เจ้าพ่อกบฏโลก บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน

sprite

เสียงอู้อี้ ตู้ไห่ผิงนั้นได้ร้องไห้มีเสียงออกมา

ร่างกายสั่นเล็กน้อย สถานการณ์นี้ยากที่จะเชื่อ

ทั้งหมดนี้ มีแต่น้ำตา

เขานั้น กลับไม่ได้สนใจ!

ด้านข้าง ซูโหย่วชิงที่ยังแอบงง

แต่ว่าน้ำตาของสามีนั้น ทำให้เธอนั้นเจ็บปวดใจ

ซ่งซานสี่ก็แอบตกตะลึงเล็กน้อย “พี่เขย นี่คุณ … ทำไมหรอ?”

ตู้ไห่ผิงนั้นได้เอ่ยเสียงแหบเบาๆ “น้องซานสี่ น้องซานสี่อ่า ……”

“กูตู้ไห่ผิง ไม่คิดไม่ฝันเลยว่า จะมีเพื่อนที่ดีเช่นนี้”

“ให้ห้องกับผม ให้รถ ให้เงิน แล้วก็ยังให้ผมนั้นได้ไปท่องเที่ยว รักษาโรคอีก ……”

“ผมไปแล้ว ภรรยา ลูกชาย ผมนั้นก็ไว้วางใจที่ฝากไว้ที่แกก็แล้วกัน”

“ขอร้องแกล่ะ ช่วยดูแลพวกเขาแทนผมที ผมนั้นจะรีบกลับมา รีบๆกลับ ……”

“……”

เต็มไปด้วยน้ำตา และความรู้สึกที่จริงใจ

คำพูดนี้ เอ่ยจนทำให้ในใจของซ่งซานสี่นั้น แทบจะคว้ามันเอาไว้ในใจ?

ซูโหย่วชิง ที่น้ำตาไหลเงียบๆ ……

ยังไงวะ ก็ได้ให้เงินหนึ่งล้านบาทแก่ตู้ไห่ผิงไป

ให้เขานั้นไปดูที่ต่างประเทศ ไปเล่น ไปรักษาโรค ไม่ต้องรีบร้อน

ซ่งซานสี่นั้นขอให้พี่เขยไว้วางใจ ไม่ต้องกังวลเรื่องคนที่บ้าน ทั้งหมดนี้ เขานั้นจะดูแล แลมันก็เห็นสมควรแล้ว

หลังจากทางที่กลับมา อารมณ์ของซูโหย่วชิงนั้น ค่อนข้างตกต่ำลงนิดหน่อย

“ ซานสี่ ฉันรู้สึกว่า ฉันทำผิดต่อไห่ผิง“……”

“พี่สาว เรื่องมันเป็นเช่นนี้ ทำได้แค่ไปแก้ช่วยเสริมเพิ่มเติมแล้วล่ะ!เพื่อที่เด็กจะได้เกิดมาอย่างแข็งแรง คุณอย่าไปยึดมั่นสิ นานไป จะเป็นโรคซึมเศร้า ยิ่งไม่ดีนะ ……”

ซ่งซานสี่นั้นได้ปลอบโยนเธอ ก็นับว่าได้ช่วยระบายแล้วไม่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร เพื่อเด็กน้อย เขานั้นบริสุทธิ์

นี่ เป็นเหตุผลที่สมควร และไม่มีคู่ต่อสู้อันใด

ซ่งซานสี่รีบขับรถ ก่อนที่จะไปยังโรงเรียนอนุบาลของเถียนเถียน

รถดี ก็ขับสบาย

ทักษะการขับรถของเขานั้นก็คือ ซูโหย่วชิงนั้นก็ไม่ได้มีความไม่สบายตัว

เมื่อถึงที่นั่น ก็สิบเอ็ดโมงสิบนาทีแล้ว

พอดีที่ จะมีเวลาทำอาหารให้กับเถียนเถียน

ซูโหย่วชิงนั้น ก็ได้กินข้าวที่โรงเรียนอนุบาล

ยังมีเด็กคนอื่นๆเอ่ยถามเถียนเถียน ว่านี่เป็นหม่าม๊าของเธอใช่ไหม เป็นคุณน้าที่สวยเอามากๆเลยนะ!

สีหน้าของซูโหย่วชิงนั้นแดงขึ้น เขินอายไม่เบาเลย

เถียนเถียนนั้นเพิ่งจะเอ่ยว่าไม่ใช่ เป็นคุณน้าของเธอ หม่าหม๊าของเธอนั้นเป็นพี่สาว!หม่าม๊าของฉันนั้น สวยกว่าคุณน้าตั้งเยอะ!

