ซูหว่านเห็นท่าทางของกู้เย่ว์แล้วก็รู้สึกสงสารขึ้นมาเล็กน้อย ทุ่มเททุกอย่างเพื่อองค์ชายห้า แต่สุดท้ายกลับไม่ได้แม้แต่ตำแหน่งที่เป็นทางการ มันคุ้มค่าแล้วหรือ
กู้เย่ว์มองเหลือบไปเห็นสายตาของซูหว่าน นางรู้ว่าซูหว่านกำลังเยาะเย้ยตนเอง ครั้งหนึ่งนางเคยโอ้อวดกับซูหว่านอย่างมั่นใจ แต่ตอนนี้กลับถูกตบหน้าอย่างแรง นางคิดว่าตอนนี้ซูหว่านคงกำลังมีความสุขกับความโชคร้ายของนางอยู่แน่ๆ
ในที่สุดน้ำตาก็ทำให้ดวงตาของนางมัวไป...
มู่หรงเซิงก็เจ็บปวดในใจเช่นกัน การได้เห็นผู้หญิงที่เขารักมีสภาพใจสลายเช่นนี้ เขาจะไม่เสียใจได้อย่างไร
หลังจากเลือกพระชายาเอกแล้วยังต้องเลือกพระชายารองอีก แต่มีการพักครึ่ง กู้เย่ว์หันหลังและเดินออกไป นางทนอยู่ต่ออีกวินาทีก็ไม่ไหว อยากจะหนีจากสถานที่อับอายนี้ให้เร็วที่สุด
มู่หรงเซิงเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งตามไป
จ้าวฮุ่ยบรรลุวัตถุประสงค์ของตนแล้ว และไม่สนใจว่ามู่หรงเซิงจะทำอย่างไร เพราะนางมีความมั่นใจว่าจะทำให้มู่หรงเซิงรักนางในอนาคต
"เย่ว์เอ๋อร์ หยุดรอข้าก่อน ฟังข้าอธิบายกับเจ้าก่อน" มู่หรงเซิงวิ่งตามกู้เยว่ไปจากด้านหลัง
กู้เย่ว์ได้ยินเสียงของเขา แต่กลับวิ่งเร็วขึ้นไปอีก น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด
ตอนนี้นางเป็นแค่เรื่องตลก เรื่องตลกใหญ่หลวง
มู่หรงเซิงตามนางทันในที่สุดและจับมือนางไว้ กู้เย่ว์พยายามดิ้นรนเพื่อจะสลัดออก
"องค์ชายห้า ได้โปรดสำรวมตนด้วย ตอนนี้ท่านมีพระชายาแล้ว การทำเช่นนี้ไม่เหมาะสม"
"เย่ว์เอ๋อร์ อย่าพูดคำที่ทำให้โกรธเลย ฟังข้าอธิบายได้ไหม?"
"จะให้มีอะไรมาอธิบายอีก ในเมื่อข้าเห็นทัศนคติของท่านแล้ว สุดท้ายก็คิดผิดไปเอง"
กู้เย่ว์ไม่ยอมมองเขา ปาดน้ำตาอยู่คนเดียว
"เราไม่พูดกันที่นี่ เจ้ามากับข้าก่อนได้ไหม ฟังข้าอธิบายนะ" มู่หรงเซิงพยายามปลอบโยนนางด้วยความอดทน
หลังจากที่ทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดกู้เย่ว์ก็ถูกเขาพาไปยังโถงข้าง
"เย่ว์เอ๋อร์ ฟังข้านะ การที่ข้าแต่งงานกับนางเพราะต้องการสิ่งแลกเปลี่ยน ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเสนาบดีกรมคลัง แต่เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่ชอบนางเลย ในใจข้ามีแต่เจ้าเพียงคนเดียว เจ้าวางใจได้เลย หลังจากที่นางเข้ามาอยู่ในวังแล้ว ข้ารับประกันว่าจะไม่แตะต้องตัวนาง เมื่อไหร่ที่เรามีอำนาจเต็มที่แล้ว ข้าจะหย่ากับนางและมอบตำแหน่งให้เจ้าเอง ตกลงไหม"
เขากอดไหล่กู้เย่ว์ พร้อมกับช่วยเช็ดน้ำตาให้นางอย่างอ่อนโยน
"ข้ารับประกัน ต่อไปถึงแม้นางจะอยู่ในวัง แต่หัวใจของข้าจะอยู่กับเจ้าเสมอ ถึงแม้เจ้าจะไม่มีตำแหน่งเป็นพระชายาเอก แต่ทุกอย่างจะได้รับการปฏิบัติเหมือนพระชายาเอก เจ้าก็เคยพูดไม่ใช่หรือว่าแค่อยากอยู่กับข้า ตอนนี้เราก็ยังอยู่ด้วยกันไงล่ะ พอเราสำเร็จแล้ว ตอนนั้นเจ้าจะเป็นฮองเฮา ผู้หญิงที่สูงส่งที่สุดในใต้หล้า ให้พวกที่เคยดูถูกเจ้าต้องหมอบกราบอยู่ใต้เท้าเจ้าให้หมดเลย ตกลงไหม"
เขายังคงอวดดีอยู่ ซูหว่านก็จนปัญญาจริง ๆ
"แล้วพระชายารองสองคนของท่านล่ะ มีตัวเลือกในใจหรือยัง"
ซูหว่านไม่แปลกใจ เพราะเขาก็คือองค์ชาย การมีภรรยาหลายคนก็เป็นเรื่องปกติ และอีกอย่าง นางเป็นคนยุคปัจจุบัน แม้จะอยากมีคู่ชีวิตเพียงคนเดียว แต่จะไปคาดหวังให้คนอื่นต้องเป็นแบบนั้นด้วยก็คงเป็นไปไม่ได้
มันไม่สมเหตุสมผล
"มีแล้ว ข้าตั้งใจจะเลือกคนที่ค่อนข้างจะเรียบร้อยสักสองคน เพราะผู้หญิงในตำหนักหลังมีมากเกินไปแล้ว หากแต่ละคนมีตำแหน่งสูงเกินไป ก็จะเกิดเรื่องวุ่นวายได้ง่าย ข้าไม่อยากให้เรื่องหลังบ้านมีปัญหาเสียก่อนที่เรื่องเบื้องหน้าจะจัดการได้เรียบร้อย และพื้นเพครอบครัวของพวกนางก็ไม่ควรจะสูงส่งเกินไป ข้ากลัวว่าจิ้งซูอาจจะรับมือพวกนางไม่ไหว"
นี่ช่างเป็นสามีที่ดีจริง ๆ ยังไม่ทันได้เข้าประตูเรือนก็วางแผนเผื่อภรรยาเสียแล้ว เห็นได้ชัดว่ามู่หรงไหวนั้นมีความจริงใจต่อหลินจิ้งซูอยู่ไม่น้อย
เขาไม่ลังเลเลย และไม่ได้อ้างว่าตัวเองเป็นคนยุคใหม่ จึงได้บังคับนำเอานโยบายสมัยใหม่บางอย่างมาใช้ที่นี่ ทำลายกฎเกณฑ์เดิม ซึ่งก็ดีเหมือนกัน
ส่วนซูหว่านก็ยึดมั่นในหลักการที่ว่า ต่างคนต่างสนใจเรื่องของตัวเอง ไม่สนใจเรื่องของคนอื่น
“อย่างไรก็ตาม ก็ต้องขอแสดงความยินดีกับเจ้าด้วย ที่ในที่สุดก็ได้ลงเอยกับเจียงอวี้ ข้าจะรอดื่มในงานแต่งงานของเจ้านะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม
กดอ่านต่อบท444ไม่ได้ขึ้น erro...
ทำๆมกดอ่านไม่ได่ ขึ้น error...