“ทุกคนออกไปก่อน!”
ซุนอู่ได้ยินเสียงร้องอันเจ็บปวดของสตรีบนรถม้า จึงรีบเข้าไปในวัดเก่าทรุดโทรมโดยที่แทบจะไม่ลังเลใด ๆ สั่งนักการในศาลาว่าการให้พานักโทษเนรเทศออกไปพักข้างนอก
“ทั้ง ๆ ที่เรามาถึงวัดเก่าก่อน เหตุใดถึงต้องออกไปด้วย?”
เสียงว่ากล่าวของฝูงชนดังไปทั่ว แต่ก็ไม่กล้าขัดคำพูดของนักการในศาลาว่าการ
“ไป เราออกไปกันเถอะแม่” ซูจื่อชิงลุกขึ้นยืน
“เฮ้อ!” ซูจิ่นเอ๋อร์ยกหม้ออย่างไม่เต็มใจ “ต้องก่อไฟใหม่อีกรอบ”
“น้ำคร่ำของแม่นางคนนั้นแตกแล้ว คาดว่าอาจจะต้องคลอดลูกที่วัดเก่า พวกเราออกไปกันเถอะ”
กู้หว่านเยว่อธิบาย
นางใจกว้างกับหญิงตั้งครรภ์มาก การคลอดลูกไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้หญิง
“เจ็บ เจ็บเหลือเกิน...”
“ฮูหยินน้อย ท่านอดทนอีกนิด ค่อย ๆ นั่งลงบนฟูกก่อน”
ระหว่างการสนทนา บ่าวรับใช้สูงอายุสองคนช่วยประคองฮูหยินน้อยให้นั่งลงในมุมหนึ่ง
ซู่จิ่นเอ๋อร์จ้องไปที่น้ำคร่ำที่ไหลนองเต็มพื้น ฟังเสียงกรีดร้องของหญิงสาว ถึงได้รู้ความร้ายแรงของสถานการณ์
“กำลังจะคลอดแล้วจริง ๆ ในเมื่อเป็นเรื่องความเป็นความตาย พวกเราก็รีบยกสถานที่ให้นางเถอะ”
“อืม”
ก่อนจะไป กู้หว่านเยว่ก็ได้ยินเสียงบ่าวรับใช้คนหนึ่งกระทืบเท้า
“ฮูหยินน้อยคลอดก่อนกำหนด ตอนนี้หาหมอตำแยไม่ทันแล้ว จะทำอย่างไรดี...”
น่าแปลกที่คนในครอบครัวนี้ไม่เตรียมหาหมอตำแยไว้ กู้หว่านเยว่กวาดตามองท้องที่ป่องขึ้นมากของฮูหยินน้อยที่นอนอยู่บนพื้นคร่าว ๆ
คาดว่าอายุครรภ์เพิ่งจะเจ็ดเดือน มีแนวโน้มไปทางร้ายเสียมากกว่าดี
แม้ว่านางจะมีทักษะทางการแพทย์ แต่หลักการที่ว่าหมอไม่อาจเสนอตัวรักษาผู้ป่วยเองได้นางก็เข้าใจดี
หากไม่มีใครเข้ามาร้องขอ นางย่อมไม่เข้าไปพูดอย่างโง่เขลาว่าฮูหยินน้อยของท่านกำลังอยู่ในภาวะคลอดยากเป็นแน่ พลางหยิบข้าวของขึ้นมาแล้วหันหลังเดินไปที่ชานเรือน
“เอาเกวียนลากับสัมภาระมาวางไว้ใต้เชิงกำแพงเรือนก่อน จากนั้นค่อยก่อกองไฟ”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...