Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | ผ่อนคลาย คลาย

sprite

"ขอบคุณค่า ^^"

"ขอบคุณนะคะ^[]^" ฉันกับพี่นาเดียร์ยืนฉีกยิ้มขอบคุณผู้โดยสารทั้งสองร้อยคน ทีี่กำลังทยอยเดินออกไป นี่ยังน้อยนะถ้าเป็นA380ลำใหญ่ ฉันคงยิ้มจนฟันแห้งไปแล้ว!

พอผู้โดยสารลงจากเครื่อง เหล่าลูกเรือเราๆก็รีบเก็บของดึงกระเป๋าออกมา ฉันกับพี่นาเดียร์จากที่เคยทะเลาะกันเรื่องนี้ ตอนนี้พี่นาเดียร์กลับช่วยฉันยกกระเป๋าลง ยอมรับว่าเป็นไฟลท์ที่ฉันขึ้นบินพร้อมความเครียด แต่ขากลับฉันแลนด์ด้วยรอยยิ้ม ใช่..ฉันได้มิตรภาพกลับมา

พี่นาเดียร์ และพี่แพท

และตอนนี้เราสามคนก็ลากกระเป๋าตามทางเดิน คุยกันหัวเราะคิกคักจนถึงประตูทางออก แล้วหยุดยืนรอรถสายการบินมารับกับลูกเรือคนอื่นๆ

จนสักพักฉันเห็นรถกัปตันต้นไม้ขับมาจอดเทียบ เขาส่งไลน์บอกฉันแล้วล่ะว่าจะไม่ลงจากรถ...ฉันจึงต้องยกกระเป๋าขึ้นเอง และรีบขึ้นทันทีที่เปิดประตู

"พี่นาเดียร์พี่แพท บ้ายบายค่ะ ไว้นัดโม้กันวันหลังนะ^^"

ฉันเลื่อนกระจกโบกมือบ้ายบาย จนพี่ทั้งสองเดินมาใกล้ๆแล้วก้มลงมาหาฉัน

"จ้า ไว้เจอกัน..อย่าลืมที่บอกนะ! สตรองนะยัยญี่ปุ่น^[]^" ฉันชูสองนิ้วสู้ๆ แต่กัปตันต้นไม้กดปิดกระจก ฉันจึงรีบเก็บมือและโบกมือลาพี่ๆผ่านกระจกแทน

บรื้น~~ เสียงท่อรถสปอร์ทดังลั่น ไม่รู้คุณกัปตันหงุดหงิดอะไรมา เขาขับรถไปเหล่ตามองฉันไป ก่อนจะดึงแขนฉันไปดม และพลิกดูทีละข้าง

"มีใครแตะต้องเธอรึป่าว?-_-"

"ไม่ค่ะ แต่เจแปนมีอะไรจะบอกกัปตันค่ะ^^" กัปตันต้นไม้พยักหน้าเบาๆแล้วมองฉันสงสัย ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อฉันอ้ำอึ้ง

"เฮ้อ! ชักช้าจริงๆ"

"เมนส์หายแล้วนะคะ^^" เท่านั้นแหละหัวฉันก็แทบติดเบาะ เมื่อกัปตันเหยียบคันเร่งตรงดิ่งกลับคอนโดทันที

คอนโด...

"กัปตันเจแปนอาบน้ำก่อนค่ะ..เรื่องเชนเป็นไง มันขู่อะไรอีกไหม? อื้อออ~~" ฉันเบี่ยงหน้าหลบจมูกโด่งที่คลอเคลีย ฉันทำงานตั้งหลายชั่วโมง...เขายังสูดดมซอกคอราวกับหื่นกระหายมาจากชาติปางก่อน

"อาบด้วยกันไหม? เธอรู้รึป่าวว่าฉันเกือบทนไม่ได้ ไปท่องราตรี~" อะไรนะ?! ฉันรีบจับไหล่กว้างๆเขาแล้วดันออกไปทันที

ก่อนที่จะรีบวิ่งไปเปิดลิ้นชักในห้องแต่งตัว นับถุงยางต่อหน้าเขา 1 2...9 ครบ

"จะเกเรกับเจแปนเหรอคะ..?" เขายืนกอดอกพิงขอบประตูและยิ้มที่มุมปาก ก่อนฉันจะลุกขึ้น..เดินไปหาเขาช้าๆ แล้วใช้นิ้วชี้เรียวเขี่ยที่ปลายคางเขาไปมา จนกัปตันตรงหน้า..เขาหลับตาพริ้ม

