แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 904
จะว่าไปเสี่ยวเฉียงก็เป็นคนฉลาดไอคิวสูงอยู่แล้ว
ห้องที่เก็บเสียงไม่ดีแบบนี้มีคำพูดที่ไม่อาจบรรยายได้ลอยมา เขาก็เข้าใจอะไรขึ้นมาได้ทันที
หนึ่ง ห้องที่นี่ไม่เก็บเสียงเท่าไร อย่าเพิ่งทำอะไรกัน ถึงเมียเขาเสียงจะเพราะ แต่เขายังไม่ใจกว้างขนาดจะให้คนอื่นมาได้ยินเสียงอันไพเราะของเมียเขา
นั่นเป็นสมบัติของเขาคนเดียว
ดังนั้นอย่าเพิ่งทำอะไรตอนนี้
สอง ลูกบอลนี่…
เสี่ยวเชี่ยนเห็นสายตาเขาเอาแต่จับจ้องไปที่ลูกบอล รู้สึกใจคอไม่ดี
เธอรีบเขย่าแขนเขา “ง่วงแล้ว นอนก่อนนะ”
นอนที่เธอว่าก็คือนอนหลับปกติ แต่ทันใดนั้นอวี๋หมิงหลางก็ได้ยินเสียงจากห้องข้างๆดังมาอีก
“พวกผู้หญิงเนี่ยปากไม่ตรงกับใจ ทนไม่ไหวแล้วใช่ไหมล่ะ?”
เสี่ยวเฉียงสีหน้าเปลี่ยน นี่หมายถึงใครกัน?!
เสี่ยวเชี่ยนไม่ถูกใจสิ่งนี้ ลุกขึ้นเตรียมลากอวี๋หมิงหลางไปทำเรื่องคืนห้อง นี่มันโรงแรมอะไรกันวะ?!
ห้องราคาออกจะแพงแต่เก็บเสียงแย่ได้ขนาดนี้ งบตกแต่งเอาไปลงกับอะไรหมด?
อวี๋หมิงหลางส่ายหน้าให้เธอ แล้วชี้ไปที่เตียงเพื่อบอกให้เธอกลับไป
เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้าใจ ตานี่คงไม่เพี้ยนขนาดจะแข่งเสียงดังกับห้องข้างๆหรอกนะ?
ไม่ถูกสิ…นั่นไม่ใช่นิสัยของเขา แล้วเขาคิดจะทำอะไร?
ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนกำลังงงอยู่นั้นเธอก็เห็นเสี่ยวเฉียงเปลือยท่อนบนเดินเข้าห้องน้ำแล้วใช้แก้วแบบใช้ครั้งเดียวรองน้ำมาเทใส่มือ เดินไปที่กำแพง เมื่อมั่นใจแล้วว่ากำแพงด้านนั้นคือฝั่งหัวเตียง เขาก็เตรียมน้ำในมือให้พร้อม เสี่ยวเชี่ยนกำลังงงว่าเขาจะทำอะไร
เธอเห็นพี่หลางที่ไม่พูดพล่ามทำเพลงเริ่มตบมืออย่างมีจังหวะ เสียงตบมือที่ในมือมีน้ำอยู่ด้วยนั้นไม่อาจบรรยายได้จริงๆ
อุ๊บ!
เสี่ยวเชี่ยนเกือบหลุดหัวเราะ
ตานี่รู้สึกเบื่อขนาดไหนกัน?
อีกฝ่ายเงียบไปสักพัก จากนั้นก็เหมือนจะไม่ยอม เสียงอย่างว่าดังสนั่นขึ้นเรื่อยๆ เสี่ยวเฉียงนั่งไขว้ขาที่เก้าอี้พลางตบมืออย่างเป็นจังหวะ
ไอ๊หยา! ทางนั้นไม่ยอมแพ้ เสียงฉึกฉักดังอย่างต่อเนื่อง
ทางนั้นก็ฉึกฉักไป เสี่ยวเฉียงก็ตบมือของเสี่ยวเฉียงไป
เพราะคำพูดที่แซวเสี่ยวเชี่ยนประโยคนั้น เสี่ยวเฉียงจึงคิดจะเอาคืนแทนเมีย น้ำแห้งแล้วก็เทอีก ตบมือต่อ!
จนกระทั่งเสียงขย่มเตียงของทางนั้นหยุดลงเสี่ยวเฉียงจึงยืนขึ้นพร้อมยิ้มเยาะ จากนั้นก็ตบมืออย่างเมามัน ทางนั้นเงียบไปสักพักถึงมีเสียงผู้ชายพูดด้วยความโมโหดังขึ้น
“ตบผมทำไม!”
“ดูทางนั้นซิ! ไม่ได้เรื่อง!”
อุ๊บ! เสี่ยวเชี่ยนกลั้นไว้ไม่อยู่ การเอาคืนแบบนี้มัน…
ทางนั้นดูเหมือนจะเริ่มทะเลาะกันด้วยเสียงเบา พี่หลางยังเล่นไม่พอ เสี่ยวเชี่ยนเอ็นดูเขาจึงไปลากมา
พอได้แล้วน่า
เสี่ยวเฉียงยังไม่ยอม เปลี่ยนที่ตบมือต่อ ตบไปพูดไป “ลูกบอลก็เหมือนๆกัน แต่ความแตกต่างระหว่างคนเราทำไมมันมากขนาดนี้?
