แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 879
ชีอวี่เซวียนพอจะเดาได้ถึงผลการแข่งขันของเสี่ยวเชี่ยนในวันพรุ่งนี้ เสี่ยวเชี่ยนจะต้องชนะแน่นอน
“ไม่เข้าใจว่าบอสคิดอะไรอยู่ ก็ได้ ฉันดูคนเดียวก็ได้ แล้วเมื่อไรบอสจะกลับมาคะ?”
“ฉันไปครั้งนี้อาจไม่กลับมาหนึ่งปี เธอต้องดูแลเขาให้ดี คุ้มครองให้เขาปลอดภัย”
“หา?”
มาอย่างกะทันหันแถมยังรีบร้อนกลับอีก
อาข่ารู้ว่าบอสมาครั้งนี้เพราะตั้งความหวังแน่วแน่จะต้องพิชิตใจประธานเชี่ยนให้ได้ ยังคิดอยู่ว่ารอให้ได้ประธานเชี่ยนมาเป็นศิษย์แน่นอนแล้วถึงจะกลับไป นึกไม่ถึงว่านี่จะไปแล้ว?
“ตอนนี้จิตใจเขาไม่ได้อยู่ที่การสอบเรียนต่อปริญญาเอก ฉันเองก็ไม่อยากฝืน อย่างไรเสียก็ยังเหลืออีกหนึ่งปีกว่าเขาจะเรียนจบ ถึงตอนนั้นฉันค่อยมาก็ได้”
อาข่าไม่ทันได้เอะใจคำพูด บอสบอกว่ามา ไม่ใช่พาเสี่ยวเชี่ยนไป
“แล้วงานแต่งของประธานเชี่ยนบอสไม่ไปเหรอคะ?”
“ไม่มีอะไรน่าดูหรอก งานแต่งก็แค่พิธีที่ให้คนภายนอกได้รับรู้ มีก็ดี ไม่มีก็ช่าง มันก็แค่นั้น ก็เหมือนกับที่เขาจะยอมรับฉันหรือไม่ฉันก็เป็นแค่พิธี ฉันรู้ดีแก่ใจว่าควรทำไงกับเขาเป็นพอ”
“เอ่อ…ตอนบอสพูดอย่าทำท่าเหมือนเคียดแค้นได้ไหมคะ ทำอย่างกับว่ามีคนมาแย่งของรักของหวงไป” อาข่าคิดแบบนั้น
“แย่งเหรอ? ถุย คนอย่างไอ้หนุ่มแซ่อวี๋นั่นน่ะเหรอ ฉันก็แค่ยอมให้เสี่ยวเชี่ยนไปอยู่กับมันชั่วคราว แบบนั้นปลอดภัยกว่า…จริงสิ แล้วก็นี่เธอเก็บไว้”
ศาสตราจารย์ชีหยิบกล่องใบเล็กๆใบหนึ่งออกมา อาข่ากระพริบตาปริบๆ
“มันคืออะไรเหรอคะบอส?”
“ถุงนำโชค ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ ถ้าเธอติดต่อฉันไม่ได้แล้วเสี่ยวเชี่ยนเกิดอะไรขึ้นให้เปิดถุงนี่ออก”
อาข่าทำตาตี่ใส่
“บอสอ่านนิยายมากไปเปล่าเนี่ย ถุงนำโชคแบบนี้ยังคิดออกมาได้?”
แถมถุงนำโชคของบอสไม่ใช่ถุงเล็กๆแบบที่เคยเห็นทั่วไป เป็นกล่องสวยงามเสียด้วย มันหมายความว่าไง?
“ถ้าเธอไม่ใช่สปายปลดประจำการที่ทำงานไม่ได้เรื่องล่ะก็ ฉันจะต้องทิ้งไอ้นี่ไว้ให้เหรอ?”
อาข่าเบ้ปาก กล่องนี้มันน่าสงสัย ข้างในมีอะไรนะ อยากเปิดดูจริงๆ
“ถ้ากล้าเปิดก่อนมีเหตุฉุกเฉินล่ะก็ฉันจะรู้แน่นอน ถึงตอนนั้นฉันจะหักเงินเดือนเธอทั้งชีวิต แถมยังจะให้รุ่นพี่เธอสะกดจิตให้เธอคอยรับใช้ประชาชนโดยไม่ต้องการเงิน”
อาข่าแทบหยุดหายใจ รีบยัดกล่องใบนั้นเข้ากระเป๋าทันที
เธอไม่กล้าเปิดดูแล้ว น่ากลัวเหลือเกิน
“บอสยังมีความเมตตาหลงเหลืออยู่ไหม…เด็กกำพร้าอย่างฉันทำงานเก็บไว้เลี้ยงดูตัวเองยามแก่มันง่ายที่ไหนกันคะ”
“ดูแลเสี่ยวเชี่ยนให้ดี อย่าให้ใครมารังแกเขา รับรองอนาคตเธอมีเงินใช้ไม่ขาดมือแน่” ชีอวี่เซวียนเก็บสีหน้าล้อเล่นเมื่อครู่ เปลี่ยนมาพูดจริงจัง
“บอสให้ฉันทำก็ได้ค่ะ แต่บอสต้องบอกฉันมาว่าทำไมบอสต้องปกป้องประธานเชี่ยนขนาดนี้ด้วยคะ? เขาเป็นอะไรกับบอสกันแน่?”