มีเด็กจำนวนไม่น้อยเลย ที่มองซูโหย่วชิงที่สยงาม แล้วต่างก็เอ่ยออกมา :“ว้าว!!!”

เถียนเถียนนั้นได้จับเอว แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “พวกเธอหยุดร้องแล้วได้ไหม?คุณน้านั้นได้ท้องน้องชายให้ฉันอยู่นะ น้องชายนั้นได้นอนอยู่ในท้องของคุณน้า หากโดนรบกวนจนตื่นจะไม่ดีนะ ……”

ซูโหย่วชิงนั้นก็ไม่ได้โกรธ อีกทั้งยังดีใจอีกต่างหาก!

ในสายตาของเธอ น้องสาวซูโหย่วหรงนั้น เธอนั้นเหมือนเป็นวัตถุดิบของดาราดังเลย

เถียนเถียนอ่า น่ารักจริงๆเลยๆ……

แต่ว่า ซ่งซานสี่นั้นยังไม่ได้เคยเจอกับหมิงหมิงและหงหง

เอ่ยถามเถียนเถียน เอบอกว่าคุณครูเอ่ยแล้ว หมิงหมิงและหงหงนั้นป่วยเป็นหวัด วันนี้เลยไม่ได้มา

ดังนั้น ซ่งซานสี่นั้นจึงได้ไปทำยาลดไข้ ก่อนที่จะโทรหา หลินลั่วเจียว แล้วเอ่ยถามถึงสถานการณ์ของเด็กๆ

หลินลั่วเจียวเอ่ยว่าเด็กทั้งสองคนนั้น วันหยุดนั้นได้เป็นหวัด ตัวร้อน ตอนนี้ยังไม่หายดี ยังอยู่ที่บ้านแม่ของเธออยู่เลย!

ซ่งซานสี่เอ่ย“ทำไมไม่เอ่ยให้เร็วกว่านี้ล่ะ?ผมรักษาได้นะ”

“คุณซ่ง ฉันรู้ว่ายาแก้หวัดของคุณนั้นดีมาก แต่ว่ารอบก่อนนั้น ดีขึ้นแต่

“ประธานหลิน เกรงใจไปแล้ว อย่างนี้นะ เอ่ยถึงสถานการณ์อาหารป่วยของลูกคุณให้ฟังที”

“คุณซ่ง คุณนั้นช่างจิตใจดีจริงๆเลย!”หลินลั่วเจียวนั้นเอ่ยอย่างปลื้มใจ

หลังจากนั้น ก็ได้เอ่ยถึงสถานการณ์ของเด็กๆ ออกมา

ซ่งซานสี่เอ่ย“ตอนบ่าย ผมนั้นได้ทำยาไว้ เอาไว้ให้เด็กๆ เอาที่อยู่ให้ผมเถอะ ……”

“ไม่ต้องหรอกคุณซ่ง มาส่งที่บริษัทเถอะ ฉันไปเอาเองก็ได้ ไม่ต้องรบกวนคุณหรอกค่ะ ……”

“คุณนั้นทำงานให้ใครกันนะ?จะฟังผมหรือว่าจะฟังคุณกัน?”

คำถามนี่เอง ทำให้หลินลั่วเจียวนั้นชะงัก

เอนั้น ตื่นเต้นภายในใจ จึงทำได้เพียงยอมบอกที่อยู่ของพ่อแม่เธอแก่เขาไป

หลังจากตอนกลางวัน ซ่งซานสี่นั้นได้มาส่งซูโหย่วชิงกลับบ้าน

ซูโหย่วชิง อยากที่จะไปทำงาน

เธอรู้สึกว่า น้องสาวนั้นเอ่ยก็ถูก ผู้หญิงนั้นต้องพึ่งตนเอง ไม่มีอะไรผิดสะหน่อย

อีกทั้ง เธอนั้นยังอยู่ในช่วงตั้งครรภ์อีก ไม่ถึงเวลาสองเดียว ยังทำงานได้อยู่

ตอนนี้ไม่ได้ขาดเงิน ร่างกาย เด็กน้อย ถึงเป็นของลับหนึ่งนะ ไม่อย่างงั้น ก็ลาออกจากงานเถอะ”

ซูโหย่วชิงเอ่ย“แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ ฉันเพิ่งจะท้องไม่นานเอง ยังไม่ได้อันตรายขนาดนั้น ……”

“พี่สาว จะเอ่ยคำที่คุณไม่ค่อยจะดีใจนะ ผมซ่งซานสี่ ยังจะเลี้ยงลูกของตนเองไม่ได้อีกหรอ?อย่าเอ่ยถึงเด็กแล้ว แม้แต่สิบคนแปดคม ก็เลี้ยงด้วยกันนั่นแหละ”

