ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 591

บางครั้ง ภาระของคนๆหนึ่งมันหนักอึ้งเกินไป ความรับผิดชอบก็หนักหนาเกินไปเช่นกัน ตอนนี้ไม่มีอำนาจตัวก็เบาเเล้ว อาศัยผลงานที่ตัวเองเเละคนสองรุ่นก่อนหน้าได้สร้างไว้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ตระกูลเจียงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปได้อีกหลายรุ่น

เเต่ท้ายที่สุดเเล้ว อำนาจก็ยังคงเป็นสิ่งที่น่าหลงใหล ตลอดหลายรุ่นที่ผ่านมา ตระกูลเจียงสามารถเชิดหน้าชูตา ไม่เกรงกลัวใคร ไม่ว่าจะไปที่ใด เพราะอำนาจควบคุมทหารหนึ่งเเสนนายนี้ แต่ตอนนี้อำนาจทหารนี้กลับถูกมอบคืนอย่างง่ายดาย เพียงเพื่อจะให้บุตรชายได้เเต่งภรรยา บรรดาลุงป้าน้าอาเเละผู้อาวุโสของตระกูลเจียงเหล่านั้นไม่พอใจเป็นอย่างมาก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คนกลุ่มหนึ่งก็พากันหลั่งใหลเข้าไปในจวนเจียงกั๋วกง อ้างว่าเป็นผู้อาวุโสของตระกูล เพื่อตำหนิถามเจียงกั๋วกงว่าทำไมถึงได้ตัดสินใจโดยไม่ปรึกษาหารือกับคนในตระกูลก่อน

เจียงกั๋วกงไม่ตื่นตระหนกเลยเเม้เเต่น้อย เกียติยศของตระกูลเจียงนั้นหลายรุ่นที่ผ่านมานั้นก็มาจากสายของเขาเอง เกียรติยศนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาได้สร้างขึ้น ดังนั้นการจะมอบคืนก็ต้องเป็นการตัดสินใจของเขา ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรกับคนเหล่านั้น

ตรงกันข้ามคนเหล่านั้นต่างหากที่อาศัยเกียติยศเหล่านี้เพื่อเสวยสุขในความมั่งคั่งร่ำรวยมาหลายปี ไม่ว่าจะไปที่ใดก็มีหน้ามีตา มีเเต่คนให้ความเคารพนับถือ

ตอนนี้เมื่อผลประโยชน์ของพวกเขาถูกกระทบ ต่างก็กระวนกระวายพากันมาหาถึงที่นี่ เพื่อขอคำชี้เเจง

เจียงกั๋วกงพูดตรงๆคำเดียวไปว่า มอบคืนไปแล้ว หากต้องการก็ไปขอฮ่องเต้เอาเอง ตอนนี้มาหาเขาก็ไม่มีประโยชน์ เเละเขาคือเจียงกั๋วกง การตัดสินใจใดๆก็ตาม ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ใครฟัง มันง่ายเเค่นี้เเหล่ะ

สุดท้าย พวกเขาก็ตำหนิไปชุดใหญ่ แต่ก็ไม่มีประโยชน์เลยเเม้เเต่น้อย ทุกคนต่างก็กลับไปด้วยความสงบเสงี่ยม

ในขณะเดียวกัน การเเต่งงานระหว่างตระกูลเจียงกับตระกูลซู ก็กลายเป็นเรื่องที่ผู้คนในเมืองหลวงต่างพากันกล่าวขานอย่างสนุกสนาน

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนนำเรื่องราวของคนทั้งสองมาเล่าเป็นเรื่องเป็นราว แล้วเผยเเพร่ออกไป ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองหลวง ต่างก็พูดถึงเรื่องราวความรักอันงดงามของคนทั้งสอง

อะไรคือเซวียนเล่อจวิ้นจู่งดงามเเละมีจิตใจดี เมื่อห้าปีก่อนได้ช่วยชีวิตซื่อจื่อของเจียงกั๋วกงที่กำลังจะตายไว้ ซื่อจื่อตกหลุมรักจวิ้นจู่ตั้งเเต่เเรกเห็น ส่วนจวิ้นจู่ก็ค่อยๆเกิดความรู้สึกดีๆต่อบุตรชาย ด้วยความใกล้ชิด ทั้งสองจึงได้ครองคู่กัน เเม้เวลาจะผ่านไปห้าปี ในที่สุดก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้งที่จุดสูงสุด และก็ได้สมหวังในที่สุด

