เข้าสู่ระบบผ่าน

แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 779

บุตรสาวตระกูลเมิ่งแต่งงานออกเรือน ทั้งยังได้เป็นฮองเฮาของแคว้น จึงทำให้คนอิจฉาอย่างมาก

ตรงข้ามกับตระกูลเฟิ่งที่อยู่ในเมืองหลวง ไม่ต่างอะไรกับมีคนเพิ่งตาย มืดมนหดหู่ไปหมด

นายท่านเฟิ่งเพิ่งได้รู้เมื่อไม่นานมานี้ ว่าเวยเฉียงแต่งงาน โดยที่ไม่บอกบิดาเช่นเขา แถมตอนนี้เฟิ่งจิ่วเหยียนก็กำลังจะแต่งออกจากตระกูลเมิ่ง แต่ละคน แทบไม่เห็นเขาเป็นพ่อด้วยซ้ำ!

วันนี้หลังจากว่าการในยามเช้าเสร็จ เขายังเจอเหล่าเพื่อนร่วมงานเอ่ยแซว

“ใต้เท้าเฟิ่ง เจ้านี่ใจกว้างจังเลยนะ ส่งบุตรสาวไปให้ตระกูลเมิ่ง จนตอนนี้เมิ่งฉวีมีรัศมี ได้กลายมาเป็น พ่อตาของฝ่าบาทเสียแล้ว!”

“ใต้เท้าเฟิ่ง หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ตั้งแต่แรก เจ้าน่าจะส่งบุตรสาวมาให้ข้าดีกว่า!”

“จะว่าไปแล้ว ใต้เท้าเฟิ่ง เจ้าควรขอบคุณแม่ทัพเมิ่งนะ ที่ไม่เปลี่ยนนามสกุลให้ลูกสาวเจ้า!”

นายท่านเฟิ่งได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ในใจอัดอั้นว้าวุ่นไปหมด

เขาไม่น่าส่งบุตรสาวไปให้ตาแก่เมิ่งฉวีนั่นเลย!

นายท่านเฟิ่งกลับมาที่จวนอย่างเดือดดาล ไม่พูดไม่จา ขังตัวเองไว้ในห้องหนังสือ

อี๋เหนียงหลินยกซุปร้อน ๆ เข้ามา จีบปากจีบคอพูดว่า

“นายท่าน เป็นอะไรไปหรือ? จะไม่กินมื้อกลางวัน ไม่ได้นะ”

นางตั้งใจแต่งตัวมาโดยเฉพาะ ใบหน้าแต่งแต้มผงชาดหนา ๆ ดูอ่อนเยาว์กว่ายามปกติ

นายท่านเฟิ่งเห็น ก็ถลึงตาฮึดฮัดจนหนวดเครากะพรือ

“อายุปูนนี้แล้ว ยังจะทำตัวเป็นเด็กอยู่อีกหรือ?

“ไปให้พ้นหน้าข้า!”

อี๋เหนียงหลินหน้าซีด “นายท่าน…”

นายท่านเฟิ่งลุกพรวดขึ้นมา

“เจ้าไม่ไปใช่ไหม งั้นข้าไปเอง!”

“นายท่าน!” อี๋เหนียงหลินรีบเรียกเขาเอาไว้ แต่เขากลับเดินออกไปไกลแล้ว

นางโกรธเคืองในใจ

คงไม่ใช่ว่าเขาไปมีคนอื่นข้างนอกหรอกนะ? มิเช่นนั้นจะรังเกียจนางขนาดนี้หรือ!

อี๋เหนียงหลินปฏิญาณว่าต้องรู้ให้ได้ ว่าปีศาจจิ้งจอกตนไหน กล้ามาแย่งผู้ชายของนาง!

