ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 287
จางเอ้อร์ตาแดงก่ำ “แม่นางน้อยกู้ ข้า ข้าไม่อยากทิ้งพวกเจ้า!”
“หรือข้าอยู่ต่อที่เจดีย์หนิงกู่!”
“เจ้ามีครอบครัวอยู่ที่เมืองหลวง เจ้าไม่ต้องการครอบครัวของเจ้าแล้วหรือ?”
กู้หว่านเยว่ยกมือแสดงความจนปัญญา แต่จู่ ๆ นางก็คิดได้จึงกล่าวว่า
“เช่นนั้นเจ้ารอให้ข้าสร้างหมู่บ้านสือหานให้กลายเป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองและงดงามที่สุดก่อน แล้วพวกเจ้าค่อยคิดทบทวนว่าจะย้ายมาอยู่ที่นี่หรือไม่”
หมู่บ้านสือหาน?
สถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองและงดงามที่สุด?
เกรงว่าคงต้องรอถึงชาติหน้า!
ทันทีที่คนเหล่านั้นได้ยิน ก็พากันเมินเฉยต่อคำกล่าวของกู้หว่านเยว่
“ก็ได้ พวกเราจะรอวันนั้น ถึงตอนนั้นข้าจะย้ายครอบครัวมาที่นี่!”
“แม่นางกู้ พวกเราจะเฝ้ารอให้เจ้าสร้างหมู่บ้านสือหานจนกลายเป็นสถานที่ที่มั่งคั่งกว่าเมืองหลวง”
“พวกเราไปก่อนนะ หากช้ากว่านี้มืดค่ำจะเดินทางกันลำบาก”
ซุนอู่กล่าวเสียงเคร่งขรึม ส่งกันพันลี้ สุดท้ายก็ต้องจากกัน ทุกคนยังคงอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะพากันขึ้นหลังม้า โบกมือให้กู้หว่านเยว่และคนอื่น จากนั้นก็จากเมืองตู้เปียนแห่งนี้ไป
ซูจิ่นเอ๋อร์มองแผ่นหลังของซุนอู่แล้วน้ำตาคลอเบ้า “ข้าไม่อยากจากท่านนักการซุน ไม่รู้ว่าต่อไปจะมีโอกาสได้เจอกันอีกหรือไม่”
“มีแน่นอน” นัยน์ตาของกู้หว่านเยว่เปล่งประกาย เมืองหลวง ไม่ช้าก็เร็วนางก็ต้องกลับไป
อย่างสง่าผาเผยที่สุด!
ขั้นต่อไปคือการสร้างหลักปักฐานที่เจดีย์หนิงกู่ บากบั่นสร้างโครงสร้างให้แข็งแกร่ง เปิดรับทหาร!
หลังจากที่ซุนอู่จากไป ฟู่หลานเหิงก็จากไป เขาถูกลดขั้นและถูกขับไล่มาถึงที่นี่ ตอนนี้ยังมีเรื่องที่เขาต้องจัดการอีกมากมาย
เวลานี้ผู้ตรวจการที่ถูกมอบหมายให้มานำทางได้เดินเข้ามา จากนั้นก็กวาดตามองกู้หว่านเยว่และคนอื่นด้วยสายตาดูถูก
“จัดแถวให้พร้อม ข้าจะพาพวกเจ้าไปส่งที่หมู่บ้านสือหาน!”
เจดีย์หนิงกู่วุ่นวายมาก คนโดนเนรเทศก็มีจำนวนเยอะ หากถึงมืดค่ำอาจจะโดนปล้นสะดมก็ได้
อีกทั้งวันนี้อากาศค่อนข้างหนาว หากออกไปข้างนอกยามดึกดื่นค่อนคืนอาจจะตัวแข็งตายก็ได้
“ท่านนักการ เดินช้าลงหน่อยได้หรือไม่ พวกเขาตามไม่ทันแล้ว”
กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้วแน่น มองดูฮูหยินผู้เฒ่าเซิ่งทำท่าทางปวดร้าวที่บริเวณหมอนรองเอวอย่างเห็นได้ชัด แต่ทหารกลับไม่สนใจ
ผู้ตรวจการหวงไม่เพียงแต่ไม่รอพวกเขาแล้ว ยังตั้งใจใช้แส้ฟาดใส่ฮูหยินผู้เฒ่าเซิ่งอีกด้วย
พริบตาเดียวกู้หว่านเยว่ก็พลันระเบิดอารมณ์ คว้าแส้เส้นนั้นแล้วสะบัดอย่างแรง สะบัดแส้พร้อมกับคนจนกระเด็นออกไป
“อ๊าก!” ท่านนักการหวงล้มลงไปบยกองหิมะ แสดงสีหน้าเจ็บปวด “นังตัวดี เจ้ากล้าทำร้ายผู้ตรวจการอย่างนั้นหรือ?!”
“กล้าด่าท่านแม่ของข้า อยากตายนักใช่ไหม?”
ซูจิ่งสิงเดินเข้าไป ยกเท้าเตะมือของอีกฝ่าย กระทืบจนกระดูกมือของเขาแตก
ท่านนักการหวงร้องคร่ำครวญอย่างน่าเวทนา สุดท้ายก็ทนไม่ไหว สลบไปในทันที
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...