิ้นลมทันทีเช่นคนธรรมดา ยังคุยกับเจ้าต่อได้ เจ้ามิเคยสงสัยเลยหรือว่า นางมีพลังพอที่จะลอบสังหารเจ้าได้?”

หยางเหลียนซั่วหวนครุ่นคิดโดยไม่รู้ตัว

สตรีนางนั้น ผิดปกติจริง ๆ

หรือนางจะแอบฝึกตนด้วย?

เฟิ่งจิ่วเหยียนไขข้อข้องใจอย่าง “ใจกว้าง”

“เมื่อแรกเริ่มฝึกวิชาดาราโรยหมื่นวิถี จักควบคุมตัวเองได้ยาก

“ตอนนั้นเจ้าถูกธาตุไฟเข้าแทรก จนทำให้ฮูหยินหร่านแปดเปื้อนมลทิน จากคำกล่าวของหยูหลาน หลังจากคืนนั้น เจ้าได้สูญเสียพลังภายในจนสิ้น...”

“เจ้าคิดจะพูดอะไร!” สีหน้าของหยางเหลียนซั่วอัดอั้น

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองดูถ่านไฟที่ร้อนแดง แววตาเย็นชาเรียบเฉย

“เจ้าก็น่าจะเดาคำตอบได้แล้ว มิใช่รึ?”

หยางเหลียนซั่วกัดฟันกรอด

เขาคิดถึงข้อสันนิษฐานหนึ่ง——ใกล้เคียงกับความจริงมากที่สุด

ทว่าเขาไม่อยากเผชิญหน้า และไม่อยากยอมรับความจริง

เขาอยากหนีความจริง เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับบังคับให้เขาเผชิญหน้า

หยางเหลียนซั่วกรีดร้องด้วยความสิ้นหวัง

“ให้ตาย! ให้ตายเถอะ!! เหตุใดไม่บอกข้าตั้งแต่แรก! ไฉนถึงปล่อยให้ข้าโง่งม! ทำไม——”

นังแพศยาที่สมควรตายนั้น เพิ่งจะโผล่หัวออกมาตอนที่พวกเขาสองพ่อลูกห้ำหั่นกัน หากนางบอกความจริงตั้งแต่เนิ่น ๆ เขาคงไม่เสียเวลากับลูกชายนานหลายปีขนาดนี้!

หากเขารู้ว่าตนเองมีบุตรสาว เขาจะได้ทุ่มเทกายใจเพื่อฝึกฝนหร่านชิว!

นังชั้นต่ำนั้น เพียงนั่งมองพวกเขาสองพ่อลูกเข่นฆ่ากัน มองหร่านชิวหักหลังเขา และทรยศต่อพรรคเทียนหลง!

สมควรตาย——

ผิดแล้ว คนที่สมควรตายที่สุด คือซูฮ่วน ทั้งหมดนี้เป็นแผนการชั่วร้ายของซูฮ่วน!

“ซูฮ่วน! เจ้าเป็นคนวางแผนให้พวกเราพ่อลูกเข่นฆ่ากัน!”

หยางเหลียนซั่วกู่ร้องลั่นฟ้า น่าเสียดายที่แขนขาทั้งสี่ถูกหัก ร่างกายไร้เรี่ยวแรง

เขาแผดเสียง “เจ้าฆ่าลูกชายของข้า ตอนนี้ ก็ฆ่าลูกสาวของข้า! ข้าจะไม่ไว้ชีวิตเจ้า! ข้าจะต้องให้เจ้าตาย——”

แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเย็นชาและเฉยเมย

“เป็นข้าเอง ข้าไม่เพียงแต่จะฆ่าลูกชายลูกสาวของเจ้าเท่านั้น ข้าจะทำลายสุสานบรรพบุรุษแคว้นเฉินของเจ้าด้วย!”

เมื่อนางเอ่ยเช่นนี้ หัวใจของหยางเหลียนซั่วพลันเต้นผิดจังหวะ

สุสานบรรพบุรุษ...

เป็นไปไม่ได้! นางจะรู้ที่ตั้งของสุสานบรรพบุรุษแคว้นเฉินได้อย่างไร!