ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 84

หลังจากอาหารมื้อนี้ ทุกคนต้องเดินทางไปเมืองอินเป่ยแล้ว

ทุกคนจึงกินกันอย่างรวดเร็ว

เมื่อรอให้ทุกคนกินเสร็จ หานซื่อที่เป็นหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ก็หันไปเอ่ยกับทุกคน “พวกเราควรออกเดินทางได้แล้ว”

ทุกคนลุกขึ้นพร้อมกันแล้วออกจากห้องโถง

คราวนี้เจี่ยนอันอันไม่ได้ประคองฉู่จวินสิง

เพราะพวกเขายังต้องเดินทางไกล ร่างกายของฉู่จวินสิงคงรับไม่ไหว

จึงมีทหารรักษาพระองค์สองนาย ใช้เปลหามฉู่จวินสิงไปตลอดการเดินทาง

ส่วนฉู่จวินหลุนยังคงขี่หลังฉู่อันเจ๋อดังเดิม

ทุกคนมาถึงหน้าค่ายโจร เจี่ยนอันอันเห็นรถม้าและเสบียงที่นางซื้อเมื่อคืนจอดอยู่หน้าประตู

โจรภูเขาสามร้อยกว่าคนที่รู้ว่าเซิ่งฟางจะจากค่ายไป ล้วนล้อมรอบเขาเอาไว้ ไม่ยอมให้เขาจากไป

ส่วนเหวินอิงหันหลังแล้วแอบหลั่งน้ำตา

เซิ่งฟางเห็นดังนั้นจึงดึงเหวินอิงเข้าไปกอด แล้วเช็ดน้ำตาให้นางอย่างสงสาร

“เอาล่ะ อย่าร้องไห้เลย ใช่ว่าข้าจะไปแล้วไม่กลับสักหน่อย”

“อีกอย่าง เมืองอินเป่ยไม่ได้ไกลจากที่นี่มากนัก แค่ข้ามภูเขาลูกนี้ไปพวกเราก็ได้พบกันแล้ว”

“รอให้ข้าไปถึงเมืองอินเป่ย แล้วจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ ข้าจะกลับมาหาเจ้า”

เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากกันจริง ในใจของเซิ่งฟางก็เจ็บปวดไม่น้อย

เหวินอิงพยายามกลั้นน้ำตา แล้วเงยหน้าเอ่ยกับเซิ่งฟาง “ท่านต้องกลับมาหาข้านะ อยู่ข้างนอกห้ามมีสตรีอื่นเด็ดขาด”

เซิ่งฟางจับแก้มเหวินอิง แล้วกล่าวคำสาบานต่อหน้าทุกคน

“ข้ารับปากเจ้า ข้าเซิ่งฟางจะไม่ทิ้งเจ้าไปอย่างไม่ใยดีเด็ดขาด”

“พี่น้องมากมายเป็นสักขีพยานให้ข้าได้ ข้าต้องกลับมาหาเจ้าแน่นอน”

อีกอย่างก่อนหน้านี้เจี่ยนอันอันยังเคยใช้เข็มพิษแทงอีกฝ่าย

รองหัวหน้าจะให้นางติดเงินง่ายๆ ได้อย่างไร

เจี่ยนอันอันตบหลังมือฮูหยินใหญ่เบาๆ พลางยิ้ม เพื่อให้นางวางใจ

“ฮูหยินใหญ่วางใจเถิดเจ้าค่ะ ข้ากับรองหัวหน้ารู้จักกันได้เพราะต่อสู้กัน เมื่อคืนพวกข้าทั้งสองได้เปิดอกคุยกันแล้ว นางยังรับข้าเป็นน้องสาวด้วย”

“นางเห็นพวกเรากำลังจะเดินทางไปเมืองอินเป่ย จึงเสนอว่าจะยกเสบียงเหล่านี้ให้ข้า แต่ข้าไม่อยากรับของของผู้อื่นมาเปล่าๆ จึงเสนอว่าติดเงินไว้ก่อน รอภายหน้าค่อยคืนเงินให้นางเจ้าค่ะ”

หลังได้ยินเจี่ยนอันอันอธิบาย ในที่สุดฮูหยินใหญ่ก็วางใจ

เจี่ยนอันอันหันหลัง มองดูเหวินอิงที่ยืนอยู่หน้าประตูค่าย

ขณะนั้นอีกฝ่ายกำลังน้ำตาไหลพราก

ทว่าต่อให้ทำใจไม่ได้อย่างไร นางก็ไม่อาจขัดขวางการตัดสินใจของเซิ่งฟาง

สีหน้าของพวกโจรภูเขาก็อาลัยอาวรณ์เช่นกัน