Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | ไม่สำคัญ

sprite

ถึงเซ็กส์ในห้องน้ำจะเกรี้ยวกราด แต่กัปตันก็แลนด์ได้นิ่มมาก ไม่อยากจะเชื่อ..มีผู้โดยสารปรบมือชมเขาด้วย

เรามาถึงตามเวลาท้องถิ่นก็เย็นพอดี หลังจากยืนไหว้และยิ้มส่งผู้โดยสารจนเหงือกแห้ง พี่นาเดียร์ก็ลงจากชั้นสองมาควงแขนฉันลากกระเป๋าออกไป

ส่วนกัปตันต้นไม้เขาก็เดินคุยกับนักบินผู้ช่วยมาห่างๆ ฉันเหลือบมองเขาบ้างเพราะหมั่นไส้..มีอย่างที่ไหนงอนข้ามวันข้ามประเทศ

"นี่..ยังไม่ดีกันอีกเหรอเจแปน" พี่นาเดียร์สะกิดถาม..เมื่อฉันหันไปมองเขาจริงจังอีกครั้ง เพราะฉันเห็นแอร์ท้ายลำนางเดินมาขนาบข้างคุยสนิทกับเขา

"ยังค่ะ พี่นาเดียร์ดูสิ..แปปเดียว สาวก็เข้าหาเขาแล้ว" พี่นาเดียร์รีบยกโทรศัพท์มือถือเปิดกล้องหน้า และทำเป็นถ่ายเซลฟี่ แต่จริงๆแล้วใช้มันเป็นกระจกมองหลัง

"ตายแล้ว นางจอมฉก..ระวังนะเจแปน ยิ่งทะเลาะกันอยู่ด้วย พวกแย่งของชาวบ้านมันชอบมาเวลานี้ล่ะ!"

"ค่ะ..จะระวัง แต่ถ้าเขาอยากเป็นควายมากก็เชิญ -_-"

"ทะเลาะอะไรกัน ถึงได้งอนข้ามวันข้ามประเทศแบบนี้?-_-" ฉันเดินก้มหน้าถอนหายใจ

"เฮ้อ! เขาจอดรถรอเจแปนอยู่ค่ะ แต่เจแปนมีธุระด่วน..ลืมเขาและกลับก่อน"

"จริง?! ฮ่าๆ โอ้ยเธอ! ต้องเบลอขนาดไหนถึงลืมแฟนได้ ฮ่าๆ" ฉันรีบดึงแขนพี่นาเดียร์ที่ขำก๊ากไว้ เพราะกัปตันต้นไม้เขามองตรงมาที่เรา บ้าจริง..พี่นาเดียร์พูดแฟนเต็มปาก เรายังไม่ได้เป็นแฟนกันซะหน่อย

"พี่นาเดียร์เบาๆค่ะ เดี๋ยวกัปตันรู้ว่าเรานินทาเขา จะว่าไปตอนนั้นมันเบลอจริงๆนะคะ มันหลายอย่างค่ะเลยลืมสนิทเลยTT"

"เอาเถอะๆ..แต่ขำอ่ะ นั่นเจแปนมินิบัสสายการบินมารับแล้ว ไปเร็วๆ^^" แล้วพี่นาเดียร์ก็จับแขนฉัน ลากกระเป๋าเดินเร็วๆไปขึ้นรถ เราเลือกนั่งแถวสองเพื่อจะได้ลงเร็วและเลือกห้องพักก่อน

ส่วนแถวหน้าน่ะเหรอ? เหอะ!..กัปตันนั่ง พอก้นผู้ช่วยนักบินและกัปตันหย่นลงเบาะ พวกเขาก็เริ่มพูดถึงเรื่องผับเกาหลีทันที ทำไมต้องพูดให้ฉันได้ยินด้วย!!

เพื่อ!?

"ผมกลับห้อง..จะรีบอาบน้ำแกล้งนอน วีดีโอคอลบอกแฟนก่อนนะครับ^^" แผน? บ้าจริงใครจับคู่ให้สองคนนี้บินด้วยกันเนี่ย ยิ่งกว่าผีกับโลง

"อื้ม แวะซื้อถุงก่อน สรุปผับที่ตกลงกันนะ" ซื้อถุง?! ไม่ได้! ฉันรีบยกกระเป๋าตรงหน้า กระแทกพื้นดัง..ปึก!! แล้วหันไปคุยกับพี่นาเดียร์

"พี่นาเดียร์คะ อยากไปกินปลาหมึกดุกดิกกับโซจู^^" พี่นาเดียร์เงยหน้าจากโทรศัพท์มองฉันแวบนึง

"ได้ๆเดี๋ยวพี่บอกแฟนก่อนนะ เอ..ไม่บอกดีกว่า นี่ๆเราไปบาร์โฮสกันไหม ซดโซจูเหมือนกันแต่มีชายล้อมรอบ^[]^" พี่นาเดียร์รู้ใจฉันจริงๆ

"ว้าย จริงเหรอคะ? อยากลองจัง.."