ทางนั้นเงียบสนิท
ผ่านไปสามนาทีก็มีเสียงปิดประตูดังปัง! แถมตามมาด้วยเสียงเดินกระแทกกระทั้น ได้ยินเสียงผู้หญิงบ่นอย่างไม่พอใจมาแว่วๆ “ไม่ต้องมายุ่ง ฉันจะเดินเอง!”
อวี๋หมิงหลางผายมือให้เสี่ยวเชี่ยน “พวกอ่อนหัด คิดจะสู้กับผม?”
“นายนี่นะ…”
เนื่องจากมีเรื่องในใจที่ต้องกลับบ้านแม่จึงหลับไม่ลึก
อวี๋หมิงหลางเหมือนสัตว์ประหลาดที่ตกมาจากต่างดาว นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็พลังเหลือล้น เขาขับรถพาเธอกลับเมืองQ
ระหว่างทางแวะซื้อโรตีไข่ เสี่ยวเชี่ยนกินไปป้อนเขาไปพลางวิจารณ์
“แต่ละเมืองทำโรตีไข่ออกมาได้รสชาติไม่เหมือนกัน ฉันก็ยังชอบของเมืองQมากกว่าอยู่ดี ซีอิ๊วกับซอสเผ็ดเข้ากันได้ดีอร่อยอย่าบอกใครเลยล่ะ นายดูของเมืองนี้สิ มีใส่มันฝรั่งเส้นกับปลาหมึกด้วย? ราคาก็แพงกว่าหลายหยวน ลืมจิตวิญญาณของแป้งทอดไปหมดสิ้น!”
ในสายตาของเสี่ยวเชี่ยน โรตีไข่ไม่ต้องใส่ไส้อะไรให้มากมาย ตอกไข่ใส่หนึ่งฟอง วางไส้กรอกของหวางจงหวางลงไปหนึ่งชิ้นให้ดูมีราคา ใส่ผักกาดหอม ผักชี กับหอมเล็กน้อยพอให้มีสารอาหาร อร่อยเหาะ!
แล้วนี่อะไร มันฝรั่งเส้นกับปลาหมึกใส่เข้ามายังพอว่า แต่ทำไมต้องทาเต้าหู้ยี้ด้วย! ทำอย่างกับเป็นพวกขนมแป้งทอดแผ่นใหญ่ ตอนซื้อพอห่อเสร็จแล้ว เสี่ยวเชี่ยนแค่มองไปเห็นม้วนป่องๆก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่โรตีไข่ปกติ!
“แค่อาหารเช้าถึงขนาดต้องเข้าถึงจิตวิญญาณเลยเหรอ?” อวี๋หมิงหลางกำลังขับรถอยู่ แต่กินน้อย เขาหันไปมองเมียตัวเองที่กำลังป้อนให้
“ทำอะไรก็ต้องให้มันเป็นรูปแบบนั้นสิ!” เสี่ยวเชี่ยนกัดเรื่องที่ใส่เต้าหู้ยี้ในโรตีไข่ไม่ปล่อย
“อันที่จริงบางครั้งเปลี่ยนรสชาติบ้างก็ดีนะ ก็เหมือนกับลูกบอลโยคะไง” เขาคิดแล้ว มันเจ๋งมากทีเดียว
“อะไรนะ?” เสี่ยวเชี่ยนได้ยินไม่ชัด
“ผมพูดว่า งานอดิเรกคุณคือการออกกำลังกายมันดีสุดๆไปเลย ทำต่อไปนะ”
“อ่อ” เสี่ยวเชี่ยนก็ยังไร้เดียงสาเกินไป ความหมายที่แฝงอย่างชัดเจนแบบนี้เธอก็ยังไม่รู้ตัว
“มา กินน้ำเต้าหู้หน่อย โรตีนี่ทำเค็มเป็นบ้า…ทำไมต้องใส่เต้าหู้ยี้ด้วยนะ!!” เธอป้อนเขา เสี่ยวเฉียงยิ้มตาหยีให้เธอ
รถคันเล็กที่เต็มไปด้วยพลังแห่งรักกำลังเคลื่อนไปตามเส้นทางกลับบ้าน
เจี่ยซิ่วฟางนึกไม่ทันว่าอวี๋หมิงหลางจะมาได้ เสี่ยวเชี่ยนบอกแค่ว่าจะกลับมาคนเดียวนี่นา
พอเห็นเสี่ยวเฉียงแม่ยายก็ดีใจมาก
“หมิงหลางกลับมาด้วยเหรอเนี่ย! ทำไมซื้อของมาเยอะแยะขนาดนี้?”
เจี่ยซิ่วฟางรับของที่ลูกสาวกับลูกเขยแวะซื้อระหว่างทางกลับมา ถุงเล็กถุงน้อยเต็มไปหมด เธอยิ้มหน้าบานด้วยความดีใจ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย