ตอนที่252 นี่เป็นของฉัน
ทาวัตยกแก้วกาแฟขึ่น จิบอยู่หลายทีแล้ววางลง จ้องมองกล่องสีดำนั้น นัยน์ตามีความต้องได้มันมา
“เอฟ เธอรู้ไหมคนที่จะซื้อคือใคร? พ่อของลูกพี่เลยนะ นี้มันไม่ใช่จะให้เอาชีวิตฉันไปแลกเงินของพ่อกวินหรือไง นี่มันไม่กลายเป็นว่าคนบ้านเดียวกันหลอกคนบ้านเดียวกันเหรอ? นี่มันเรื่องเข้าใจผิดชัดๆ” เออดไม่ได้ที่จะบ่นเอฟ ถ้ารุ้แต่แรกว่าว่าเรื่องนี้มันจัดการยากขนาดนี้ ขอยังไงเธอก็ไม่มา!
เผชิญกับความเร็วในการพูดโดยไม่หยุดพักของเอแล้ว เอฟนิ่งไปสักพัก แล้วตอบเธอว่า “ฉันรู้”
“อะไรนะ? เธอรู้? ไม่ใช่ เธอรู้แต่แรกอยู่แล้วว่าพ่อของกวินทำไมไม่บอก?” เอจ้องตาเขม็ง ใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าจอโทรศัพท์แรงๆหลายที
ต้องตั้งใจแน่ๆ!
“ฉันบอกแล้ว แต่เธอยังฟังไม่จบก็วางสายฉันไปก่อน” น้ำเสียงของเอฟดูเย็นชา ในน้ำเสียงมีความรู้สึกดูถูกสติปัญญาจองเอฟ”
เอฟังจนจบก็รู้สึกสำนึกผิด ทำไมตัวเองไม่ฟังเอฟจนจบแล้วค่อยวางสาย ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงดีจริงๆ จะใช้วัวกี่ตัวก็ดึงไม่กลับมาแล้ว “แล้วเธอว่าตอนนี้เอาไงดีหล่ะ? หรือว่าจะใฟ้ฉันรับหุ้น10%นั้นไว้จริงๆ? ถ้ากวินรู้เข้าฉันต้องตายแน่ๆ”
เห็นว่าปกติหน้าตาบ๊องแบ๊วไร้เดียงสาแบบนั้น แต่เวลาจัดการเรื่องอะไร ทั้งกล้าหาญและเด็ดขาด และที่สำคัญเขาไม่ชอบการแกล้งกัน
แม้ว่าเอจะเป็นคนสอนกลยุทธ์เชิงจิตวิทยาของกวินเองกับมือ แต่ว่าศิษย์กวินคนนี้กลับเก่งกาจกว่าคนสอนไปแล้ว ถนัดที่จะจู่โจมจุดอ่อนของศัตรู โดยใช้แรงน้อยที่สุดจัดการศัตรูโดยเร็ว
จนเอรู้สึกเสียใจ ไม่ควรสอนเขาไปจนหมด แบบนี้คงไม่โดนเขารังแกควบคุมขนาดนี้
“ในเมื่อเขาดื้อรั้นจะให้ งั้น เธอก็รับไว้ “เอฟตอบหลังจากที่ได้คิดดูแล้ว “ รับไว้แล้ว ก็เป็นของคุณหนูอยู่ดี”
มันก็ใช่! ทำไมเธอโง่แบบนี้หล่ะ! ของพ่อหรือของลูกมันต่างกันตรงไหน? ไม่ต่างกันเลย!
“ได้ ฉันรู้ละ วางแล้วนะ” เอฟังจบความกังวลใจก็หายไปด้วย วางสายอย่างสบายใจ
หุ้นส่วนนี้สุดท้ายก็เป็นของกวิน ส่วนกวินจะจัดการยังไง ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว~
“คุณคะ เอาตามที่ตกลงกันไว้แต่แรกเลยค่ะ หวังว่าเรามีโอกาสได้ร่วมงานกันอีก” พูดจบเอถอนหายใจเหือกใหญ่ ในที่สุดก็แก้ปัญหาได้
“อือ” เธอเก็บกล่องดำขึ้นมายื่นให้เขา ทาวัตยื่นมือมารับไว้ ไม่ได้พูดอะไรอีกลุกขึ้นแล้วจากไปจากร้านกาแฟ
เอเห็นว่าเขาไปแล้ว ในที่สุดก็หายใจโล่ง ทิ้งตัวอยู่บนโซฟา นี้มันเหนื่อยกว่าทำภารกิจเป็นสิบอย่างอีก
_
ที่คฤหาสน์
หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จกวินก็เข้าไปเล่นเกมส์อยู่ในห้อง เอฟยังไม่ได้บอกเขาเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ คิดว่าพรุ่งนี้เซ็นสัญญาเสร็จแล้วค่อยเซอร์ไพรส์เขาที่เดียว
วรินทรก็กลับห้องนอนแล้วเหมือนกัน ไม่มีอะไรให้ทำ หยิบipadขึ้นมาเล่นเกมส์ต่อไป
เขาสั่งซื้อหมอนข้างน้องแมวจากเน็ตเป็นพิเศษ วางไว้กลางเตียง เธอนอนอยู่อีกฝั่ง ส่วนอีกฝั่งเป็นของทาวัต
ไม่ต้องถามเธอว่าเพราะอะไร วรินทรแสดงให้เห็นว่าตัวเองไม่พอใจอยู่
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...