เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 68 ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ

sprite

หลังจากที่สมองของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนโล่งไปหลายวินาที ก็ถูกความเป็นจริงปลุกให้ตื่นคนที่เธอกำลังเผชิญคืออาหารตาสุดหล่อที่หน้าตาประณีตละเอียดอ่อน ดวงตาของเขาดำเหมือนท้องฟ้าราตรี สว่างไสวเหมือนดวงดาว มีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกะพริบระยิบระยับแวววาว น่าชวนให้หลงใหล แต่คนที่เซียวเซิ่งเผชิญคือเธอที่อัปลักษณ์น่าขัน จะไปทำให้ดวงตาคู่สวยของเขาต้องแปดเปื้อนทำไมกัน?

“อย่ามองฉัน”เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยกมือขึ้นมาบังหน้า แต่มือของเธอกลับถูกเซียวเซิ่งดึงไว้ แล้วจับมือของเธอมาวางทาบตรงหัวใจของเขา “เนี่ยนเอ๋อร์ หัวใจของฉันไม่เคยเต้นแรงขนาดนี้มาก่อนเลย”

ตึกตักตึกตักตึกตัก......มันเต้นแรงเพราะคุณคนเดียว

หัวใจเต้นแรงอย่างมากทำให้มือของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนสั่น หัวใจเต้นเร็วไปครู่หนึ่ง สักพักจึงจะชักมือกลับด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ กำหมัดแล้วดันไปที่ลำตัวของเขาเบาๆ อยากจะเว้นระยะห่างออกไป

เธอไม่ได้ออกแรงมากเลย แต่เซียวเซิ่งกลับทนไม่ไหวแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าเริ่มค่อยๆขาวซีด หน้าผากเองก็มีเม็ดเหงื่อเล็กๆออกมา

นี่เขาเจ็บตรงไหนงั้นหรือ?

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่ใช่คนไร้เมตตา พบว่าเซียวเซิ่งท่าทีไม่ปกติแต่เช้า ก็รีบพูดขึ้นอย่างร้อนรนและจริงจัง “เซียวเซิ่ง คุณได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม? ไหนขอฉันดูหน่อย”

พูดแล้วก็จะถอดเสื้อของเขาออก เซียวเซิ่งหยุดมือของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไว้ จ้องมองตาเธอตรงๆแล้วถามขึ้น “คุณเป็นห่วงผมหรือ?”

“อืม”

ในนาทีนั้น หัวใจเย็นชาที่แข็งกระด้างก็เหมือนถูกคลื่นที่ร้อนแรงที่แฝงความหวานไว้จู่โจม เขายิ้มด้วยตาแดงๆ “ยัยหนู ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ”

“ฉันแค่กลัวว่าเพราะรถชนในคืนนั้นจะทำให้คุณได้รับบาดเจ็บ” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก้มหน้าลงอย่างละอายใจ ไม่กล้ามองเซียวเซิ่ง

“ฉันไม่ได้เจ็บตรงไหน เปล่าจริงๆ” เซียวเซิ่งเอามือทาบบริเวณซี่โครงที่ได้รับบาดเจ็บ ยิ้มเบาๆ “หลายวันมานี้ฉันแอ็ดมิทเข้าโรงพยาบาลก็จริง แต่มันเป็นเพราะไส้ติ่งอักเสบ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอเลย เงยหน้ามองผมสิ ที่รัก”

“ไม่......” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนส่ายหน้าอย่างสับสน กำแขนเสื้อของเซียวเซิ่งไว้ทำอะไรไม่ถูก ก่อนใบหน้าของเธอจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เธอไม่มีความกล้าจะเจอใครทั้งนั้น

เซียวเซิ่งไม่กล้าไปจับคางที่ได้รับบาดเจ็บของเธอ กลั้นความเจ็บปวดของกระดูกที่หัก ค่อยๆก้มหน้าลง มองเห็นริมฝีปากของเธอ แล้วจูบเบาๆ จากนั้นก็ถอยห่างไปหน่อย มองไปยังดวงตาของเธออย่างอ้อนวอน “ได้ไหม เสี่ยวเนี่ยน?”

ไม่ได้อยู่แล้วสิ ตอนนี้เธออัปลักษณ์จะแย่แล้ว เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยจิตใต้สำนึก ขาอ่อนจนเกือบล้มลง แต่ทันใดนั้นก็ถูกมือใหญ่ๆโอบเอวจากด้านหลังไว้

เซียวเซิ่งดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอย่างสง่างาม นาทีที่ร่างกายแนบชิดกัน หัวใจของทั้งคู่ก็ได้ถูกเติมเต็มในพริบตา ความร้อนแรงที่ชวนให้หลงใหลได้แผ่ออกมาจากช่วงท้อง และกระจายไปทั่วร่างกาย

“เสี่ยวเนี่ยน เสี่ยวเนี่ยนของฉัน......” เซียวเซิ่งไม่อาจควบคุมความรู้สึกไว้ได้ เขาหลับตาลง ริมฝีปากบางๆอ้าปากเข้าจูบอย่างแม่นยำ......

“อา......” ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอ้าปากเปล่งเสียงอย่างตกใจ เซียวเซิ่งฉวยโอกาสนี้สอดเข้าไปในปากเธอ ดูดดื่มละมุนละไม

เพียงชั่วครู่ ทั่วทั้งปาก แก้ม และจมูกของทั้งคู่ก็เอ่อล้นไปด้วยไอร้อนของอีกฝ่าย จิตใจเคลิบเคลิ้มหลงใหล เมื่อนึกถึงคนสองคนที่เพิ่งจะทะเลาะกันเมื่อครู่นี้ กลับแนบชิดกันได้มากขนาดนี้ หัวใจของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็ตลบอบอวลไปด้วยความดีใจและความสุข......

เยี่ยมยอด เยี่ยมยอดจริงๆ!

ในฐานะที่เป็นผู้ชม คุณหมอแอบชมเปาะเงียบๆ อะไรคือผู้ชาย? นี่ไงล่ะผู้ชาย!

มิน่าล่ะเซียวเซิ่งถึงได้มีความสำเร็จที่รุ่งโรจน์ขนาดนี้ ดูสิเขายืดหยุ่นได้มากแค่ไหน? วิธีการง้อเมียบรรลุถึงขั้นอัจฉริยะ ทำตัวน่าเกรงขาม น่ารัก เชื่อฟัง แล้วก็ทำตัวน่าเวทนา ก่อนหน้านี้เป็นเสือ วินาทีต่อไปเป็นแมวน้อย จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นสิงโต ลักษณะหลากหลายรูปแบบ แปรเปลี่ยนได้ตามใจ

อย่าว่าแต่ผู้หญิงชอบเซียวเซิ่งเลย ต่อให้เป็นคุณหมอที่เป็นผู้ชายยังหวั่นไหว

ความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวของเซียวเซิ่ง! เขาไม่เพียงแต่จะไม่รังเกียจทอดทิ้งหญิงสาวที่มีรอยแผลเต็มหน้า แถมยังดูแลรักใคร่เสมือนของรักของหวง ช่างเป็นแบบอย่างที่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างของผู้ชายทุกคนบนโลก!

“ไม่พอ......” ริมฝีปากทั้งคู่ที่ในที่สุดก็ผละออกจากกัน เซียวเซิ่งจ้องดวงตาของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอย่างลึกซึ้ง หายใจหอบเล็กน้อย “จูบยังไงก็ไม่พอ......”

ทันใดนั้น ใบหูของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็แดงไปหมด แผลบนใบหน้าของเธอบวมจนแตกออก เธอทนไม่ไหว น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมาจากดวงตา “เจ็บ......”

