เธอเป็นแค่เมียเก็บ

ตอนที่33 รู้สึกผิด

ตอนที่33 รู้สึกผิด

เขากอดเธอไว้ตลอดทาง

ตอนถึง เขาก็เป็นคนอุ้มเธอลงจากรถ

เธอตกใจกลัว ใบหน้าซีดขาว เขาพยายามทำให้เธอหายกลัว

หลังจากกลับถึงบ้าน พี่เฉินกำลังทำกับข้าวอยู่ แม่ของเธออุ้มชู๋ชู๋นั่งอยู่บนโซฟา

พอเห็นแม่กับลูก เธอก็ดีใจ ตาเป็นประกาย

เธอดึงลูกเข้ามากอด สักพักเธอถึงจะยอมปล่อย

เธอได้ยินจากปากของแม่ว่าพักนี้เขาดูแลแม่และลูกของเธอเป็นอย่างดี

เรื่องทั้งหมดที่หซื่งหลิวนีพูดมาเป็นเรื่องโกหก

คนที่ช่วยเหยนยี่คือเหยนเฉิน เขาช่วยเต็มที่แล้ว แต่ก็ช่วยเอาไว้ไม่ได้

อาหารเย็นเธอกินกับแม่ แล้วพี่เฉินเหยนเฉินไม่ได้อยู่กินด้วย

แม่เธอรู้ว่าเธอเจอเรื่องไม่ดีมา เลยอาสาจะดูแลลูกให้ ปล่อยให้เธอได้นอนพักผ่อน

แต่เธอนอนไม่หลับ

เธอเป็นห่วงเหยนเฉิน

การที่เขาไม่อยู่ทำให้เธอเป็นกังวลมาก

ปัญหาทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะเธอ เธอเป็นคนสร้าง

เธอไม่ชินที่เห็นเขาใจร้ายกับหซื่งหลิวนี

การจากไปของเหยนยี่ทำให้เธอเสียใจ

ความรู้สึกมากมายเกิดขึ้น เธอจึงกดเบอร์โทรหาเขา

“เฉิน…….”

สักพักสายก็ถูกกดรับ ในที่สุดเธอก็ได้ยินเสียงของเขา

“ฮัลโหล.........” เขาเอ่ยรับ

แค่เพียงคำเดียวก็ทำให้เธอน้ำตาอาบเต็มแก้ม กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

“คุณอยู่ไหน ทำไมยังไม่กลับมา.......”

เสียงของเธอทำให้แม่และพี่เฉินที่อยู่ข้างห้องตกใจ

ทั้งสองคนออกมาดูเธอ พอเห็นเธอคุยโทรศัพท์อยู่ เลยไม่ได้เข้าไปรบกวน

“คุณนิสัยไม่ดี ทำไมถึงทำแบบนี้ คุณก็รู้ว่าฉันเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน แต่คุณกลับไม่บอกอะไรฉันเลย คุณทำแบบนั้นกับเธอ แล้วประกาศความสัมพันธ์ของราให้โลกรับรู้ แล้วหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ คุณอยากให้ฉันรู้สึกผิดไปจนตายเลยรึไง”

เธอเป็นคนที่อ่อนแอ แต่กลับเก็บปัญหาทุกอย่างไว้เอง

เขาดีกับเธอมากขนาดนี้ เธอจะปล่อยให้เขารับทุกอย่างแทนเธอได้ยังไง

“ฉันไม่ได้อยากเป็นภรรยาปรานอะไรทั้งนั้น ชู๋ชู๋ก็ไม่ได้อยากเป็นลูกคนหนู ฉันเพียงแค่อยากอยู่กับคุณ เป็นสามีภรรยากันเหมือนคนทั่วไป แต่....แต่.....” เขาเป็นคนเพียบพร้อมขนาดนั้นจะใช้ชีวิตเป็นคนธรรมดาได้ยังไง

บริษัทที่สำคุณขนาดนั้น จะยอมแพ้ ยกให้คนอื่นได้ยังไง

เสียงร้องไห้ของเธอ ทำให้แม่และป้าเผลอร้องไห้ตาม

“เธอต้องร้องไห้ระบายออกมาบ้าง จะได้รู้สึกดีขึ้น” พี่เฉินเอ่ยบอกฟางเชี่ย

เธอพยักหน้าเห็นด้วย

พี่เฉินเอ่ยบอกฟางเชี่ยให้พาเด็กเข้านอน เดี๋ยวเธอจะอยู่ดูแลฟางหยิวเอง

แต่ฟางเชี่ยไม่ยอม เธอเองก็อยากอยู่รอให้เขากลับมาเหมือนกัน เธอมีเรื่องจะพูดกับเขา

พี่เฉินจึงยอมเปลี่ยนไปดูแลลูกแทนเธอ

ประมาณเกือบตีหนึ่ง เขาก็กลับมา

ฟางเชี่ยถึงมีโอกาสมองดูลูกเขยดีๆสักที

ดูดี มีเสน่ห์

คุยกันเพียงไม่กี่คำก็ทำให้เธอรู้ว่าลูกเขยเขาเธอไม่ธรรมดา

และไม่แปลกใจที่ลูกสาวตัวเองจะชอบเขามากขนาดนี้

แต่ดูเหมือนยิ่งดูเธอรู้สึกคุ้นตามาก แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

เธอทำอาหารไว้ให้เขา หลังจากกินเสร็จ เธอก็ปล่อยให้เขากลับไปพัก

หลังจากกลับมาห้อง เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

เป็นเรื่องธรรมดาที่จะรู้สึกตื่นเต้นตอนอยู่ต่อหน้าแม่ยาย

.............

พอเขาถึงห้อง เธอก็นอนหลับสนิทไปแล้ว

เมื่อกี้เธอยังร้องไห้งอแง ตอนนี้กลับหลับไม่รู้เรื่องเหมือนแมวน้อย

เขานอนลง เอื้อมมือไปดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

“เฉิน…….” เธอเอ่ยเรียกชื่อเขา แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้เขา

เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นจากตัวของเธอ เธอเป็นคนขี้หนาว

เขาหยิบถุงน้ำร้อนมาวางไว้ที่เท้าของเธอ

แล้วลุกไปอาบน้ำ แล้วรีบมานอนกอดเธอไว้

เธอลืมตาขึ้น ในห้องมืดสนิท เธอมองเห็นไม่ชัด แต่เธอก็รู้ว่าคนที่กอดเธอคือใคร

“เฉิน”

เขาตอบรับโดยการก้มหอมหน้าผากเธอ

“จัดการทุกอย่างเสร็จแล้วหรอ ฉันเป็นห่วง”

“จัดการเรียบร้อยแล้ว ฉันลาออกแล้ว หลังจากนี้ฉันไม่ใช่ประธานบริษัทแล้วนะ”

Bình Luận ()

0/255