บ่วงแค้นแสนรัก

บทที่ 28 ถ่ายรูป

เวินหนิงส่งยิ้มแห้งๆไปให้ แบบฟอร์มที่ส่งไปก็ถูกพูดอย่างเสียดสีโดยไม่ใยดี

สายตาที่ทุกคนดูถูก เธอก็ไม่สามารถอดทนอยู่ต่อไปเลยมาหลบอยู่ในห้องน้ำ

สาดน้ำเข้าหน้าทำให้เธอรู้สึกตื่นตัว แต่ต่อไปเธอต้องทำยังไงล่ะ

เป็นไปได้ไหมว่าอดีตนั้นจะกดทับเธอไม่ให้ได้ลุกขึ้นมาได้อีก

“เวินหนิง ช่วงนี้คงจะยากลำบากมาก ฉันเห็นแล้วล่ะ” ด้านหลังปรากฏตัวหญิงสาวคนนึง “คืนนี้ฉันเลี้ยงข้าวเธอเอง เราไปคุยเรื่องพวกนี้กัน ดีไหม?”

เธอคือหลินเฉี่ยวรองผู้อำนวยการฝ่ายขาย เวินหนิงไม่ได้รู้จักเธอมากนัก รู้แค่ว่าเธอทำงานเก่ง เป็นคนมีความสามารถของบริษัท

……

หลังเลิกงาน หลินเฉี่ยวพาเธอไปบาร์แห่งหนึ่ง พอเข้าไปในห้องเวินหนิงก็เจอผู้ชายสองสามคนข้างกายมีสาวสวยนั่งอยู่ พอมองดูก็รู้เลยว่าที่นี่คืออะไร

เวินหนิงรีบลุกขึ้นแต่หลินเฉี่ยวก็รั้งเธอไว้ “เธอยังอยากทำงานที่บริษัทต่อไปไหม? พวกเขาเป็นกองทุนของบริษัทเรา ถ้าเธอออกไปตอนนี้จะทำให้เขาไม่พอใจ”

พอได้ยินอย่างนั้นเวินหนิงก็ไม่สามารถออกไปได้ ได้แต่นั่งก้มหน้าต่อไป หวังว่าจะไม่มีใครมาสังเกตเห็นเธอ

หลินเฉี่ยวเห็นอย่างนั้นไม่ได้ให้เธอมาทำตัวสบายๆหรอกนะ เธอเห็นพวกเขามองมาที่เวินหนิงก็รู้ว่าเธอไม่ได้พามาผิดคน

เวินหนิงดูคล้ายกับดาราที่กำลังดังตอนนี้ เวินหลาน แต่ดูใสซื่อกว่า แค่นี้ก็ดึงดูดผู้ชายเหล่านี้ได้

หลังจากนั้นไม่นาน หลินเฉี่ยวก็ให้แก้วไวน์กับเวินหนิงแล้วดันไปอีกทาง

ฉันทำไม่เป็น” เวินหนิงพูดความจริงออกไป เธอดื่มไม่เป็นจริงๆ

หลินเฉี่ยวเหลือบสายตามองเธออย่างบังคับ

แต่เธอก็กังวลมากว่าจะเกิดปัญหาอะไรตามมา ในตอนนั้นเองไม่รู้ใครขัดขาทำให้เธอสะดุด

เวินหนิงโซเซ จนไวน์ในมือหกบนตัวหลี่ฉ่าว

เวินหนิงตกใจจนก้าวถอยหลัง

“เป็นที่ที่มันควนจะหกไหมเนี่ย?” ชายคนนั้นเหยียดขาพูดด้วยน้ำเสียงตลก

ตำแหน่งไวน์หกมันชั่ง น่าอึดอัดจริง

คุณช่วยฉันทำความสะอาดแล้วกัน แล้วฉันจะไม่โทษคุณ” หลี่ฉ่าวมองมองด้วยรอยยิ้ม

เวินหนิงขมวดคิ้วมองที่ใบหน้ายิ้มแย้มของหลี่ฉ่าว ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่าเรื่องพวกนี้คือพวกเขาตั้งใจให้เกิดขึ้น

“ขอโทษค่ะ เสื้อผ้าเท่าไรคะฉันจะชดใช้ให้เองค่ะ

พูดไปเธอก็ก้าวถอยหลังไป

เธอซื้อไม่ไหวหรอก เป็นเด็กดี

ทุกคนที่เห็นการกระทำของเขา ก็พยายามจะถอย เวินหนิงเห็นหลินเฉี่ยวที่ทิ้งฉันทำท่าจะเดินไป “ไม่ อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว”

หลินเฉี่ยวไม่ได้ฟังเธอแต่กลับหันไปขยิบตาให้หลี่ฉ่าว “หลี่ฉ่าว ที่พูดไว้อย่าลืมล่ะ!”

หลินเฉี่ยววางแผนจะเอาตัวมาแลกกับธุรกิจงั้นสินะ!

ฉันไม่ได้มาเพื่อขายนะ” เหวินหนิงพยายามอย่างสุดชีวิต แต่เขากลับดูตื่นเต้นมากขึ้น

"มาก็มาแล้ว จะมาแสร้งเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ทำไม"

ๆ ทำไมถึงมีแต่คนต้องการทำลายเธอเสมอ

เมื่อคิดอย่างนั้น เหวินหนิงใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่หลี่ฉ่าวเปลื้องผ้าและเตะเขาที่เป้าอย่างแรง ชายคนนั้นตะโกนด้วยความเจ็บปวด จากนั้นเหวินหนิงก็พลิกตัวจากโซฟาทันที ดึงเสื้อผ้าขึ้นและเริ่มวิ่ง

จับเธอมาให้ฉัน!" หลี่ฉ่าว ตะโกนหงุดหงิดบอกบอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่นอกประตูรีบคว้าเหวินหนิงที่กำลังจะวิ่งมามัดด้วยเข็มขัดแล้วเหวี่ยงกลับไป

อีกเดี๋ยวฉันจะให้คนถ่ายภาพเปลือยของเธอ พอเธอวิ่ง ฉันจะทำให้คุณไม่สามารถหนีไปได้!"

ทันใดนั้นเสียงของผู้ชายดังมาจากด้านนอกประตู“ หลี่ฉ่าว นี่แกกำลังทำอะไร?”

Bình Luận ()

0/255