ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 113

เจี่ยนอันอันมองบุรุษสี่คนหน้า พวกเขาก้มหน้ากันหมด ใบหน้าดำคล้ำมีสีหน้าที่ไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก

นางคิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะมีความรับผิดชอบกันขนาดนี้

ในเมื่อเป็นแบบนั้น เช่นนั้นให้พวกเขาซ่อมกำแพงบ้านใหม่ก็ดีเหมือนกัน

“ได้ พวกท่านไปทำงานเถอะ”

“วางใจได้ ข้าเป็นคนรู้ผิดชอบชั่วดี จะไม่ให้พวกท่านทำงานเปล่า”

“ขอเพียงพวกท่านตั้งใจทำงาน ข้าก็จะจ่ายค่าแรงให้”

“แต่หากทำงานได้ไม่ดี เช่นนั้นก็อย่าโทษที่ข้าต้องลงโทษ”

บุรุษสี่คนนั้นได้ยินดังนี้ก็เงยหน้าขึ้นมองเจี่ยนอันอันกันหมด

พวกเขาไม่คาดคิดว่าเจี่ยนอันอันจะให้ค่าแรง

พวกเขาคิดว่าเจี่ยนอันอันจะให้ทำงานเปล่าเสียอีก เพราะอย่างไรเมื่อวานนี้พวกเขาก็พังกำแพงบ้านของนาง

เดิมทีก็เป็นความผิดของพวกเขาอยู่แล้วที่ไม่ตั้งใจซ่อมกำแพงบ้านให้ดี

บุรุษทั้งสี่ดีใจกันมากและตอบเจี่ยนอันอันว่า “ขอบคุณแม่นางที่ไม่ถือโทษพวกข้า”

“แม่นางโปรดวางใจ พวกข้าจะตั้งใจทำงานแน่นอน จะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบเมื่อวานอีก”

เจี่ยนอันอันพยักหน้าด้วยความพึงพอใจแล้วให้พวกเขาไปทำงาน

ซ่างชิวเรียกทั้งสี่คนไปซ่อมกำแพง

ตอนที่ซ่อมกำแพงเมื่อวานนี้ พวกเขาแอบตัดลดวัสดุในการซ่อม

วันนี้จะทำแบบนั้นอีกไม่ได้แล้ว

เจี่ยนอันอันไม่ได้สนใจคนเหล่านี้อีก นางเดินไปดูที่ห้องครัว

สาวใช้สองสามคนกำลังยุ่งอยู่ข้างใน

ไก่ฟ้ากับกระต่ายป่าที่เหลือจากเมื่อคืนถูกพวกนางใส่ลงไปตุ๋นในหม้อ

กลิ่นหอมของเนื้อลอยโชยออกมาจากหม้ออย่างรวดเร็ว

เจี่ยนอันอันกลับไปที่ห้อง พบว่าฉู่จวินสิงลุกขึ้นนั่งแล้ว

นางเดินไปจับชีพจรให้เขา

เนื่องจากเมื่อคืนมีการฉีดยาแก้อักเสบ สภาพร่างของฉู่จวินสิงจึงดีขึ้นจากเมื่อก่อนมาก

“ประเดี๋ยวกินข้าวแล้วข้าจะฉีดยาให้อีกเข็ม ท่านนอนพักในห้องก็พอ ข้าจะจัดการงานข้างนอกให้เอง”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน