เสือร้ายพ่ายเมีย นิยาย บท 22

ฉันนั่งตัวเกร็งภายในรถคันหรูที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากห้าง โดยคนที่อยู่หลังพวงมาลัยไม่พูดอะไรออกมาเลยสักคำ

“ไปไหนคะ” หลังจากเงียบไปนานฉันก็ถามขึ้นเพราะเส้นทางที่พี่เสือกำลังขับรถไปนั้นไม่ใช่ทางกลับบ้าน

“ถามเพราะอยากรู้หรือกลัว?”

“… จะ… ใจ๋อยากรู้” ฉันเม้มปากแน่นรีบหลบสายตาคู่นั้นที่มองมาอย่างจงใจให้กลัว

“ฉันมีนัดกับเพื่อน”

“ถ้าพี่เสือมีนัด จอดให้ใจ๋ลงก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวใจ๋โทรบอกให้คนที่บ้านมารับ”

“ถ้าทำแบบนั้นพ่อเธอคงโกรธน่าดูที่ฉันปล่อยให้ลูกสาวสุดที่รักกลับเอง”

“ใจ๋จะช่วยอธิบายให้พ่อเข้าใจเองค่ะ”

“ไปกับฉันง่ายกว่า”

ไม่รู้ว่าทำไมพี่เสือถึงอยากพาฉันไปด้วยนักหนา มันแปลกเพราะปกติเขาไม่อยากอยู่กับฉันเลยด้วยซ้ำ จุดหมายปลายทางที่พี่เสือจะพาไปไม่รู้ว่าคือที่ไหน ตอนนี้เริ่มค่ำแล้วด้วย

รถหรูขับออกจากตัวเมืองออกมาประมาณชั่วโมงกว่า ไม่นานก็มาถึงจุดหมาย ในตอนนี้ท้องฟ้ามืดสนิท

ที่ที่พี่เสือพามาคือสนามแข่งรถ ที่นี่ดูวุ่นวายและคนค่อนข้างแออัด มีรถที่กำลังลงแข่งอยู่สองคันเสียงโห่เชียร์ของคนที่อยู่บนอัศจรรย์ดังลั่นสนาม

“ไอ้เสือ!! มึงพาน้องมาด้วยทำไม” พี่โซ่รีบท้วงเมื่อเห็นฉันลงจากรถ สีหน้าของเขาดูเป็นกังวลมาก ๆ

“ขี้เกียจไปส่ง”

“ถ้าฉลามมันรู้ว่ามึงพาใจ๋มาที่นี่ มึงเจอตีนมันแน่เสือ”

“ใกล้เวลาแข่งแล้วกูไม่อยากเสียเวลา”

“พี่เสือจะลงแข่งรถเหรอคะ” ดวงตาของฉันเบิกกว้างเพราะไม่รู้ว่าพี่เสือแข่งรถด้วย เหมือนเขาจะไม่เคยบอกเรื่องนี้กับคนในครอบครัวเลยคงมีแค่เพื่อนสนิทเท่านั้นที่รู้

“ไอ้ปืนอยู่ไหน”

“ลงสนามไปแล้ว รอบต่อไปมึงเตรียมตัวไว้ให้ดี”

“ไปนั่งรอ” เสียงทุ้มออกคำสั่งก่อนจะเดินไปหากลุ่มคนที่กำลังเช็กรถอยู่

“พี่เสือชอบแข่งรถเหรอคะพี่โซ”

“อืม แต่ไม่บ่อยเท่าไรนาน ๆ ทีมันจะแข่ง” พี่โซบอก

ตอนนี้ฉันตื่นเต้นจนลืมเรื่องที่เคยหนักอึ้งในหัวไปแล้ว เพราะเพิ่งเคยมาเห็นอะไรแบบนี้ด้วยตาตัวเอง มันทำให้อยากรู้อยากเห็นไปหมดทุกอย่าง สายตาของฉันมองไปรอบ ๆ สังเกตผู้คน ดูเหมือนจะมีการวางเดิมพันด้วย น่าตื่นเต้นจัง

“ไม่อันตรายใช่ไหมคะ” ฉันหันมาถามพี่โซ่อีกครั้ง

“นี่มันสนามเถื่อน คิดว่าอันตรายไหม”