“ขอถามชื่อของท่านผู้มีพระคุณสักหน่อย ในอนาคตข้าจะได้ตอบแทนบุญคุณ”
“ข้าสกุลกู้”
“คุณชายกู้ ข้าไปก่อน หวังว่าเราจะได้พบกันใหม่” หมิงจูมองกู้หว่านเยว่อย่างลึกซึ้ง ก่อนจะรีบหันหลังแล้วเดินจากไป
“ไปกัน พวกเราไปดูที่สกุลฮั่วอีกสักหน่อย” กู้หว่านเยว่รู้สึกคันไม้คันมือ ตัดสินใจไปกวาดล้างสกุลฮั่วอีกสักรอบ
ในขณะเดียวกัน คนอีกกลุ่มหนึ่งก็เพิ่งมาถึงจวนสกุลหมิง
มู่หรงอวี้มองฮั่วหวงซานที่สลบอยู่กับพื้นและถูกคนพยุงออกมา จึงเอ่ยถามคนที่อยู่ข้างหลังด้วยความไม่พอใจ
“เจ้าแน่ใจนะว่าข้าจะได้มาช่วยหญิงงาม? แล้วเหตุใดคุณหนูหมิงนั่นถึงหนีไปแล้ว?”
หากกู้หว่านเยว่อยู่ที่นี่ คงจะต้องตกใจมากแน่ ๆ
เพราะคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มู่หรงอวี้ ก็คือเถาเอ๋อร์คนที่หนีไปในคืนหิมะตกวันนั้น
เถาเอ๋อร์ก็มึนงงเช่นกัน สีหน้าสับสนปรากฏขึ้นบนใบหน้า “แปลก ไม่น่าจะเป็นไปได้ ข้าเขียนไว้ว่าหมิงจูเสียตัวไปแล้วชัด ๆ ตอนนี้นางน่าจะกำลังคิดจะผูกคอตายนะ...”
มู่หรงอวี้ฟังนางพูดจาเลื่อนลอย ใบหน้าก็เผยความรำคาญออกมา
ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้สามารถบอกเรื่องราวที่เขาทำมาตลอดหลายปีได้อย่างแม่นยำ รู้ถึงความทะเยอทะยานของเขา และยังบอกว่าจะช่วยให้เขาได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด เขาคงไม่ยอมตามนางมาที่นี่หรอก
“ตกลงเจ้าทำได้หรือไม่? หมิงจูหนีไปที่ไหนกัน?”
มู่หรงอวี้เริ่มจะหมดความอดทน หลายวันที่ผ่านมา เขาต้องพบกับความล้มเหลวมากมาย จนทำให้เขากลายเป็นคนอารมณ์หม่นหมองไปแล้ว
เถาเอ๋อร์ได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วทันที จากนั้นมองมู่หรงอวี้ด้วยความไม่พอใจ
“ท่านอ๋อง ท่านพอจะอดทนสักหน่อยได้หรือไม่? ผู้ที่ทำการใหญ่สำเร็จ ต้องใจเย็น ๆ หน่อย”
มู่หรงอวี้ ...
“ดังนั้น การที่หมิงจูถูกฮั่วหวงซานข่มขืนในภายหลัง ก็ถือเป็นการแก้ไขให้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ
เถาเอ๋อร์ไม่มีความสงสารหมิงจูเลยแม้แต่น้อย นางหันไปหามู่หรงอวี้แล้วเอ่ยขึ้น “ท่านอ๋อง ท่านไม่ต้องเป็นห่วงหมิงจู แค่ทำตามที่ข้าบอกก็พอ”
“ยังไม่รีบไปอีก!” มู่หรงอวี้เชื่อคำพูดของเถาเอ๋อร์ เมื่อเห็นหลู่ซื่อยังลังเลอยู่ ก็ตะโกนด้วยความไม่พอใจ
“ขอรับ” หลู่ซื่อเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วรีบหันหลังเดินจากไป
“ไปกันเถอะ พวกเราไปตามหาหมิงจูกัน ท่านส่งองครักษ์ของท่านออกไปตามหาให้หมด ข้ารู้ว่าสกุลหมิงมีเพื่อนที่สนิทสนมกันอยู่สองสามคนในอำเภอลี่สุ่ย หมิงจูคงจะไปหาพวกเขา พวกเราไปตรวจสอบทีละคนตอนนี้เลย”
เดิมทีมู่หรงอวี้ยังสงสัยในความสามารถของเถาเอ๋อร์อยู่บ้าง แต่เมื่อได้ยินนางเอ่ยชื่อเพื่อนสนิทของสกุลหมิงออกมาเป็นชุดโดยไม่กะพริบตา เขาก็เชื่อนางทันที
“เถาเอ๋อร์ เส้นทางข้างหน้าของข้า ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว...” มู่หรงอวี้เริ่มแสดงความโอ้อวดอีกครั้ง
เถาเอ๋อร์ยิ้มออกมา “วางใจเถอะท่านอ๋อง ข้าจะช่วยให้ท่านได้ในสิ่งที่ต้องการ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...