“อย่าพูดมาก บอกให้ทำก็ทำไป”
อาข่ายืนกำกล่องแน่นพลางมองบอสเดินจากไป เธอรู้สึกว่าบอสดูแปลกๆ
“บอสคะ”
“หืม?” ชีอวี่เซวียนหยุดเดิน
“ในเมื่อบอสชอบประธานเชี่ยนขนาดนั้นทำไมไม่อยู่ต่อล่ะคะ” เธอรู้จักนิสัยของบอสดี ถ้าบอกว่าจะไปหนึ่งปีก็คือหนึ่งปีไม่ขาดไม่เกิน ทิ้งกล่องอันนี้ไว้ก็แสดงว่าบอสอาจจะหายตัวไประยะหนึ่ง โทรไปก็จะไม่ติด
“ความคิดของเขาโตมากกว่าที่ฉันคิดไว้ ปล่อยให้เขาได้เรียนรู้อีกสักระยะค่อยมาอยู่กับฉันจะดีกว่า” ยิ่งไปกว่านั้น เขาชอบรอยยิ้มอวดดีของเสี่ยวเชี่ยนที่ยิ้มให้เขาเมื่อครู่ เพื่อรอยยิ้มนั้นเขายอมที่จะถอยออกมาก่อนชั่วคราว ปล่อยให้เธอได้แสดงความสามารถของตัวเอง
“อ่อ…” อาข่ามองบอสเดินจากไปอีกครั้ง จากนั้นก็ตะโกนเรียกเขาอีก
“บอสคะ”
“ทำ ไม” ชีอวี่เซวียนหยุดเดิน ยัยคนนี้นี่ จะให้เขาเดินจากไปอย่างเท่ห์ๆไม่ได้หรือไง? เขาอุตส่าห์ฝึกซ้อมท่าที่คิดว่าเท่ห์มาตั้งนาน จะเดินจากไปอย่างสุขุมแต่คงไว้ซึ่งความลึกลับ แต่นี่อะไรกัน…
ถูกอาข่าขัดจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า หมดอารมณ์แล้วเนี่ย
“ฉันอยากถามบอสว่า มันต้องเหตุการณ์ฉุกเฉินแค่ไหนคะถึงจะเปิดกล่องนี่ได้?”
ครั้งนี้ศาสตราจารย์ชีไปจริงๆแล้ว
ถึงแม้ประธานเชี่ยนจะบ่นเรื่องเสื้อสีแดงโลโก้เครื่องหมายถูกไม่หยุด แต่หลังจากที่เธอกลับบ้านคิดทบทวนเรื่องต่างๆเธอก็หยุดความคิดที่จะโวยวายเสี่ยวเฉียง
เสี่ยวเชี่ยนขยับมือ เขาพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
“ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มตามเวลาปักกิ่ง เวลาร่างกายน่ะเหรอ…เอ๋ อีกสิบนาทีเที่ยงคืน?”
“คุณมันนางปีศาจร้าย” เขากัดฟัน ช้าเร็วก็ต้องตายบนเรือนร่างเธอ แบบนี้มันยั่วยวนกันชัดๆ
เขาอุตส่าห์เห็นแก่ที่พรุ่งนี้เธอมีแข่ง แต่เธอกลับเป็นฝ่ายจุดไฟ
แบบนี้ถ้ายังจะทนไหวยังมีความเป็นผู้ชายอยู่อีกเหรอ?
เขาจับเธอโยนลงเตียง ดวงตาแดงก่ำ “ถ้าพรุ่งนี้ตื่นไม่ไหวห้ามโทษผมนะ”
“อืมๆ เดี๋ยวถ้าหลายเป็น ‘หกโมง’ แล้วอย่าโทษฉันนะ”
จากนั้นเวลาก็ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร…
วันต่อมาเสี่ยวเชี่ยนตื่นนอนตรงเวลา วันนี้อวี๋หมิงหลางก็ไม่อยู่เหมือนเดิม แค่เขาเอาใจใส่ด้วยการตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่หัวเตียงให้สามเรือน พร้อมตั้งปลุกในมือถือด้วย
เสี่ยวเชี่ยนเพิ่งล้างหน้าล้างตาเสร็จก็มีเสียงคนมาเคาะประตู
“พี่สะใภ้ครับ หัวหน้าใหญ่ให้ผมมารับพี่ไปส่งที่สถานีโทรทัศน์ครับ”
มีทหารยืนอยู่หน้าประตูหนึ่งนาย
“ไม่ต้องหรอกค่ะ เรามีคนไปส่ง”
“งั้นลาก่อนครับ”
ทหารนายนั้นไม่พูดเวิ่นเว้อ หันตัวเดินจากไปทันที มาไวไปไวดุจสายลม
เสี่ยวเชี่ยนใช้หัวเข่าคิดยังรู้เลยว่า เสี่ยวเฉียงไม่ได้ให้คนมารับเธอไปส่งหรอก ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าครั้งนี้แม่อวี๋พาคนคุ้มกันมาด้วย
นี่เขาส่งคนมาปลุกเธอชัดๆสินะ?
กลัวเธอจะอายเลยแสร้งทำเป็นว่าให้มารับไปส่ง…
เสี่ยวเชี่ยนส่ายหน้า ตาบ๊องเสี่ยวเฉียงนี่ก็ช่างคิดได้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย