ซูหว่านได้ยินดังนั้น ก็หยิกที่เอวของเขาอย่างไม่เกรงใจ แรงที่หยิกนั้นไม่แรงไม่เบา ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงอวี้กลับยิ่งเด่นชัดขึ้น เขายื่นมือออกไปดึงนางเข้าสู่อ้อมกอด แล้วโอบไหล่ของนางไว้
ในขณะเดียวกัน สองสามีภรรยาคู่นี้ยังไม่รู้เลยว่าที่บ้านเกิดเรื่องขึ้นแล้ว
เรื่องใหญ่!!!
...
ณ ห้องโถงใหญ่ของจวนสกุลซู ซูอวิ๋นเรียกทุกคนในบ้านมารวมกัน เพื่อประกาศเรื่องสำคัญอย่างยิ่งเรื่องหนึ่ง
ทุกคนไม่ทราบว่าจู่ ๆ เหตุใดเขาจึงทำตัวแปลกประหลาดเช่นนี้ จึงได้แต่เงียบรอให้เขาเป็นฝ่ายเอ่ยปาก
มารดาซูและคนอื่น ๆ เพียงคิดว่าบุตรชายคนที่สี่ของตนคงจะสติฟั่นเฟือนไปอีกแล้ว ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่โตอยู่เรื่อย
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะแต่งภรรยา!”
เดิมทีทุกคนต่างก็ไม่ได้ใส่ใจนัก แต่ใครจะรู้ว่าพอเขาพูดประโยคนี้ออกมา มารดาซูกลับสำลักน้ำชาแทบสิ้นใจ
ว่ากระไรนะ? นี่มันจะไม่กะทันหันเกินไปหน่อยหรือ?
เจ้าสี่ไม่มีข่าวคราวอะไรมาก่อนเลย จู่ ๆ ก็จะแต่งภรรยาแล้วงั้นหรือ?
ไม่เพียงแต่บิดาซูและมารดาซูที่ตกตะลึง แม้แต่คนอื่น ๆ ในบ้านก็มีสีหน้าเหลือเชื่อ กระทั่งซูอี้ที่ปกติจะสุขุมเยือกเย็นก็ยังมองเขาอย่างงุนงง
“พี่สี่ ท่านไม่ได้ล้อเล่นใช่หรือไม่?”
“ข้ามิได้ล้อเล่น ข้าจะแต่งภรรยา”
“แต่ว่าตอนนี้ยังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ทั่วแผ่นดิน เจ้าจะแต่งภรรยาก็ต้องรอถึงปีหน้า” พี่สะใภ้ใหญ่เสิ่นชิงหลีเอ่ยเตือน
“อาอวิ๋น เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่? ไม่เห็นได้ยินว่าเจ้าสนิทสนมกับแม่นางบ้านไหน เหตุใดจู่ ๆ ถึงจะแต่งภรรยา แถมยังดูร้อนรนเช่นนี้ แม่นางที่เจ้าจะแต่งคือผู้ใดกัน? ระหว่างพวกเจ้าเกิดอันใดขึ้น?”
ยังดีที่พี่ใหญ่เป็นคนสุขุมที่สุด เขาปรับสภาพจิตใจแล้วเอ่ยถามอย่างละเอียด
ซูอวิ๋นมีสีหน้าอับอายอย่างเห็นได้ชัด ราวกับมีเรื่องที่ยากจะเอ่ยปาก
เขากัดฟันแน่น ก่อนจะตัดสินใจพูดความจริง
“นางชื่อเย่ว์อิ๋นซวง เป็นอาจารย์สอนทำขนมที่เฉิงโหลวจ้างมา เรื่องนี้พูดไปก็ยาว... พวกเรา...”
เขาเพียงแค่เอ่ยถึงสุรานี้ผ่าน ๆ ต่อหน้าซูอวิ๋น แต่เรื่องกลับกลายเป็นเช่นนี้ ถูกเขาดื่มเข้าไป แถมยังลากเย่ว์อิ๋นซวงมาดื่มด้วย
วันนั้นเป็นวันสิบห้าค่ำพอดี ดวงจันทร์กลมโตนัก ยังจำได้ว่าคำทำนายเรื่องเนื้อคู่ของเขาบอกไว้ว่า วาสนาของเขาจะมาถึงในยามค่ำคืน ช่วงเวลาที่ดอกไม้งดงามและจันทราเต็มดวง
บัดนี้คำทำนายกลายเป็นจริง เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเขาตื่นมา เสื้อผ้าก็หลุดลุ่ย เย่ว์อิ๋นซวงก็นอนเปลือยเปล่าอยู่ข้างกาย ทั่วร่างเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ข้าวสารได้กลายเป็นข้าวสุกเสียแล้ว
พอเย่ว์อิ๋นซวงตื่นขึ้นมา ก็กรีดร้องลั่น ตบหน้าเขาฉาดใหญ่ถึงสองครั้งโดยไม่ลังเล จากนั้นก็เริ่มร้องไห้ไม่หยุด
แม้ปกติจะเป็นคนไม่คิดมาก แต่จู่ ๆ ก็ต้องมาเสียความบริสุทธิ์ นางจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อย่างไร
อีกอย่าง เมื่อคืนนางเพียงแค่อยากดื่มขอบคุณซูอวิ๋นสักสองสามจอกเท่านั้น ใครจะรู้ว่าเรื่องราวจะบานปลายไปถึงขั้นนั้นได้?
ซูอวิ๋นรู้ตัวว่าผิด และรู้ว่าตนทำลายชื่อเสียงของหญิงสาว จึงต้องรับผิดชอบ หลังจากครุ่นคิดอยู่นานสองวัน เขาจึงได้ประกาศเรื่องนี้ออกมา
หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมด ทุกคนในตระกูลซูก็เงียบกริบ ใครก็คาดไม่ถึงว่า วาสนารักของเจ้าสี่จะมาถึงอย่างทุลักทุเลเช่นนี้
แม่นางเย่ว์ผู้นี้ คนในตระกูลซูพอเคยได้ยินมาบ้าง ซูอวิ๋นมักจะนำขนมและของหวานอร่อย ๆ กลับมาให้เสิ่นชิงหลีและคนอื่น ๆ ชิมอยู่บ่อยครั้ง จึงได้รู้ว่าแม่นางผู้นี้แม้จะมีชีวิตน่าสงสาร แต่กลับเป็นคนจิตใจดีและมีฝีมือเป็นเลิศ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม
กดอ่านต่อบท444ไม่ได้ขึ้น erro...
ทำๆมกดอ่านไม่ได่ ขึ้น error...