"เจ๊นาเดียร์!"

"คะกัปตัน..เรียกนาเดียร์มีอะไรรึป่าวคะ?^^"พี่นาเดียร์เหล่มองฉันแวบนึงก่อนจะอมยิ้ม เมื่ออยู่ดีๆกัปตันขี้งอนก็เรียกเธอเสียงเข้มขึ้นมา

"เพิ่งขึ้นมาไฟลท์แรก อยากลงอีกใช่ไหม?" พี่นาเดียร์เอามือปิดปากส่ายหน้ารัว ลงที่ว่า..คือลงจากBusiness class สินะ

"ไม่ๆค่ะ โถ่กัปตันขา เจแปนยังไม่เคยนี่คะ อยากพาไปลองเปิดหูเปิดตาดูบ้าง อีกอย่างได้ข่าวว่าแฟนเจแปนจะไปร่อนเอวใส่สาวในผับ นาเดียร์กลัวเจแปนเหงาน่ะค่ะ^^"

"ใช่ๆ ก็เลยชวนเจแปนไปร่อนเอวในบาร์โฮสด้วยใช่ไหมคะ^^" ฉันรีบพูดเสียงใส จนกัปตันต้นไม้ถอดหมวกและหันขวับมามองหน้า

"เจแปน ! แล้วเธอจะรู้ว่าการท้าทายฉันมันเป็นยังไง" เขากัดฟันพูด แต่ฉันกับพี่นาเดียร์ไม่สนใจ ท้าทายแล้วไง...ยังไงเอ่ย ไม่สนใจคนขี้งอนหรอก ฉันหัวเราะคิกคักจนเรามาถึงโรงแรม แต่หารู้ไม่..ถึงฉันจะทำเป็นไม่กลัวอำนาจมืดเขา แต่ใจก็แอบสั่นเบาๆเมื่อเขาเหลือบตามอง

ถ้าฉันอยู่คนเดียวฉันคงไม่รอด คนอะไรทั้งขี้งอน ขี้โมโห ขี้สั่ง ขี้เอา!

พอรับกุญแจเข้าห้องอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ พี่นาเดียร์ก็ชวนฉันไปหาอะไรกินแถวโรงแรม เราพักแถวย่านเมียงดง ไม่ต้องกลัวว่าจะอดอยาก เพราะลงมาเดินไม่กี่ก้าวก็เจอร้านอาหารพวกStreetFood เต็มไปหมด อากาศที่นี่หนาวนิดๆเพราะกำลังเข้าสู่ฤดูใบไม้เปลี่ยนสี

แต่กัปตันจัดกระเป๋าเหมือนแกล้งฉัน เขาเลือกแค่ชุดเดรสมาให้ ส่วนถุงน่อง ฮีทเทคไม่มีสักอย่าง ฉันกับพี่นาเดียร์จึงแวะแปลงโฉมซื้อเสื้อผ้ารองเท้าใหม่ทั้งเซ็ท! และเดินเล่นย่านเมียงดงกันสองคน

จนไปหยุดที่ร้านข้างถนนอีกฝั่ง..ที่มีโซจู มีหมึกดุกดิกซาซิมิขาย ให้ตาย..เยอะแยะทั้งผู้ชายทั้งร้านขายหมึก

"ขาว มองไปทางไหนก็ขาวไปหมด" พี่นาเดียร์เลียไอติมและมองผู้ชายตาละห้อย ฉันไม่อยากนึกตามเลย..จังหวะการลงลิ้นเลียไอติมของพี่แก มันเหมือนเลียอย่างอื่นมากกว่า

"ขาวจริงๆค่ะ..ตี๋มาก"

"รู้อะไรไหม เขาบอกว่าที่นี่ ถ้าเที่ยวกันถูกใจก็นอนด้วยกันได้เลย ทุกอย่างเปิดมาก..และเขาไม่ชอบใส่ถุงยางกันด้วย^^"

ฉันเผยอปากขึ้นตกใจ

"เอ่อ..ไม่เอดส์ ไม่ท้องกันเหรอคะ?"

"เปิดไง บ้านเขาทำแท้งถูกกฎหมาย เอดส์ก็ใจแลกใจ..ไว้ใจก็เอา ไม่ไว้ใจก็อย่าเอา^^"

พอฉันได้ยินแบบนั้น..ก็นึกถึงกัปตันขึ้นมา อยากลองโทรเช็ค แต่ยังไม่ได้โทรศัพท์คืนเลย พอฉันยืนนิ่งคิดมากเรื่องคนบางคน พี่นาเดียร์ก็ดึงแขนฉันไปนั่งที่โต๊ะและลงมือสั่งอาหาร

เราสั่งโซจู สั่งปลาหมึก สั่งออมุกปลาแผ่นเสียบไม้มานั่งกินกัน อากาศดีๆและบรรยากาศทำพี่นาเดียร์ซดซูจูพรวดๆจนลืมตัว พี่แกเริ่มหน้าแดงก่ำ..พูดเยอะ สะกิดไหล่ฉันให้ฟังปัญหาของตัวเอง! ทั้งที่ปัญหาฉันก็จุกอกแทบจะระเบิดอยู่แล้ว!

