ตอนที่ 147 โต้แย้ง
“ประภาพ” วรินทรเห็นเขากำลังเดินเข้ามา
“วรินไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน สวยขึ้นอีกแล้วนะ” ประภาพตอบรับด้วยความสนิทสนม นั่งข้างๆเธอ เอาน้ำหอมที่อยู่ตรงหน้าเธอตรงนั้นผลักออกไป
ในใจทีนาร์กำลังแอบด่าวรินทร หลังจากนั้นมองประภาพด้วยความไม่พอใจ “ทำไมถึงฉีดไม่ได้ แกเป็นใคร ฉันชอบฉีดจะตายไป แกมายุ่งอะไรด้วยล่ะ”
“ท่านนี้คือผู้จัดการใหญ่ของบริษัทน้ำหอมคุณประภาพ ถ้าคืนนี้เธอทำกริยาท่าทางที่ไร้มารยาทออกมา เขามีสิทธิ์ที่จะไล่เธออกจากงานได้”วรินทรมองทีนาร์ด้วยหางตาแล้วพูดขึ้นอย่างช้าๆ
ทีนาร์สะอึกไปชั่วขณะยังคงไม่ยอมพูดว่า “พวกเธอกล้าหรอ ฉันจะไปฟ้องพี่ชายฉัน”
“คุณทีนาร์อย่าลืมนะครับว่าที่นี้คืองานแถลงของบริษัทน้ำหอม ไม่ใช่ของครอบครัวธัมรุจินันท์” ประภาพขมวดคิ้วอย่างช้าๆใบหน้าที่หล่อเหลาบอกถึงความไม่พอใจแสดงถึงว่าไม่มีความพอใจต่อทีนาร์ผู้เอาแต่ใจนี้
หลังจากนั้นเขามองวรินทรด้วยสายตาที่กังวล เธออยู่ด้วยกันกับทาวัตต้องเจอกับทีนาร์ทุกๆวันซ้ำยังดูท่าทางเธอก็ไม่เหมือนคนดีมากมายอะไร
คิดได้ว่าวรินทรอยู่ข้างกายของทาวัตจะได้รับความไม่เป็นธรรม นิ้วมือของประภาพก็อดไม่ได้ที่จะกำมือแน่น
“นั่นจะเป็นอะไรไปล่ะ ทั้งเมืองนี้ใครกล้าฝ่าฝืนพี่ชายฉันได้” ทีนาร์พูดขึ้นมาอีก ไม่ว่าเป็นน้ำเสียงหรือคำพูดก็หยิ่งยโสอวดดีถึงที่สุด
วรินทรรู้สึกแค่ว่าขมับนั้นกำลังกระตุกและปวดหัวตะหงิดๆ รู้ว่าถ้าเป็นอย่างนี้เธอก็ไม่ควรที่จะฟังทาวัตที่บอกให้นำทีนาร์มาด้วย ทำให้หมดความอดทนทุกวินาทีเลยจริงๆ
“เธอเชื่อไหมล่ะว่าฉันจะเอาเธอออกไปก่อนก่อนที่พี่ชายเธอจะมา” น้ำเสียงของวรินทรค่อนข้างไม่ดี มองประภาพอย่างรู้สึกขอโทษหลังจากนั้นก็พูดกับทีนาร์
“นี่เธอ......” ทีนาร์เบิ่งตามอง เธอไม่คิดว่าวรินทรจะกล้าทำขนาดนี้
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...