ร้องเจ็บด้วยเสียงอ่อนช้อยแบบนี้ ทำให้เซียวเซิ่งแทบจะคุกเข่าร้องขอชีวิต ใจอ่อนไปหมด เมื่อนึกถึงว่าเธอต้องอยู่ตัวคนเดียวไร้ที่พึ่งพิงมาหลายวันขนาดนี้ ก็โทษตัวเองจนแทบบ้า เกลียดที่ตัวเองใส่ใจเธอไม่พอ

“ทานข้าวต้มสักหน่อยแล้วให้น้ำเกลือ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วนะ”

“เซียวเซิ่ง ฉันอยากเจอลูก” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจะกินข้าวก็ต้องขอแลกเปลี่ยนก่อน เธอไม่ต้องการเครื่องประดับไม่ต้องการเงิน ต้องการเพียงลูกชายของตัวเอง

“แต่ตอนนี้เธอหน้าตาประหลาดเหมือนหมู ถ้าเจอลูกชายแล้วจะบอกยังไงล่ะ?”

“หน้าตาประหลาดเหมือน......หมู?” ในที่สุดเขาก็ยอมพูดความจริงแล้ว ก็รังเกียจที่เธออัปลักษณ์ไม่ใช่หรือไง? เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนโกรธจนท้องร้อง ออกมาจากอ้อมกอดของเซียวเซิ่งด้วยความขุ่นเคือง

เซียวเซิ่งกอดเธอไว้แน่น ก้มหน้าไปจูบหน้าหมูของเธอหลายที แล้วปลอบอย่างอ่อนโยน “ขนาดเป็นแบบนี้ฉันยังกอดยังรักแทบไม่ไหว ฉันไม่รังเกียจเธอ กลับชอบอย่างสุดใจเลยล่ะ

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่พูดถึงลูกชายอีก ทานข้าวต้มไก่ฉีกจนหมดชาม แถมยังจ้องชาม แล้วริมฝีปากขยับเล็กน้อย

เมื่อเห็นท่าทีที่เหมือนแมวโลภที่ยังไม่พึงพอใจ เซียวเซิ่งก็ยิ้มบางๆอย่างมีความสุข แล้วยกมาอีกชามหนึ่ง ป้อนหญิงสาวที่เป็นที่รักจนอิ่มท้องจนไม่สามารถงอตัวได้ จึงจะยอมรามือ

เพื่อไม่ให้มีรอยแผลเป็นบนหน้าของเสี่ยวเนี่ยน เซียวเซิ่งจึงโทรเรียกฉู่หยู้ซีมา

แต่เมื่อได้เห็นใบหน้าไร้เดียงสาที่งดงามของเสี่ยวเนี่ยน กลายเป็นโฉมหน้าที่เปลี่ยนไปขนาดนี้ ก็อึ้งไปชั่วขณะ รอยยิ้มที่หล่อเหลาก็ตึงเครียดไป เขวี้ยงกล่องปฐมพยาบาลที่อยู่ในมือทิ้งไป

อุปกรณ์ทางการแพทย์กระจายอยู่เต็มพื้น เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนตกใจจนยากมือขึ้นมาปิดปาก

คนเป็นเป็นทั้งคนพังพินาศอยู่ในกำมือแกแล้ว!” ฉู่หยู้ซีตาแดงก่ำแล้วตะคอก “ฉันเคยบอกแล้วนะ ถ้าแกให้ความสุขกับเธอไม่ได้ก็รามือซะ

เซียวเซิ่งถูกต่อยบนหน้า มีเลือดออกจากมุมปากของเขา

เมื่อเช้าหลังจากที่เอี๋ยนต้าฟาไปโรงเรียนแล้ว เขาก็ยังไม่ทานข้าว ตอนนี้หิวแทบแย่ เพิ่งง้อผู้หญิงเสร็จ เตรียมจะทานอะไรสักหน่อย

อ่าน เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 68 ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ

นวนิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น ได้รับการอัปเดต บทที่ 68 ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ ที่มีการพัฒนาขั้นสูงสุดมากมายสิ่งที่ทำให้ซีรีส์นี้พิเศษมากคือชื่อของตัวละคร ^ ^. หากคุณเป็นแฟนของผู้แต่ง BUNNY คุณจะรักการอ่าน! ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่ผิดหวังเมื่อคุณอ่าน มาอ่านนิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 68 ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ ตอนนี้ที่นี่

การอ่านนวนิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 68 ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ

บทที่ 68 ไม่เสียแรงที่ฉันรักเธอ ของ เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น นวนิยาย