“ไปสืบร่องรอยของคนๆนี้ให้ผมที ใช้วิธีไหนก็ได้ตามตัวให้เจอแล้วจับไว้ อย่าให้เขาหนีไปได้”
อวี๋หมิงหลางขับรถอย่างรวดเร็ว บ้านของเจี่ยซิ่วฟางอยู่ห่างจากบ้านของเขาไม่ไกล ไม่กี่นาทีก็ถึง
เมื่อเข้าไปถึงทางเดินในตึกก็ได้กลิ่นบุหรี่โชยมา ประตูบ้านถูกเปิดทิ้งไว้ คนท่าทางนักเลงหลายคนอยู่แถวนั้น บ้างก็ยืนพิงกำแพง บ้างก็นั่งอยู่ตรงบันได บนพื้นมีแต่ขี้บุหรี่
พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลางมาแล้ว มีคนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน ได้ยินเสียงของเขากำลังรายงานข่าว
“พี่จิ่ว ลูกสาวเฉินหลินกลับมาแล้ว”
เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลางมองหน้ากัน เธอยังไม่ได้พูดอะไรคนพวกนี้กลับจำเธอได้ ก็แสดงว่ามีการทำการบ้านมาไม่น้อย ดูท่าการคาดคะเนของเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลางจะถูก 80-90%
ไม่นานผู้ชายท่าทางนักเลงคนหนึ่งก็เดินออกมา ซึ่งก็คือคนที่บอกว่าตัวเองชื่อพี่จิ่วทางโทรศัพท์
พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนแววตาก็เป็นประกาย เด็กคนนี้สวยกว่าในรูปอีก
หลังจากที่อวี๋หมิงหลางรู้สึกได้ถึงความคิดลามกชนิดที่ปิดไม่มิดของคนๆนี้ รังสีอำมหิตก็แผ่ซ่านทันที ถึงเสียวจิ่วจะไม่รู้ว่าคนๆนี้เป็นใคร แต่สัตว์ต่างมีสัญชาตญาณ เขาเห็นอวี๋หมิงหลางก็เหมือนหนูเห็นแมว บุคลิกทหารนักรบที่อยู่บนตัวใช่ว่านักเลงกระจอกทั่วไปจะมาเล่นด้วยได้
“บอกไม่ให้แจ้งตำรวจไม่ใช่เหรอ? แล้วนี่ใคร?” เสียวจิ่วละสายตาจากอวี๋หมิงหลาง ไม่กล้ามองสายตาเอาเรื่องของเขา
ตัวเตี้ยกว่าอย่างเห็นได้ชัด น้ำเสียงที่พูดกับเสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้ดูข่มแต่อย่างใด คนเยอะกว่าแท้ๆแต่กลับไม่ดูได้เปรียบ
“เขาเป็นแฟนฉัน แม่ฉันล่ะ?”
“อยู่ในบ้าน—เงินล่ะ?” ในที่สุดเสียวจิ่วก็นึกจุดประสงค์ที่มาออก ลูกน้องที่อยู่ข้างๆต่างพากันส่งเสียงตามลูกพี่ อวี๋หมิงหลางกวาดตามอง คนพวกนั้นต่างพากันหลบตาไม่กล้าพูดอะไรอีก
“แม่แกอยู่ในบ้าน” เสียวจิ่วเองก็เริ่มเครียด เขากลัวอวี๋หมิงหลางมาก
เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้หวาดกลัวอะไรทั้งนั้น ไม่ได้เห็นนักเลงกระจอกพวกนี้ในสายตาเลยด้วยซ้ำ เธอเดินเข้าไปในบ้าน อวี๋หมิงหลางตามติดทันที
หลังจากที่ทั้งสองคนเข้าไปแล้ว เสียวจิ่วที่ยืนอยู่หน้าบ้านอยู่ๆก็เกิดความรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
“พี่จิ่ว คงไม่มีอะไรใช่ไหม ผมว่าผู้ชายคนนี้มันไม่ธรรมดา ผู้หญิงคนนี้คงไม่ได้แจ้งตำรวจหรอกนะ?”