"ถ้ากัปตันเกเร เจแปนลาขาด...ขอไม่ใช้ผู้ชายร่วมกับใคร กัปตันเอาเจแปนมีแต่ได้กับได้นะคะ ให้เกียรติเจแปนด้วยค่ะ^^"

ฉันพูดทั้งที่ตัวเองยิ้มจนตาหยี ก่อนที่กัปตันหนุ่มตรงหน้าเขาจะลืมตาขึ้น และโน้มลงมาโอบเอวฉัน และเขาก็ก้มลง..ใช้ปากดึงผ้าพันคอฉันออกไป ก่อนจะบีบบั้นท้ายฉันเน้นๆและตีดัง เพียะ!~

ฉันชาที่แก้มก้นจนเงยหน้าขึ้นทันที พลางกัดปากซีดส์จนกัปตันรีบประกบจูบ จนชุดแอร์ถูกถอดโยนลงพื้น บวกกับมือที่โอบเอวอยู่..ค่อยๆขยับขึ้น เค้นทรวงอกฉัน

"คิดถึง..." ฉันกอดคอเขาแล้วเผยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำนั้น ก่อนจะเขย่งขึ้นไปกระซิบเขาเบาๆที่ข้างหูบ้าง...

"ซี๊ดส์~ คิดถึงเหมือนกันค่ะ"

"งั้นผ่อนคลายก่อน...เดี๋ยวฉันจะเล่าอะไรให้ฟัง" ฉันพยักหน้าตอบ อะไรก่อนก็ได้ทั้งนั้น จนกัปตันต้นไม้เขายกขาฉันขึ้นหนึ่งข้าง และใช้มือใหญ่กระชากเพนตี้ฉัน..ออกจากเรียวขาทันที

จากนั้นเขาก็อุ้มฉันไปที่เตียง ก่อนจะขึ้นคร่อมกดเอวหนาแทรกกลางหว่างขาฉัน จนความรู้สึกร้อนผ่าวจากเบื้อล่างที่สัมผัสกัน ทำฉันเชิดหน้าครางเสียงสั่น..เมื่อเขาจับแก่นกายแข็งๆดันเข้าไป

"อ๊ะ!!เจ็บจังเลย..." บอกเจ็บ แต่เรียวปากคู่สวยยิ้มกริ่ม จนกัปตันหนุ่มค่อยๆขยับเอว..ร่อนเข้ามา ร่อนเข้ามา

ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก~ ฉันกัดปากขยำผ้าปูที่นอน..เพราะมันเสียวเกินทนได้ เสียวจนขาสองข้างรีบเกี่ยวเอวเขาไว้..หวังให้มันขยับใส่แรงๆกว่าเดิม

อ๊ะ~! กัปตันขา...." เขาโน้มลงขานรับเสียงกระเส่า ก่อนจะกดเอวหนารัวๆใส่ฉันจนอกสองเต้าสั่นไหว ฉันจึงรีบเอื้อมมือบีบแขนกำยำเขาไว้ เพราะแรงเสียดสีที่เขามอบให้..พลุ่งพล่านเสียวซ่านไปทั้งตัว

ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก!! เมื่อเขาเห็นฉันยกสะโพกรับ..กัปตันก็หยุดชะงักและดึงหมอนมารองไว้ จากนั้นเขาก็เหยียดตรงดึงเอวบางๆฉันกระแทกเข้าใส่ จนฉันครางเสียงใสหายใจหอบอย่างทรมาน

"อื้อ~~ กัปตัน กัปตันขา....ไม่ไหวแล้ว อื้อ!" ฉันยกแขนกัดส่ายหน้ารัวๆ เหงื่อเริ่มท่วมตัวและเปียกไปตามหว่างขา จนสุดท้ายมือใหญ่ที่รั้งเอวขยับขึ้นมา..เขาเขี่ยเม็ดทับทิมที่แข็งชันช้าๆ และดึงมือฉันขึ้นไปนั่งคร่อมตัวเอง

ฉันขึ้นควบร่างใหญ่..ร่อนเอวเร่าๆบดแก่นกาย พร้อมกับมือไม้ที่ถอดกิฟท์ออก จนกัปตันยกมือขึ้นทั้งสอง นวดๆ..คลึงๆหน้าอกฉัน และหยอกล้อยอดชันไปด้วย

"อ่าส์...โคตรเอ็กซ์ "

"อ๊ะ อ๊ะ~ถ้าเอ็กซ์..อย่าคิดเอากับคนอื่นค่ะ" เขาหลับตาพริ้มพยักหน้าตอบทันที จังหวะนั้นฉันจึงโน้มลงกระดกบั้นท้ายถี่ๆใส่เขา

