ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 590

แสงแดดด้านนอกกำลังพอดี เมื่อยืนอยู่บนขั้นบันไดแล้วมองขึ้นไปบนฟ้า จะเห็นท้องฟ้าเป็นกรอบสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ถูกล้อมรอบไว้ด้วยกำแพงวัง ซึ่งกักขังชีวิตของผู้คนมากมายเอาไว้

เจียงกั๋วกงหันกลับไปมองท้องพระโรงแห่งนี้ ในใจรู้สึกปลอดโปร่งอย่างน่าประหลาด

ก็ดีเหมือนกัน เขาอุทิศชีวิตกว่าครึ่งค่อนชีวิตไว้ที่นี่แล้ว ในที่สุดก็ไม่ต้องมาที่นี่อีกต่อไป

นับจากนี้ไป ท้องฟ้าสูงใหญ่ทะเลกว้างไกล เขาเป็นอิสระจากพันธนาการทั้งปวงแล้ว

บางครั้ง การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางด้วยตนเอง ก็อาจนับเป็นความหลุดพ้นอย่างหนึ่ง

“เจ้าช่างใจเด็ดนัก บอกว่าไม่ต้องการก็ไม่ต้องการแล้ว”

ถังกั๋วกงซึ่งยืนอยู่ข้างกายเขา ดูเหมือนจะมองเห็นความโล่งใจในแววตาของเขาออก

หลายปีมานี้ ทั้งสองคนคอยแต่จะข่มกันอยู่เสมอ หวังว่าจะเหนือกว่าอีกฝ่ายให้ได้ แต่ตอนนี้ดีแล้ว เจียงกั๋วกงลาออกจากราชสำนักไปแล้ว เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะไปแข่งขันกับใครอีก

เมื่อนึกถึงว่าอีกฝ่ายจะได้นอนตื่นสายอยู่ที่บ้าน เลี้ยงนกให้อาหารปลาได้ทุกวัน ในใจของเขากลับบังเกิดความรู้สึกที่เรียกว่าอิจฉาขึ้นมาเสียอย่างนั้น

เจียงกั๋วกงเหลือบมองเขาอย่างไม่เข้าใจ ไม่ได้สนใจเขาอีก ก่อนจะสะบัดชายแขนเสื้อเดินจากไป ทิ้งให้ถังกั๋วกงโกรธจนแทบกระอักเลือด

...

เมื่อราชโองการพระราชทานสมรสมาถึง ซูหว่านยังคงมึนงง นางคุกเข่าอยู่บนพื้น ฟังขันทีที่มาประกาศราชโองการกล่าวคำสรรเสริญมากมาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคำยกย่องว่าทั้งสองเหมาะสมกันเพียงใด ก่อนจะกล่าวถึงเรื่องการพระราชทานสมรสในตอนท้าย

เมื่อราชโองการถูกส่งมาถึงในมือ นางยังคงรู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน เพิ่งจะลุกจากเตียง ยังไม่ทันจะสร่างจากภวังค์ดี ก็มีคนมาบอกว่าฝ่าบาททรงอนุญาตพระราชทานสมรสแล้ว ทั้งยังส่งราชโองการมาให้ถึงที่

หลังจากส่งคนจากวังหลวงกลับไปแล้ว ซูหว่านจึงได้รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในท้องพระโรงวันนี้จากปากของพี่ใหญ่

ที่แท้ราชโองการสมรสฉบับนี้ เจียงกั๋วกงได้ใช้ตำแหน่งทางการทหารของตนเองแลกมา ความสำคัญของมันย่อมไม่ต้องกล่าวถึง

ความรักที่เขามีต่อเจียงอวี้ลึกซึ้งเพียงใด ก็ย่อมไม่ต้องพูดถึงเช่นกัน ทุกคนต่างประจักษ์แก่สายตา

เรื่องที่ว่าอาการป่วยเก่ากำเริบล้วนเป็นเรื่องโกหก เป็นเพียงการทำเพื่อเติมเต็มความปรารถนาของบุตรชายเท่านั้น

เมื่อเจียงอวี้ได้รับราชโองการพระราชทานสมรส เขาก็รู้สึกมึนงงอยู่บ้าง เดิมทีเขายังคิดว่าจะปรึกษาหารือเรื่องราวหลังจากนี้กับท่านพ่อในวันนี้ แต่ใครจะรู้ว่าท่านพ่อของเขาเลือกที่จะทำเรื่องใหญ่โดยไม่ปริปาก ไม่รอให้เขาเอ่ยปาก ก็จัดการทุกอย่างให้เสร็จสรรพด้วยตนเอง

ในความเลือนรางนั้น เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า บิดาของเขาดูเหมือนจะเริ่มแก่ชราลงแล้ว ในใจพลันรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อมองรายการของหมั้นในมือซึ่งเป็นบัญชีเล่มหนา เนื้อหาในนั้นใช้ทรัพย์สินของจวนกั๋วกงไปเกือบแปดส่วน

หากเรื่องนี้ไปถึงหูหนิงเวยเข้า เกรงว่านางคงได้โกรธจนอกแตกตายเป็นแน่

เจียงอวี้เงียบไปนาน ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างโล่งใจ

เขาปิดบัญชีของหมั้นลง หลับตาแล้วนึกถึงใบหน้าของซูหว่าน ปรารถนาให้ตนเองหายดีในทันที เพื่อที่จะได้ไปสู่ขอและกำหนดวันแต่งงาน พานางกลับบ้านโดยเร็วที่สุด

ข่าวเรื่องเจียงกั๋วกงคืนตราทหารแก่ราชสำนักแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว แทบทุกคนไม่ว่าชายหญิงผู้ใหญ่เด็กต่างรู้กันทั่วว่า กั๋วกงผู้เคยนำทัพได้รับชัยชนะในสมรภูมิรบมานับครั้งไม่ถ้วน ทั้งยังเป็นผู้ที่ปราบปรามกบฏชายแดนจนสงบราบคาบ เพื่อขอราชโองการพระราชทานสมรสให้แก่บุตรชาย ถึงกับยอมสละอำนาจบัญชาการทหารนับแสนนาย

ใครต่างก็รู้ดีว่า อำนาจทหารนับแสนนายนี้มีความสำคัญต่อตระกูลเจียงมากเพียงใด

เมื่อไร้ซึ่งอำนาจทางการทหารและไม่ได้เข้าร่วมราชสำนักอีกต่อไป ก็เท่ากับว่าได้ละทิ้งอำนาจวาสนาที่แท้จริง แล้วเลือกใช้ชีวิตที่เรียบง่ายอย่างสงบสุขและมั่งคั่ง

หากเป็นผู้อื่น คงไม่มีใครยอมสละมันไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ อย่างน้อยก็คงต้องลังเลอยู่ระยะหนึ่ง แต่เจียงกั๋วกงกลับไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ราวกับว่าสำหรับเขาแล้ว นี่คือความปลอดโปร่งและเป็นการหลุดพ้นอย่างแท้จริง