ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 170
ลั่วยางหันไปหาผู้นำตระกูลเหยาแล้วพูดว่า “ขอท่านนำทางข้าไปเอาเมล็ดโพธิ์ด้วย”
เรื่องนี้ได้ข้อสรุปเป็นเช่นนี้แล้ว ผู้นำตระกูลเหยาไม่อาจต่อต้านศิษย์ของปรมาจารย์แพทย์ได้
เขาพยักหน้า ส่งคนไปตามหาคุณหนูใหญ่ของตระกูลเหยามา เพราะเมล็ดโพธิ์นั่น คุณหนูหญิงของตระกูลเหยาเป็นคนที่คอยเลี้ยงไว้
กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงมองหน้ากันด้วยสีหน้าย่ำแย่ พวกเขาจะทำอย่างไรดี? ต้องมองกูเมล็ดโพธิ์ถูกลั่วยางเอาไปหรือ?
เช่นนั้นผลโรคที่นางตรวจเจอของฮูหยินผู้เฒ่าโจวจะนับเป็นอะไรได้? ความพยายามก่อนหน้านี้ของนางไม่ใช่ว่าไร้ความหมายหรอกหรือ? อีกอย่าง ลั่วยางรู้วิธีถอนพิษให้ฮูหยินผู้เฒ่าโจวหรือไร?
ในเวลานี้ คุณหนูใหญ่ของตระกูลเหยา ก็ปรากฏตัวหลังจากบ่าวไปเชิญมา
“น้องหญิง เจ้ามาแล้วหรือ? พาพวกเขาไปเอาเมล็ดโพธิ์เถอะ” ผู้นำตระกูลเหยาสั่ง
มู่หรงอวี้รีบแสดงรอยยิ้มให้เหยาฮุ่ยซินที่คิดว่ามีเสน่ห์เกินจะบรรยายให้นาง “รบกวนคุณหนูใหญ่เหยาแล้ว”
เหยาฮุ่ยซินมองไปยังผู้คนในห้องรับรอง
ดวงตากระจ่างใส่กลมโตดวงนั้น ทำให้กู้หว่านเยว่รู้สึกคุ้นเคย
“เจ้าก็มาที่นี่เพื่อขอเมล็ดโพธิ์ด้วยหรือ?”
“ใช่ พวกเราต้องการใช้เมล็ดโพธิ์ไปช่วยชีวิตคน ยินดีที่จะซื้อมัน หรือแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่ท่านต้องการ”
เหยาฮุ่ยซินมองไปที่กู้หว่านเยว่แล้วหันไปมองมู่หรงอวี้ “พวกท่านทุกคนล้วนต้องการเมล็ดโพธิ์หรือ?"
มู่หรงอวี้แทบรอไม่ไหว ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า “พี่ชายของท่านตกลงจะมอบเมล็ดโพธิ์ใช้พวกเราแล้ว”
กู้หว่านเยว่มองเขาอย่างเย็นชาหนึ่งรอบ ทว่า เหยาฮุ่ยซินยิ้มและส่ายหัว
“เมล็ดโพธิ์เป็นของข้า พี่ชายข้ายกให้ใครย่อมไม่เป็นผล ต้องให้ข้าเห็นด้วยก่อนเท่านั้น”
“หมายความว่าอย่างไร?” มู่หรงอวี้สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เหยาฮุ่ยซินนั่งลงและจิบชา
“ท่านทั้งสองต่างก็ต้องการเมล็ดโพธิ์ เช่นนั้นเหตุใดไม่แข่งขันกัน? ใครชนะก็จะได้รับเมล็ดโพธิ์ไป”
มู่หรงอวี้คิดเรื่องนี้ดูแล้วมันก็สมเหตุสมผล กู้หว่านเยว่ไร้อาจารย์เป็นตัวเป็นตนด้วยซ้ำ บางทีอาจจะเพราะตรวจเจอพิษโดยบังเอิญก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ทั้งลั่วยางเป็นศิษย์ของปรมาจารย์แพทย์ ไม่มีเหตุผลที่จะแข่งขันไม่ชนะกู้หว่านเยว่
“ได้ เช่นนั้นการแข่งขันทักษะการแพทย์ จะแข่งขันอย่างไร?”
เหยาฮุ่ยซินคิดสักพักแล้วยิ้ม ก่อนจะพูดออกมาว่า
“มีแล้ว ในคลังเก็บของตระกูลเรามีสมุนไพรมากมาย ไม่สู้พวกท่านปิดตาทั้งสองข้าง แล้วแข่งขันความสามารถในการดมกลิ่น ระบุชื่อยาสมุนไพรเล่า?”
“ระบุชื่อยาสมุนไพรด้วยการดมกลิ่นหรือ?”
ดวงตาของลั่วยางสว่างวาบขึ้นมาเล็กน้อย
การแข่งขันครั้งนี้ ปราณีกับนางอย่างยิ่ง
ต้องรู้ว่า นางเป็นศิษย์ของปรมาจารย์แพทย์ มีอาจารย์ที่เก่งกาจเช่นนั้น ยังมียาสมุนไพรอะไรที่นางยังไม่เคยได้กลิ่นอีกกัน?
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...