มือใหญ่จึงจับบั้นท้ายตบเพียะ~!เบาๆ ก่อนจะช่วยกดมันเร่งจังหวะใส่เขา..จนฉันร้อนผ่าวตามโพรงสาวและกระตุกออกมา

"อ๊ะ!! อ๊าาา " เมื่อฉันกระตุกตุบๆและนิ่งไป กัปตันก็ลุกขึ้นจับฉันนอนหงายอีกครั้ง เขาจับแขนสองข้างกดแนบเตียงโน้มร่างใหญ่ครอบงำ และใช้สายตาสุดเซ็กซี่เทะโลมฉัน ก่อนจะกระแทกเอวเข้ามา

ปึก ปึก! ปึก! ปึก!

"อ่าส์~~! เสียวชิบ ปล่อยในนะ..." ฉันพยักหน้าตอบ หน้าเจ็ดหลังเจ็ดฉันโอเค ปล่อยมา~~

ฉันหลับตาพริ้ม..เมื่อแก่นกายที่พ่นพิษสงบลง ก่อนเขาจะค่อยๆถอดมันออก แล้วล้มตัวลง..ดึงฉันไปกอดแนบอก

เรานอนเงียบกันสักพัก..ได้ยินแค่เสียงหายใจหอบเหนื่อย จนกัปตันใช้นิ้วเขี่ยที่หัวไหล่ฉัน เขี่ยวนๆสองสามรอบ และพูดอะไรบางอย่างออกมา

"เข้าเรื่องเลยนะ..."

"คะ?..เรื่องไทเปใช่ไหม?" ฉันถามโดยที่ไม่มองหน้าเขา เอาแต่มองไปที่ปลายเท้าและครุ่นคิดตาม

"อืม อยากดูคลิปไหม คลิปในรถฉัน" ฉันส่ายหน้าเบาๆ ฉันเชื่อกัปตัน..แค่เขาพูดฉันก็เชื่อแล้ว ไม่อยากดูคลิปตอกย้ำให้มันเจ็บช้ำน้ำใจหรอก

จนอยู่ๆกัปตันเขาลุกขึ้น..เอาศอกค้ำเตียงจ้องฉัน

ไอ้เชนบอกว่า..ไทเปป่วยทางจิต เป็นนิมโฟมาเนีย ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ และขาดเซ็กส์ไม่ได้"

เชนบอกเขาว่าไทเปป่วย? ให้ตาย..ทำไมฉันไม่รู้เลย จากที่ฟังๆเชนเล่าในคลิปเสียง..ไทเปอาการหนักมาก ถึงฉันจะไม่เคยรู้จักโรคนี้มาก่อน แต่พฤติกรรมที่น้องทำ

"กัปตันดูคลิปไทเปบ้างรึยังคะ?" ฉันถามเสียงสั่น..หลังจากฟังคลิปเสียงนั้นจบ จนกัปตันต้นไม้เขาส่ายหน้าเบาๆแล้วนอนลงกอดฉัน

ฉันชี้ไปที่กระเป๋าสะพายปลายเตียง แต่ไม่ได้ลุกขึ้นไปหยิบมันมาให้เขา ฉันไม่อยากลุกไปไหน..มันหน่วง มันหนักอึ้งไปทั้งหัว ที่น้องเป็นแบบนี้ เพราะฉันดูแลน้องไม่ดีรึป่าว?

"สะ..สรุปว่าหมอที่สิงคโปร์ เชนยังไม่ได้ดิวการรักษาใช่ไหมคะ?"

"อืม แค่ไปปรึกษาแล้วเอาข้อมูลไปให้หมอวินิจฉัยเบื้องต้น ตอนนี้ไอ้เชนมันกลัวคลิปหลุดเหมือนกัน ดูจากการเซ็นเซอร์หน้า เหมือนไทเปจะโยนความผิดให้ไอ้เชนว่ามันเป็นคนถ่าย"

ฉันนอนมองเพดาน..น้ำตาหยดลงหมอนครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะดึงผ้าห่มมาปิดปากบรรเทา..เสียงสะอื้นตัวเอง

อัปเดต JAPAN | ผ่อนคลาย คลาย ของ Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน โดย โนเนจัง

ด้วยนวนิยายชื่อดัง Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน ของ โนเนจัง ที่ทำให้ผู้อ่านหลงรักทุกคำไปที่บท JAPAN | ผ่อนคลาย คลาย ผสมกับปีศาจพล็อต บทต่อไปของซีรีส์ Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน จะวางจำหน่ายในวันนี้หรือไม่
คีย์: Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | ผ่อนคลาย คลาย