ฉู่จวินสิงมองแสงอาทิตย์นอกหน้าต่างปราดหนึ่ง พบว่าล่วงเลยยามเฉิน[1]มาแล้ว
บ่าวรับใช้กำลังทำงานกันอยู่ที่ลานบ้าน
เมื่อพวกเขาเห็นเจี่ยนอันอันเดินออกมาก็ทักทายนางด้วยรอยยิ้ม “เมื่อคืนนี้พระชายาเยียนอ๋องหลับสบายหรือไม่เจ้าคะ?”
เจี่ยนอันอันปัดมือ “ตอนนี้ข้าไม่ใช่พระชายาเยียนอ๋อง พวกเจ้าอย่าเรียกข้าแบบนี้”
“หากถูกผู้ไม่หวังดีได้ยินเข้าจะไม่ดี”
บรรดาบ่าวรับใช้ต่างตระหนักได้ว่าเมื่อครู่ตัวเองใช้คำผิด
พวกเขารีบเปลี่ยนสรรพนาม “ฮูหยินน้อยรอง พวกข้าผิดไปแล้ว”
เจี่ยนอันอันเห็นพวกเขาเอาแต่ตอบรับด้วยความเชื่อฟังก็รีบพูดว่า
“ตอนนี้พวกเราอยู่ด้วยกันแล้วก็ถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน พวกเจ้าไม่ต้องมาพิธีกับข้าขนาดนั้น”
บรรดาบ่าวรับใช้เห็นเจี่ยนอันอันไม่มีมาดของการเจ้านายแม้แต่น้อยก็พยักหน้ายิ้ม
เจี่ยนอันอันเร่งร้อนไปห้องปลดทุกข์ ไม่ได้สนใจพวกเขาอีก
ห้องปลดทุกข์มีขนาดไม่ใหญ่นัก สร้างอยู่ด้านหลังเรือนหลัก
หลังจากที่เข้าปลดทุกข์เสร็จเรียบร้อย เจี่ยนอันอันก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าด้านหลังเรือนหลักมีสวนหลังบ้านขนาดใหญ่
ที่นี่มีวัชพืชปกคลุมเต็มพื้นที่ หนูตัวผอมแห้งดุจไม้ฟืนสองสามตัวค่อยๆ คลานผ่านหน้านางไป
เจี่ยนอันอันเงยหน้ามองท้องนภา ดวงอาทิตย์กำลังลอยสูง
นางเริ่มเป็นห่วงเสบียงอาหารกับผักพวกนั้น
ตอนนี้เสบียงอาหารและผักที่พวกนางขนมากำลังถูกกองไว้ที่ลานหน้าบ้าน
เมื่อถูกแดดจัด ผักพวกนั้นจะเน่าเสียอย่างรวดเร็ว
ปล่อยไว้ต่อไปคงไม่ได้การ
นางต้องคิดหาวิธีนำผักและเสบียงอาหารพวกนั้นไปเก็บไว้ในที่เย็น
ในตอนนี้เอง มีเสียงเคาะประตูลานบ้านดังขึ้น
เจี่ยนอันอันรีบเดินออกจากหลังบ้าน เห็นว่าบ่าวรับใช้ที่ประตูกำลังมองคนด้านนอกด้วยความเกรี้ยวกราด
ครั้นนางเดินไปดูก็พบว่าซ่างชิวมายืนอยู่ด้านนอก
“ท่านมาทำอะไร?” เจี่ยนอันอันมองซ่างชิวด้วยสีหน้าที่ไม่เป็นมิตรนัก
“แม่นางเข้าใจถูกแล้ว ข้าเป็นช่างก่ออิฐของหมู่บ้านชิงสุ่ย เรียนรู้วิชามาจากท่านพ่อ แต่ท่านพ่อของข้า เฮ้อ...”
ซ่างชิวถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อพูดถึงตรงนี้
หากตอนนั้นราชวงศ์ของแคว้นไท่ยวนไม่บุกมาสังหารหมู่ พ่อของเขาก็คงไม่ตาย
เกรงว่าตอนนี้เขาคงร่ำเรียนวิชาจากท่านพ่อได้มากยิ่งขึ้น
ซ่าวชิวพูดถึงตรงนี้แล้วหันไปมองเซิ่งฟางที่กำลังยุ่งอยู่ปราดหนึ่ง
ดวงตาฉายแววเกลียดชัง
เจี่ยนอันอันได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นช่างก่ออิฐก็ค่อยๆ มีรอยยิ้มเผยออกมา
ในที่สุดเสบียงอาหารกับผักในลานบ้านก็จะมีที่เก็บแล้ว
ไม่ต้องซื้อกระโจมจากร้านค้าในมิติ แค่ต้องให้ซ่างชิวช่วยก็พอ
-------------------------------------------
[1] ยามเฉิน หมายถึง ช่วงเวลาตั้งแต่ 7.00-9.00 น.

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ทำไมปลดล็อคไม่ได้ เป็นแบบนี้มานานแล้วเมื่อไหร่จะแก้ไข...
ใช้เหรียญ◌ำม่ได้...
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ...