ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 159
เหล่าองครักษ์แต่ละคนเองก็หิว ยังถูกเขาทุบตีไปทั้งตัวอีก
“ท่านอ๋องนับวันยิ่งวิปริต ข้าทนไม่ไหวแล้ว!”
“ซวยจริงเชียว ติดตามเจ้านายเช่นนี้...”
องครักษ์บ่นตำหนิเบาๆ เป็นการส่วนตัว
“ชู่ว์ เจ้าไม่อยากมีชีวิตแล้ว ท่านอ๋องได้ยินต้องฆ่าเจ้าเป็นแน่”
องครักษ์อีกคนเอ่ยเตือน คนอื่นอีกสองสามคนหุบปากลงในทันใด กลับรู้สึกอึดอัดคับข้องใจภายในใจ
รุ่งอรุณวันต่อมา มู่หรงอวี้หิวกระหายมากเกินไป เบ้าตาลึกอิดโรยเป็นพิเศษ
กอปรกับทั้งตัวล้วนคือทรายเหลืองและฝุ่น พูดว่าเขาเป็นขอทานก็ไม่เกินจริง
ตรงข้ามกับพวกกู้หว่านเยว่ เพราะกินกระบองเพชรอิ่มไปหนึ่งมือ มีชีวิตชีวาอย่างมาก เปล่งเสียงหัวเราะมีความสุข
“ข้าโมโหยิ่งนัก!”
มู่หรงอวี้นอนบนลาเทียมเกวียน หิวจนไม่มีแรงด่าแล้ว
เขาลืมตาขึ้น มองท้องฟ้า “ท่านย่าทวด ข้าคล้ายมองเห็นท่านย่าทวดของข้าแล้ว...”
องครักษ์ “....”
ทันใดนั้น จางเอ้อร์ร้องตะโกนเสียงดัง “พวกเจ้าดู ข้างหน้ามีป่ามะกอกทะเลทรายผืนหนึ่ง!”
ป่ามะกอกทะเลทรายนี้ เพียงมองดูก็รู้ว่ามีคนปลูกไว้ เห็นทีพวกเขาอยู่ห่างจากหมู่บ้านและเมืองไม่ไกลแล้ว
“ดียิ่งนัก ในที่สุดพวกเราก็ออกจากทะเลทรายแล้ว” ทุกคนเดินทางมาอย่างยากลำบาก แต่ละคนเปล่งเสียงโห่ร้องดีใจอย่างอดไม่ได้
กู้หว่านเยว่เองก็ถอนหายใจโล่งอกเฮือกหนึ่ง แม้พูดว่านางไม่ถึงกับหิวตายภายในทะเลทราย แต่กินกระบองเพชรทุกวันก็มิใช่เรื่องดีอันใด
ถึงเมืองก็ดีแล้ว นางนับว่าสามารถปล่อยอาหารเลิศรสได้แล้ว ทั้งยังสามารถหาที่พักผ่อนอาบน้ำ ขจัดดินทรายบนตัวออกไปได้
“หากเดาไม่ผิด ที่หมายต่อไปของพวกเราก็คือปิงโจว”
ซูจิ่งสิงรู้สึกหนักใจ
บ้านเก่าของโจวเหล่าอยู่ที่ปิงโจว ได้พบโจวเหล่าก็สามารถคลี่คลายชาติกำเนิดลึกลับของเขาได้ ยังสามารถรู้อีกว่าตกลงปานจันทร์เสี้ยวบนตัวเขาหมายถึงอะไร
“ท่านพี่ อย่ากังวลไปเลย”
เสียงเห่าของสุนัขทำให้ทุกคนขนลุกชัน
“คราวนี้มู่หรงอวี้ต้องซวยแล้ว หน่วยโฮ่งโฮ่งมาจัดการขโมยแล้ว!”
กู้หว่านเยว่ยืนบนที่สูง นางมองละครฉากสนุกสะดวกพอดี
“เป็นสุนัขเฝ้าป่ามะกอกทะเลทราย” มุมปากซุนอู่กระตุกริก พาพวกนักโทษเนรเทศออกห่างเงียบๆ
“โบร๋ว!”
ทางฝั่งพวกมู่หรงอวี้ได้ยินเสียงสุนัขเห่า ก็รู้ว่าท่าไม่ดีแล้ว องครักษ์แต่ละคนมิใช่ยืนบนกิ่งไม้ก็ย่อตัวบนพื้นเก็บมะกอกทะเลทราย
สุนัขสิบกว่าตัวพุ่งพรวดพราดเข้ามา พวกเขาหนีไม่ทัน สุนัขกัดองครักษ์อยู่ใกล้ที่สุดแล้ว
“โอ๊ย ๆ!”
องครักษ์ร้องลั่นอย่างเจ็บปวด หยิบดาบออกมาหมายจะต่อสู้ แต่ถูกกัดแขนอย่างว่องไว
สุนัขเฝ้าป่านี้ดุมาก ยามโจมตีก็ไม่ต่างจากหมาป่า พวกองครักษ์ไม่สนใจอะไรแล้ว ถูกไล่ตามจนหนีแยกย้ายกระจัดกระจาย
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...