มันเป็นเรื่องราวที่ดีอยู่เเล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องไปสืบสาวเรื่องอะไร ไม่ต้องไปสนใจว่าใครเป็นคนเผยแพร่ อย่างไรเสียฉบับนี้ก็เป็นฉบับที่ดี

พรุ่งนี้ ซูหว่านจะต้องไปเข้าร่วมพิธีคัดเลือกพระชายา เมื่อวานนางยังกังวลอยู่เลย เเต่วันนี้เรื่องยุ่งยากก็ผ่านพ้นไปอย่างง่ายดาย ความครึกครื้นเช่นนี้ไม่ไปร่วมก็เสียดาย เเถมยังจะได้ดูว่าการคัดเลือกพระชายาขององค์ชายในสมัยโบราณเป็นอย่างไร

การเปิดหูเปิดตาให้มากขึ้น ย่อมไม่ผิดอะไรอยู่เเล้ว

แต่ในวันนี้ ซูจิ่งเเละซูเฉินที่เพิ่งเสร็จสิ้นการเข้าเฝ้าฯในราชสำนัก ย่อมได้รับเทียบเชิญจากจวนอ๋องเซียง ที่เชิญพี่น้อง เเละเซวียนเล่อจวิ้นจู่ทั้งสามคนไปร่วมงานเลี้ยงที่จวน

อ้างว่าเพื่อเป็นการขอบคุณที่ซูเฉินได้ช่วยจวิ้นจู่ที่ภูเขาจวิน จึงได้เชิญซูจิ่งเเละซูหว่านไปด้วย

พี่น้องทั้งสองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก คิดว่าเป็นเพียงการเชิญไปรับประทานอาหารตามปกติเท่านั้น

ตอนบ่ายพี่น้องทั้งสามคนนั่งรถม้าไปยังจวนอ๋องเซียง ทุกคนเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าธรรมดา และนำของขวัญเเสดงความยินดีไปเยี่ยมจวิ้นจู่ด้วย มารยาทครบถ้วนบริบูรณ์

“ขอบคุณจวิ้นจู่ที่เป็นห่วง ตอนนี้นางอาการดีขึ้นมากแล้ว ได้ยินว่าเจ้าจะมาตั้งเเต่เช้า นางก็ตื่นเต้นจนกินข้าวเช้าไปไม่กี่คำเอง ไม่กี่วันนี้ทำให้นางเบื่อแย่เล้ว จวิ้นจู่รีบไปเยี่ยมดูนางเถอะ”

เจียเฉิงเป็นคนที่ไม่ชอบอยู่เฉยๆ พอได้ยินว่าซูหว่านจะมา ก็ดีใจมาก

พอดีลูกแมวที่บ้านเพิ่งคลอด ให้นางเลือกกลับไปเลี้ยงสักสองตัวเถอะ

สาวใช้พาซูหว่านไปยังเรือนของเจียเฉิง ตอนนี้เจียเฉิงกำลังนอนอยู่บนเก้าอี้เอนหลังในศาลา และกำลังลูบเเมวอยู่

“จวิ้นจู่ เซียนเล่อจวิ้นจู่มาแล้ว!

สาวใช้ของนางสังเกตุเห็นซูหว่านมาถึง จึงรีบน้อมตัวลงเเละบอกกับนาง

เจียเฉิงได้ยิน ก็ลุกขึ้น หันไปมองข้างหลัง เห็นซูหว่านเดินมาเเต่ไกล นางก็โบกมือให้ด้วยความดีใจ

“เจียเจีย ข้ามาเยี่ยมเจ้าเเล้ว!”

ซูหว่านมาถึงก็หาที่นั่งเองทันทีอย่างคุ้นเคยเป็นกันเองมาก เพราะอย่างไรเสียนางกับเจียเฉิงก็สนิทกันมากเเล้ว หญิงสาวทั้งสองคนไม่ได้ใส่ใจกับพิธีรีตองเหล่านี้