ลูกน้องคนหนึ่งถามแทนทุกคน
เสียวจิ่วเองก็ไม่มั่นใจ ทุกคนต่างดูออกว่าอวี๋หมิงหลางไม่ธรรมดา คนพวกนี้ปกติลักเล็กขโมยน้อยเข้าคุกเป็นว่าเล่น รู้สึกได้ว่าลักษณะของอวี๋หมิงหลางไม่เหมือนกับตำรวจ ถึงพวกเขาจะหวาดกลัวคนในเครื่องแบบเป็นทุนเดิม แต่รังสีอำมหิตจากตัวอวี๋หมิงหลาง ต่อให้เป็นตำรวจทั่วไปก็ไม่น่าจะเป็นแบบนี้
นี่เป็นลักษณะท่าทางที่คนเป็นทหารผ่านสงครามมาถึงจะมี พวกเขาจะเคยเห็นได้อย่างไร
“ช่างเถอะ ทำตามแผนเดิมที่วางไว้ พวกเราคนเยอะกว่ายังจะกลัวไม่สำเร็จ? ต่อให้เก่งกว่านี้ก็เอาชนะพวกเราไม่ได้หรอก ไป เข้าบ้าน”
เสียวจิ่วอาศัยที่พรรคพวกตัวเองเยอะกว่าพูดเรียกความมั่นใจอย่างฝืนๆ
ภาพที่เสี่ยวเชี่ยนเข้าไปเห็นในบ้านทำให้เธอโมโหมาก
แม่ของเธอถูกคนจับตามองจนไม่กล้าขยับตัว ส่วนน้องชายกับพ่อเลี่ยวถูกผู้ชายสองคนต้อนเข้ามุมกำแพง ดูก็รู้ว่าต้าหลงถูกซ้อม พ่อเลี่ยวก็เหมือนกัน แว่นตาแตก พวกเขาถูกผู้ชายร่างกำยำสองคนจับมัดไว้
หมาป่าเต็มบ้านแบบนี้เจี่ยซิ่วฟางกลัวจะเกิดเรื่องขึ้นกับลูกสาว ถึงว่าที่ลูกเขยจะมาด้วย แต่ก็ไม่วางใจ ต่อให้อวี๋หมิงหลางเก่งแค่ไหน จะเอาชนะคนเยอะขนาดนี้ได้เหรอ?
“พวกมันทำแม่หรือเปล่า?” เสี่ยวเชี่ยนถาม
“เปล่า แต่ทำน้องแก อาเลี่ยวก็โดนด้วย…” เจี่ยซิ่วฟางพอมองไปทางลูกชายน้ำตาก็ไหลหนักกว่าเดิม ลูกชายเธอถูกซ้อมต่อหน้าต่อตา ส่วนเพื่อนบ้านน้ำใจดีก็มาเจ็บตัวไปด้วย
ไม่ว่าเธอจะขอร้องคนพวกนี้ยังไงก็ไม่ได้ผล เรื่องนี้ทำให้เจี่ยซิ่วฟางขวัญเสีย
“เสียวเหม่ย พาแม่คุณเข้าไปในห้องนอนเถอะ ตรงนี้ให้เป็นหน้าที่ผม”
อวี๋หมิงหลางพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม นับตั้งแต่วินาทีที่เขาเห็นว่าที่น้องเมียถูกซ้อมถูกมัดไว้แบบนั้น พี่หลางก็แทบควบคุมเซลล์อยากใช้กำลังในร่างกายไม่อยู่
“ระวังตัวด้วยนะ”
เสี่ยวเชี่ยนพยุงแม่ยืนขึ้น ลูกน้องคนหนึ่งคิดจะเข้าไปห้ามเสี่ยวเชี่ยน แต่ถูกอวี๋หมิงหลางจ้องจนไม่กล้าขยับ
เสี่ยวเชี่ยนพาเจี่ยซิ่วฟางเข้าห้องนอนอย่างไม่แคร์
ปิดประตู เจี่ยซิ่วฟางพูดด้วยอาการหวาดกลัว “เชี่ยนเอ๋อ…หมิงหลางอยู่ข้างนอกคนเดียวไม่เป็นไรเหรอ?”
“ไม่เป็นไรหรอก เขารู้ตัวเองดี”
พอเสี่ยวเชี่ยนพูดจบก็ได้ยินเสียงร้องโอดโอยจากด้านนอก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย