ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 364

กู้หว่านเยว่จุดไฟแล้วเดินไปดูบาดแผล จากนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น

“อาการบาดเจ็บของท่านอ๋องผู้เฒ่า ไม่ง่ายแค่การตกหน้าผา”

ตกหน้าผาแบบปกติ ไม่มีทางติดเชื้อได้ขนาดนี้แน่!

“แม่นางน้อยกู้หลักแหลม ท่านอ๋องกับข้าตกลงมาจากหน้าผาด้วยกัน ด้านล่างมีแม่น้ำรองรับ จริงอยู่ที่ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไรนัก แต่ที่สำคัญคือบาดแผลบนไหล่ของท่านอ๋อง เกิดจากศรธนูเปื้อนอุจจาระ...”

ศรที่เปื้อนอุจจาระ ทำให้เกิดการติดเชื้อได้ง่าย นี่เป็นวิธีการต่อสู้ทั่วไปในสนามรบ

แม่ทัพหลี่กัดฟัน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันหนึ่งท่านอ๋องผู้เฒ่าจะหลงกลอุบายของตนเอง

กู้หว่านเยว่เก็บเลือดมาหยดหนึ่งแล้วรีบโยนเข้าไปในหอแห่งโอสถเพื่อตรวจสอบ

จากนั้นก็สวมถุงมือ ตรวจดูทุกส่วนของร่างกายของหนานหยางอ๋อง ดูว่ามีการแตกหักหรือบอบช้ำตรงที่ใดหรือไม่

ก่อนจะพบว่าหนานหยางอ๋องมีอาการกระดูกไหปลาร้าและซี่โครงหักอย่างรุนแรง ต้องรับการผ่าตัดทันที

“แม่ทัพหลี่อย่าตกใจไป ตอนนี้ท่านอ๋องผู้เฒ่าอาการสาหัส ข้าต้องรีบช่วยเหลือเดี๋ยวนี้”

กู้หว่านเยว่พร้อมจะช่วยชีวิตคน แต่นางก็ต้องทำให้กฎที่มีชัดเจนขึ้นมาก่อน

“ท่านพาคนถอยออกไปนอกวัด ระหว่างที่ข้ารักษา ไม่อนุญาตให้ใครเข้ามารบกวนได้ทั้งนั้น เข้าใจหรือไม่เจ้าคะ?”

แม่ทัพหลี่เชื่อใจทักษะการแพทย์ของกู้หว่านเยว่สุดใจ หากนางบอกว่าช่วยได้ ย่อมต้องช่วยได้แน่

ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้จักอารมณ์ของกู้หว่านเยว่ดี เขาในยามนี้ ไม่อาจพูดคำว่า “ไม่” ออกมาได้

“แม่นางน้อยกู้ ข้าจะพาชาวบ้านออกไปเดี๋ยวนี้!”

“อืม”

กู้หว่านเยว่เหลือมองแม่ทัพหลี่ที่กระวีกระวาด เดินกะเผลกขาออกไป คาดเดาว่าเขาอาจจะหักขาไปแล้ว

ผ่าตัดให้หนานหยางอ๋องให้เสร็จก่อน วันหน้าค่อยผ่าตัดให้เขาต่อ

เมื่อนางออกมา ซูจิ่งสิงประคองนางไว้ได้ทัน

เมื่อเห็นว่ากู้หว่านเยว่ใบหน้าซีดเซียว หัวใจของซูจิ่งสิงก็ปวดร้าว

“ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ หนานหยางอ๋องก็พ้นขีดอันตรายแล้ว ให้แม่ทัพหลี่เข้ามาเถอะเจ้าค่ะ”

กู้หว่านเยว่นวดขมับ การผ่าตัดกินพลังงานนางไปค่อนข้างมาก โชคดีที่หอแห่งโอสถมีหุ่นยนต์ผ่าตัดคอยช่วยเหลือ ไม่เช่นนั้นนางคนเดียวจะไม่มีทางทำได้แน่

กู้หว่านเยว่นั่งลงข้างหนานหยางอ๋อง เมื่อแม่ทัพหลี่และคนอื่นๆ วิ่งเข้ามาจากด้านนอก มองเห็นหนานหยางอ๋องถูกพันไว้เหมือนห่อเกี๊ยว ใบหน้าก็ซีดขาวราวกับหิมะ

“แม่นางน้อยกู้?”

“พ้นอันตรายแล้วเจ้าค่ะ” กู้หว่านเยว่แสดงท่าทางมั่นใจ

“ขอบคุณ ขอบคุณมากขอรับ!” แม่ทัพหลี่คุกเข่าลงกู้หว่านเยว่ คำนับไปหลายครั้ง จากนั้นก็เข้ามาดูหนานหยางอ๋องทันที

กู้หว่านเยว่กล่าวว่า “ที่นี่ไม่ปลอดภัย ข้าแนะนำให้พาหนานหยางอ๋องไปพักที่อื่นจะดีกว่า”