นางไปสืบมา ถึงได้รู้ว่านายท่านหงุดหงิดเพราะเรื่องอะไร

นางจึงมีชีวิตชีวาขึ้นทันที

กลางคืน นางเสนอแนะกับนายท่านเฟิ่งอย่างคิดเอาเองว่าตัวเองฉลาด

“นายท่าน แม้นจิ่วเหยียนจะแต่งออกเรือนในฐานะบุตรสาวตระกูลเมิ่ง แต่ทุกคนต่างรู้ทั่วกัน ว่าท่านต่างหากคือพ่อแท้ ๆ ของนาง

“ไม่นาน พอขบวนมาถึงเมืองหลวง ก็ต้องมีที่พักสักแห่งมิใช่หรือ? นอกจากจะกลับตระกูลเฟิ่ง นางยังจะไปที่ไหนได้อีก? ว่าที่ฮองเฮา คงไม่พักในโรงพักแรม และแต่งออกจากโรงพักแรมหรอกกระมัง!”

นายท่านเฟิ่งได้ยินเช่นนั้น ดวงตาพลันวาวโรจน์

เหมือนจะมีเหตุผล

อี๋เหนียงหลินรีบตีเหล็กตอนที่ยังร้อน

“นายท่าน ข้าจะให้คนไปเก็บกวาดห้อง แล้วตกแต่งจวนใหม่ดีหรือไม่?”

นายท่านเฟิ่งทุบโต๊ะตัดสินใจ “ได้ เช่นนั้นก็เอาตามที่เจ้าบอก!”

ตระกูลเมิ่งก็แค่ทางผ่าน

วันอภิเษกต่างหากถึงจะเป็นของจริง จิ่วเหยียนแต่งออกจากเรือนตระกูลเฟิ่ง เช่นนั้นนางก็คือบุตรสาวของตระกูลเฟิ่ง

……

อีกด้าน

เฟิ่งเหยียนเฉิงออกประจำการกลับมาที่จวน ก็ถูกภรรยาลากเข้ามาในห้อง

……

กลางเดือนสี่

ณ เมืองม่อ

ขบวนรับตัวเจ้าสาวมารอต้อนรับฮองเฮา

รุ่ยอ๋องปฏิบัติภารกิจได้ลุล่วง รับตัวเจ้าสาวจากจางฉี่หยางได้สำเร็จ

จางฉี่หยางเป็นนายพลของค่ายเป่ยต้า จึงต้องกลับไปที่ค่ายเป่ยต้าทันที

เขาประสานมือคารวะไปทางเกี้ยวเจ้าสาว

“ศิษย์ขอส่งอาจารย์แต่เพียงเท่านี้! ขอให้อาจารย์ไป…”

เขาเกือบจะเผลอพูดออกไปว่าขอให้ไปสู่สุขคติ ยังดีที่เปลี่ยนคำพูดได้ทัน “ขอให้อาจารย์เดินทางปลอดภัย! ศิษย์จะทุ่มเทเพื่อกองทัพ ไม่ให้ท่านขายหน้า!”

ภายในเกี้ยวเจ้าสาว เฟิ่งจิ่วเหยียนขานรับ

“ดี”

เวลาค่อนข้างเร่งรีบ รุ่ยอ๋องจึงนำทุกคนเคลื่อนขบวน

จางฉี่หยางออกคำสั่งเหล่าทหารจากค่ายเป่ยต้า “ต้องคุ้มกันแม่ทัพน้อยให้ดี!”

“รับทราบ!”

จากนั้น จางฉี่หยางก็มองส่งพวกเขาเดินจากไป เนิ่นนานไม่อยากจากไป

ในคืนนั้น รุ่ยอ๋องเหมาโรงพักแรม เพื่อพักระหว่างทาง

มีคนส่งของขวัญแสดงความยินดีมาให้ ทั้งยังระบุว่าให้แม่ทัพน้อยเมิ่ง

อู๋ไป๋ตรวจสอบดูจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติ จึงส่งไปให้เฟิ่งจิ่วเหยียนที่อยู่ในเกี้ยวเจ้าสาว

เฟิ่งจิ่วเหยียนเปิดกล่องกำมะหยี่ออก จึงพบว่าข้างในคือรากสมุนไพร

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย