ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 139

“ครั้งนี้กู้หว่านเยว่ต้องตายสถานเดียว”

นางหลิวกล่าวอย่างลำพองใจ “คนของราชวงศ์ไม่ปล่อยพวกเขาไว้แน่”

“โชคดีที่พวกเราไม่ได้คืนดีกับบ้านสาม พวกเราจึงไม่โดนหางเร่ไปด้วย”

ฮูหยินผู้เฒ่าซูถอนหายใจอย่างโล่งอก

เดิมทีนางอยากบากหน้าไปขอคืนดีกับบ้านสาม แต่ปรากฏว่ากู้หว่านเยว่โหดร้ายเกินไป นางจึงไม่กล้าเสนอหน้า

หรือนี่อาจจะเป็นความบังเอิญก็ได้

ก็ดี ที่นางประกาศตัดความสัมพันธ์กับบ้านสามในตอนแรกนั้นถูกแล้ว

นางจินและซูหรานหร่านสบตากัน โดยที่ทั้งสองคนไม่ได้กล่าวสิ่งใด

ไม่ว่าจะเป็นบ้านสามหรือสกุลซู พวกเขาก็ไม่เคยคิดอยากเกี่ยวข้องด้วย

นัยน์ตาของซูจื่อชิงเย็นเยือก “ทุกคนคือสกุลซูเหมือนกัน พี่ใหญ่และพี่สะใภ้เกิดเรื่อง พวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะรอดอย่างนั้นหรือ?”

ทำไมก่อนหน้านั้นถึงดูไม่ออกว่าท่านยายโง่เขลาเช่นนี้

“สกุลเดียวกันอะไร พวกเราตัดขาดกันไปแล้ว”

นางหลิวกล่าวเสียงดัง นางกลัวว่าผู้คุ้มกันของมู่หรงอวี้จะไม่ได้ยิน

“ไอหยา ข้าพูดกับจิ่นเอ๋อร์ เจ้าว่าพี่ใหญ่และพี่สะใภ้จะกลับเข้ามาแบบเดินเข้ามาหรือถูกหามเข้ามา?”

“เจ้าหุบปากไปเลย !” ซูจิ่นเอ๋อร์โกรธจนปากสั่นไปหมด สายตาคู่นั้นยังคงจับจ้องไปที่ประตู

กระทั่งเขาเห็นร่างเงาที่คุ้นเคยสองร่างเดินเข้า

“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ พวกท่านกลับมาแล้ว?!”

ซูจิ่นเอ๋อร์และซูจื่อชิงตะโกนเสียงดังด้วยความดีใจ

“อึ้งทำไม รีบเข้ามารับของกินไปสิ ข้าหนักจะตายอยู่แล้ว!”

กู้หว่านเยว่ยกอาหารที่บรรจุอยู่ในกล่องเล็กและกล่องใหญ่ในมือของตน ส่วนในมือของซูจิ่นเอ๋อร์คือโถเหล้าสองใบ

“มาแล้ว ๆ”

ซูจิ่นเอ๋อร์และนางหยางรุดหน้าเข้ามารับอาหารเหล่านั้น ส่วนซูจื่อชิงเข้าไปรับโถเหล้า

“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ มู่หรงอวี้ไม่ได้ทำร้ายพวกท่านใช่หรือไม่?”

“คุณชายซู ท่านไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว” ในตอนนี้เอง ฟู่เยียนหรานก็ปรากฏตัวขึ้นหน้าประตู นางมองซูจิ่งสิงด้วยความเป็นห่วง

“พี่ใหญ่ ตอนที่ท่านและพี่สะใภ้ไปลานด้านหลัง นางเดินมาที่นี่หลายครั้ง”

ซูจิ่นเอ๋อร์กลอกตาอย่างไม่สบอารมณ์

พี่สะใภ้หนึ่งเดียวในใจของนางมีแค่กู้หว่านเยว่ นางไม่ชอบฟู่เยียนหรานที่อยากได้พี่ใหญ่จนตัวสั่น

“อื้อ”

ซูจิ่งสองละสายตากลับมาอย่างเยือกเย็น ไม่มีแม้แต่จะปรายตามองฟู่เยียนหราน จากนั้นก็เอื้อมมือออกไปคีบอาหารให้กู้หว่านเยว่

“หว่านเยว่ กินเยอะ ๆนะ” นางหยางกล่าวกับกู้หว่านเยว่ด้วยความรักใคร่

เมื่อเห็นทุกคนเย็นชากับตน ฟู่เยียนหรานก็ได้แค่กัดริมฝีปาก ดวงตาเอ่อล้นด้วยหยดน้ำตา นางไม่มีวันยอมแพ้อย่างแน่นอน

ขณะที่ครุ่นคิด นางก็ได้มองไปทางกู้หว่านเยว่อีกครั้ง กระทั่งเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นในใจ

ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง

เมื่อเห็นทุกคนเข้านอนแล้ว กู้หว่านเยว่หยิบธูปที่ช่วยในการนอนหลับหนึ่งก้านออกมาเป่าในอากาศ เพื่อช่วยทำให้ทุกคนนอนได้สนิทขึ้น