ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 29

ฮูหยินใหญ่ดื่มไปหลายอึกก่อนจะหยุดลง

ฉู่จวินสิงมองมารดาของตัวเองดื่มน้ำตาปริบ ๆ เขาเองก็อยากดื่มเช่นกันแต่กลับอายที่จะเอ่ยปากขอจากเจี่ยนอันอัน

แม้ว่าเจี่ยนอันอันจะเป็นภรรยาที่ยังไม่ได้เข้าพิธีของเขา แต่ทั้งสองไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องจะมีความรู้สึกใด ๆ ต่อกัน

เขาไม่อาจลดศักดิ์ศรีไปขอน้ำดื่มจากสตรีแปลกหน้าได้

ยามนี้ปากของฉู่จวินสิงแห้งผาก ริมฝีปากเริ่มแตกลอก

เจี่ยนอันอันรับรู้ได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองมา

เมื่อหันไปมองจึงพบว่าฉู่จวินสิงกำลังจ้องนางอย่างไม่ละสายตา

จังหวะที่สายตาของทั้งสองสบเข้าด้วยกัน ฉู่จวินสิงก็รีบเบนศีรษะมองไปทางอื่นทันที

เจี่ยนอันอันพึมพำเสียงเบา “พิลึกคนชะมัด”

นางถือถุงน้ำเดินไปนั่งข้างฉู่จวินสิง

ฉู่จวินสิงรับรู้ได้ถึงการมาถึงของเจี่ยนอันอัน เขาหันไปกล่าวกับนางด้วยสุ้มเสียงเย็นชา “มีธุระอะไร?”

เจี่ยนอันอันเขย่าถุงน้ำในมือ จนได้ยินเสียงน้ำกระทบกันจากด้านในดังออกมา

“อยากดื่มหรือไม่ อยากดื่มก็ต้องเชื่อฟัง อย่าทำให้ข้าโมโห” เจี่ยนอันอันจงใจหยอกล้อฉู่จวินสิง

ฉู่จวินสิงแค่นเสียงเย็นชาแต่ไม่พูดอะไร

เจี่ยนอันอันยกยิ้มมุมปากแล้วกล่าวต่อ “ร่างกายของท่านยังดื่มน้ำมากเกินไปไม่ได้ ข้าให้จิบได้เพียงคำเล็ก ๆ เท่านั้น ท่านก็อดทนหน่อยนะ”

นางกล่าวจบก็ยื่นถุงน้ำมาจ่อที่ปากของฉู่จวินสิง

ฉู่จวินสิงช้อนสายตาขึ้นมองเจี่ยนอันอัน และดื่มเพียงคำเล็ก ๆ อย่างเชื่อฟัง

เจี่ยนอันอันพอใจกับพฤติกรรมของฉู่จวินสิงมาก นางกล่าวกับเขา “ท่านอดทนกับการเดินทางไปก่อน รอให้ถึงจุดหมายแล้วข้าจะตามหมอมารักษาอาการบาดเจ็บของท่าน”

ฉู่จวินสิงไม่ตอบ เพียงมองเจี่ยนอันอันแน่นิ่ง

เขารู้สึกสงสัยในตัวเจี่ยนอันอันมากขึ้น

นางเป็นสตรีเช่นใดกันแน่ เหตุใดจึงต่างจากที่เขาเคยได้ยินมา?

บัดนี้ฉู่จวินสิงเริ่มกลับมามีเรี่ยวแรงแล้ว เขาหันไปคว้าข้อมือของเจี่ยนอันอันอย่างอดไม่อยู่

เจี่ยนอันอันหยุดสิ่งที่นางกำลังทำอยู่และช้อนเปลือกตาขึ้นมองฉู่จวินสิง

“มีอะไรหรือ ข้าทำให้ท่านเจ็บหรือ?”

ฉู่จวินสิงขมวดคิ้วมุ่น แววตาทอประกายเย็นชา

“พอแล้ว ข้ารู้อาการของตัวเองดี ไม่ต้องให้เจ้าช่วยรักษา”

น้ำเสียงของเขาไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย ไม่อยากให้เจี่ยนอันอันสัมผัสร่างกายของตนเองอีก

ฉู่จวินสิงมองเจี่ยนอันอันอย่างขัดเคือง เขาไม่พอใจที่นางทำอะไรไม่คิด ยิ่งหงุดหงิดตัวเองที่เกิดความรู้สึกประหลาดเพียงเพราะถูกนางสัมผัสร่างกาย

ให้ตายเถอะ เพียงแค่อยู่ใกล้เจี่ยนอันอัน หัวใจของเขาก็เต้น ‘ตึกตัก’ อย่างรุนแรง

ตอนที่นางทายาให้เมื่อครู่ ความรู้สึกชาวาบที่บาดแผลก็ซาบซ่านไปจนทั่วทุกส่วนของร่างกายเขา

ฉู่จวินสิงไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก เขาต้องอยู่ให้ห่างจากเจี่ยนอันอันเสียแล้ว