แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 976

“กลับไปถึงเมืองหลวงเมื่อใด ข้าจะขอราชโองการหย่าทันที! รุ่ยอ๋องตัดสินใจได้แล้วตอนนี้

ช่วงนี้ เขาแทบจะอยู่ไม่ได้เลยสักวัน!

สีหน้าของหร่วนฝูอวี้เปลี่ยนไปทันที จาก “อ่อนโยนใจกว้าง” ก่อนหน้านี้ เป็นสีหน้าดุร้าย

“เจ้าว่าอะไรนะ? หย่า?”

นี่เขากล้าคิดจะทำอย่างนี้จริง ๆ หรือ!

“ไม่ได้!​ ข้าไม่ยอม!” แววตาของหร่วนฝูอวี้ก่อเกิดไอเยือกเย็น

สำหรับนาง ไม่มีการหย่า ไม่มีการถอดถอนภรรยา มีแต่สามีตายเท่านั้น!

หร่วนฝูอวี้เกิดอยากฆ่าขึ้นมา แขนเสื้อพลันมีแมงป่องพิษโผล่ออกมา

เมื่อรุ่ยอ๋องเห็นไอสังหารของนาง ก็ไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวออกมา

“เจ้าคิดจะฆ่าสามีอย่างนั้นหรือ? คิดว่าทหารในปกครองของข้าตาบอดกันหมดหรือไร?”

หร่วนฝูอวี้ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง

นางจับแมงป่องพิษตัวนั้น แล้วชูขึ้นต่อหน้ารุ่ยอ๋องด้วยรอยยิ้ม

“เข้าใจผิดแล้ว ข้าจะฆ่าท่านได้อย่างไรล่ะ? ข้าเป็นห่วงเจ้าเสียยิ่งกว่ากระไรดี

“แมงป่องตัวนี้เป็นยาบำรุง ข้าจะเอามันไปตุ๋น มาทำยาให้ท่านอ๋อง”

แมงป่องพิษเย็นวาบทั่วหัว: ?

รุ่ยอ๋องไม่เชื่อว่านางจะหวังดีขนาดนี้ ทว่า ถึงแม้นางจะลงมือตอนนี้ เขาก็ไม่กลัวนางอยู่ดี

“หร่วนฝูอวี้ เจ้าทำตัวเองให้ดี ๆ แล้วกัน”

หลังจากทิ้งประโยคราบเรียบไว้ รุ่ยอ๋องก็เดินออกไปไกล

ใบหน้าของหร่วนฝูอวี้ก่อเกิดแรงพยาบาท

ให้ตายสิ!

นางต้องทนอีกนานเท่าไร!

พอคิดดูดี ๆ แล้ว เทียบกับการเสแสร้งเป็นสามีภรรยาจอมปลอมกับรุ่ยอ๋อง ต้องคอยแสดงให้สมบทบาทตลอดทั้งวัน สู้เอาตัวซูฮ่วนมาเลยดีกว่า!

ใช่!

แบบนี้แหละ!

กลับไปเมืองหลวงคราวนี้ นางจะจับซูฮ่วนให้อยู่หมัด!

……

วังหลวง

อู๋ไป๋เดินเข้ามาในตำหนักหย่งเหอ

ขณะนี้ เฟิ่งจิ่วเหยียนกำลังเช็ดทำความสะอาดกระบี่ชื่อหยวน

นางหวงแหนกระบี่เล่มนี้มาก ไม่ใช่เพียงเพราะว่า มันเป็นของที่เซียวอวี้มอบให้ ยังเป็นเพราะว่า มันแหลมคมอย่างวิเศษ ราวกับมีจิตวิญญาณ

อู๋ไป๋ประสานมือคารวะ “พระนาง จวนตระกูลเฟิ่งยกเลิกการแต่งงานแล้ว สองแม่ลูกหลิวอิ๋งก็ออกไปจากเมืองหลวง จำเป็นต้องส่งคนไปจับตาดูพวกเขาหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนวางกระบี่ชื่อหยวนไว้บนแท่นวาง หันหลังให้อู๋ไป๋ นิ้วมือลูบฝักกระบี่อย่างแผ่วเบา นัยน์ตาเยือกเย็นเหมือนปกติ

การแต่งงานล้มเลิก อยู่ในความคาดหมายของนาง

หลิวอิ๋งเป็นคนค้าขายที่เฉลียวฉลาด กลับไม่รู้ว่า นายท่านเฟิ่งเป็นคน “หัวการค้า” มาตั้งแต่กำเนิด พูดให้ถูก บุรุษส่วนใหญ่ล้วนเป็นเช่นนี้

พวกเขาจะไม่ทำการ “ค้าขาย” ที่ขาดทุน

เพราะว่า นอกจากเขา ก็ยังมีขุนนางอีกหลายคนถูกส่งออกไปนอกเมืองหลวง

ต่อให้เขามีเรื่องอยากพูด ก็ไม่สามารถพูดได้ในตอนนี้

นายท่านเฟิ่งก้มหน้าลง

หลังจากเลิกประชุม นายท่านเฟิ่งก็ขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทเพียงลำพัง

“ฝ่าบาท กระหม่อมไม่แต่งงานแล้ว เหตุใดท่านยัง…”

เซียวอวี้ที่นั่งอยู่บนตำแหน่งสูงมีสายตาลึกล้ำ

“เจ้าคิดว่า เพราะคำพูดของฮองเฮา เราถึงส่งเจ้าไปที่เจียงโจวอย่างนั้นหรือ”

นายท่านเฟิ่ง:แล้วไม่ใช่หรือไร?

สายตาของเซียวอวี้ทอดมองสาส์นร้องทุกข์

“หลังจากสงครามสิ้นสุดลง แต่ละพื้นที่ต่างฟื้นฟูอีกครั้ง ต้องเปลี่ยนโครงสร้าง ‘ใยแมงมุม’ ต่อไป

“พวกเจ้าเป็นขุนนางที่มีผลงานธรรมดา เราส่งพวกเจ้าไปในแต่ละพื้นที่ ก็เพื่อดูแลโครงสร้างเหล่านี้

“รอเพียงเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง ‘ใยแมงมุม’ สำเร็จ ก็จะมีรางวัลตอบแทนคุณงามความดี ผู้สร้างผลงาน ย่อมได้เลื่อนขั้น ผู้ปล่อยผ่าน เราจะลงโทษอย่างหนัก”

คนที่มีผลงานธรรมดา เมืองหลวงจะมีหรือไม่มีพวกเขา ล้วนไม่ใช่ปัญหา

นี่เป็นการตัดสินใจที่เซียวอวี้พิจารณาจากสถานการณ์โดยรวม ไม่ใช่เพียงเพราะเรื่องส่วนตัวของฮองเฮา

เพราะอย่างไร เขาก็เป็นฮ่องเต้ ไม่สมควรเห็นแก่เรื่องส่วนตัว

หลังจากที่นายท่านเฟิ่งฟังจบ ก็พูดอะไรไม่ออก

เช่นนี้ก็หมายความว่า ไม่ว่าเขาจะแต่งภรรยาหรือไม่ ฝ่าบาทก็จะส่งเขาไปนอกเมืองอยู่ดี?!