"พี่น่ะเบื๊อเบื่อแฟน อยากเลิกชะมัด...เซ็กส์ไม่ได้เรื่อง พี่ไม่เคยเสร็จเลยรู้ไหม บางทีเราทำงานเหนื่อยๆอยากผ่อนคลาย แต่แฟนทำให้พี่ไม่ได้เลย..อาทิตย์ละครั้งว่าแย่ แต่อาทิตย์ละครั้งไม่เสร็จแย่กว่า เซ็ง!"

พรวด! ซดโซจูอีกแก้ว มันแรงมากนะ..ขนาดฉันกินไปห้าแก้วฉันยังเริ่มมึนเลย ฉันว่าคืนนี้เราสองคนได้นอนข้างถนนแน่

"เอาน่าพี่นาเดียร์อาทิตย์ละครั้ง อย่างน้อยก็ได้เสียวนะคะ^^///" พี่นาเดียร์หัวเราะแล้วชี้หน้าฉัน

"ฮ่าๆ อย่าบอกนะ..ว่าเธอก็นานๆทีเจแปน " ฉันหยิบไม้ออมุกมากัด ก่อนจะยิ้มที่มุมปากช้าๆ

"ระดับนี้..:ทุกวันค่ะ^^"

"กรี๊ดดด" เสียงกรี๊ดพี่นาเดียร์ ทำอปป้าที่นั่งอยู่หันพรึบมามองที่โต๊ะเรา จนฉันที่นั่งหันหน้าไปทางพวกเขาต้องรีบก้มหัวขอโทษ

และพอฉันจะหยิบแก้วโซจูซด แก้วในมือ..ก็ถูกแย่งไป!! พอเงยหน้ามองก็ไม่ใช่ใครที่ไหน..เจ้าเก่าที่แยกเขี้ยวใส่กันไว้นี่เอง

กัปตันต้นไม้เลื่อนเก้าอี้นั่ง..แล้วกระดกโซจูหมดแก้ว ตามด้วยผู้ช่วยนักบินที่นั่งข้างๆพี่นาเดียร์ เขาขอแก้วเพิ่มสองใบ และสั่งของกินประหนึ่งว่าพวกฉันเต็มใจให้นั่งด้วย

"อ้าว คุณผู้ช่วยนักบินคุณกัปตัน ทำไมมานั่งโต๊ะนาเดียร์คะ โต๊ะอื่นเยอะแยะ แบบนี้อปป้าที่ไหนจะกล้ามาจีบเรา"

"ใครจีบก็ให้มันรู้ไปดิ ว่าเมียใคร" ตอบพี่นาเดียร์แต่ตามองหน้าฉัน

"อ้าวๆกัปตันที่บังคับผมมาที่นี่ ที่แท้คบกับเจแปนนี่เอง แล้วที่ผมชวนไปผับบนเครื่อง..บ้านไม่พังใช่ไหมครับ ไม่น่า...ถึงไม่ยอมไปกับผม แฟนคุมนี่เอง"

กัปตันไม่สนใจนักบินผู้ช่วย เขารีบกอดคอฉันและจ้องมาอย่างคาดโทษ

"คิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอเจแปน จะบอกอะไรให้..ฉันจะสกัดดาวรุ่งเธอทุกทาง เพราะเธอต้องเป็นของฉันคนเดียว"

ฉันดึงแก้วในมือกัปตันมารินโซจู แล้วซดพรวด! ก่อนจะจ้องตาเขากลับทันที

งอน งอนอยู่นั่นล่ะ! กัปตันก็รู้ว่าเจแปนมันเมียโง่ ก็ยังงอนอยู่ได้" พี่นาเดียร์กับผู้ช่วยนักบินเงียบกริบมองเราสองคน ก่อนพวกเขาจะสะกิดกันไปนั่งอีกโต๊ะ

"ก็ฉันน้อยใจป่ะวะ คนอื่นสำคัญกับเธอทั้งนั้น ยกเว้นฉัน!"

[อัปเดต] อ่านนิยาย Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | ไม่สำคัญ

นิยาย Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน มี FULL อ่าน JAPAN | ไม่สำคัญ และตอนต่อไปของนิยายที่ novelones.com นวนิยายเรื่อง Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน ที่มีรายละเอียดที่ไม่คาดคิดและน่าทึ่งมากมายของผู้แต่ง โนเนจัง ใน JAPAN | ไม่สำคัญ ได้นำเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ อ่าน JAPAN | ไม่สำคัญ ของซีรีส์ Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน ได้ที่นี่

หรือคุณสามารถดาวน์โหลด PDF ฟรีของนิยาย Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน ได้ที่ novelones.com

คีย์การค้นหา: Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน JAPAN | ไม่สำคัญ