ซูโหย่วชิง“……”

ก่อนที่จะโดนเอ่ยดัก

ซ่งซานสี่นั้นเปลี่ยนไปมากจริงๆ ตอนนี้สามารถหาเงินได้แล้วจริงๆ

อย่างอื่นไม่ต้องเอ่ยถึง แล้วแต่เรื่องทักษาะการแพทย์ ก็สามารถทำเงินได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

ควรจะดื่มก็ดื่ม อยากจะซื้อเสื้อผ้าก็ไปซื้อ อยากจะแต่งอะไร เพียงแค่คุณเอ่ยปาก อะไรก็ได้ แต่ว่าเรื่องทำงาน นั้นไม่ได้ เรื่องของบริษัท เดิมมีเรื่องปัญหามันก็เยอะ

“คุณก็ ฉันนั้นไม่สามารถจะให้คุณซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับให้หรอกนะ ไม่ดีหรอก?คุณไม่กลัวคนอื่นเขาจะคิดเยอะหรอ ฉันนั้นก็แค่ไม่อยากจะว่างเปล่าๆแบบนี้

“ก็ได้ ตั้งแต่ตอนนี้ ก็นับว่าคุณทำงานแล้วก็แล้วกัน อิงเอาทุกเดือนละห้าหมื่น ผมจะให้เงินเดือนคุณเอง โอเคไหม?”

ซูโหย่วชิงส่ายหัวอย่างอดไม่ได้ “ไปเอเงินตั้งมากมายมาจากไหนกันคุณ?อย่ามาล้อเล่นนะ ฉันนั้นไม่ได้เอาเงินคนอื่นมา เพื่อนช่วยคนอื่นคลอดลูกหรอกนะ”

ดูแลแค่ท้องของคุณก็พอ มีลูกของผมแล้ว นี่คือหน้าที่การงานที่สำคัญที่สุด โดยปกติแล้วก็ต้องได้รับเงิน

“คุณนี่มันอวดดีจริงๆเลยนะ”ซูโหย่วชิงสีหน้าแดงขึ้น ก่อนที่จะเอ่ยบ่น “ซานสี่อ่า ฝีมือการแพทย์คุณดี ก็ไปเป็นหมอก็ได้นะ ทำเงินได้มากเลยนะ!”

ไม่ได้มีเวลาไปเป็นหมอหรอ รวมถึงเรื่องเงิน มีคนหาเงินแทนผมก็ดีแล้ว ไม่ต้องเอ่ยอะไรเยอะ

“ไปหายาให้ใครกัน?”

ตอนนี้เพื่อนของเธอชื่อว่าหมิงหมิงและหงหงนั้น ต่างก็เป็นหวัดไข้ขึ้น ผมนั้นได้ทำยาแล้วส่งไปให้ คุณ คุณก็พักอยู่ที่บ้านดีๆเถอะ

“โอเคแล้ว ฉันรู้แล้วน่า!เพื่อนของเถียนเถียนนั้นไม่เยอะ แต่สามารถแข็งแร็งกลับไปที่โรงเรียนไวๆ ได้ก็ดีแล้ว”

ซ่งซานสี่นั้นก็รีบออกไป ก่อนที่จะไปเก็บยา เพื่อเอามาต้ม

ซูโหย่วชิงนั้นได้เข้ามายังห้องครัวแล้วเห็นเขาทำยาไว้

เหมือนเบิกเนตร ไม่ยอมเขาก็ไม่ได้

ผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงได้มีความสามารถขนาดนี้กันนะ?

หลังจากที่ทำยาเสร็จแล้ว สามารถที่จะทำเป็นก้อนได้เช่นนั้น

เขาได้เพิ่มน้ำผึ้งเข้าไป เพื่อที่จะให้เด็กๆทานเข้าไปแล้วไม่ขม

ในตอนที่ใกล้จะออกไปส่งยา ได้พบกับซูโหย่วชิงที่กำลังนอนอาเจียนอยู่บนโซฟา

เจ้าพ่อกบฏโลก บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน โดย Anonymous

นวนิยาย เจ้าพ่อกบฏโลก ได้อัปเดตเป็น บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน

เจ้าพ่อกบฏโลก เป็นซีรีส์ที่ดีที่สุดและน่าสนใจที่สุดของผู้แต่ง Anonymous ใน บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน นักแสดงนำหญิงดูเหมือนจะตกอยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวังและใจสลายมือเปล่า แต่ไม่คาดคิดเหตุการณ์ใหญ่ก็เกิดขึ้น โปรดอ่าน บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน:

เจ้าพ่อกบฏโลก บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน

บทที่ 102 ผมไม่ได้สนใจเงิน เจ้าพ่อกบฏโลก