ตอนที่ 262 อย่าโง่ไปหน่อยเลย
“ไม่ดีแล้ว” เขาหมุนตัวตั้งใจจะไปที่ห้องนั้น กลับถูกคนคนหนึ่งหยุดไว้
“อย่าโง่ไปหน่อยเลย นายออกไปตอนนี้ถ้าถูกเธอเห็นจะทำยังไง?” คนคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ขวางหน้าเขาไว้
“ฉันไม่สนหรอก แต่เธอจะเป็นอะไรไปไม่ได้” เขาอยากผลักคนคนนั้นออกไป แต่อีกฝ่ายกลับไม่ขยับเขยื้อนสักนิด ไม่ยอมให้เขาไป
“เดี๋ยวนายท่านก็มาแล้ว อย่าบอกนะว่านายคิดจะออกไปในเวลาแบบนี้? นายอยู่นี่ เดี๋ยวฉันไปดูเอง” เมื่อคนคนนั้นพูดจบ ก็มองเขาอยู่อึดใจ ก่อนจากไป
เขาถอยกลับไปสองสามก้าวอย่างห่อเหี่ยวใจ สายตาจ้องมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท จากนั้นก็เห็นผู้หญิงคนนั้นเดินเข้าไปในห้อง จนถึงประตูห้องน้ำ เคาะประตูสองสามครั้ง แต่กลับไม่มีเสียงใด ๆ กลับมา
ผู้หญิงคนนั้นไม่อดทนรอ สุดท้ายก็ยกขาขึ้นมา เตะเข้าไปที่ประตู เตะไปหลายครั้ง ประตูถึงจะเปิดออก
บนหน้าจอปรากฏสถานการณ์ในห้องน้ำ
วรินทรล้มอยู่กลางกองเลือด เลือดจากบาดแผลที่ข้อมือของเธอยังไหลไม่หยุด บนพื้นสีขาวเย็นเยียบ สีเลือดดูแสบตาเป็นพิเศษ
ผู้หญิงคนนั้นผงะถอยด้วยความตกใจ ไม่ว่าอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่ารวินทรจะทำแบบนี้ ไม่คิดว่าจะกรีดข้อมือฆ่าตัวตาย!
คนที่ซึ่งยืนอยู่หน้าจอกำมือทั้งสองแน่น บังคับตัวเองไม่ให้ไปพุ่งไปหาเธอ
เขาลงไปไม่ได้ ถ้าลงไป ทุกอย่างก็จบ
ผู้หญิงคนนั้นเรียกคนทันที จากนั้นก็อุ้มวรินทรขึ้นจากกองเลือดด้วยตัวเอง พาออกไปด้านนอก
บาดแผลนั้นวริทรเป็นคนกรีดเอง เธอลงมืออย่างรู้หนักเบา ดังนั้นแม้เลือดที่ไหลออกมาจะเยอะมาก แต่เธอก็ยังมีสติอยู่
ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นอุ้มเธอขึ้นมา เธอลืมตาทั้งคู่ขึ้นมองผู้หญิงคนนั้นอยู่เสี้ยวพริบตา
หัวใจของวรินทรถูกบีบแน่น ราวกับไม่กล้าเชื่อ จึงหลับตาลงอย่างหวาดกลัว
เป็นมษยา ไม่นึกเลยว่าจะเป็นมษยา!
เจอกันครั้งแรกก็ทะเลาะกับธารี เป็นมษยาที่คอยเรียกเธอว่า “พี่วรินทร” อย่างสนิทสนมมาตลอด น้องสาวของชนุตร์!
ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้? อย่าบอกนะ ว่าเธอเป็นคนพาเธอมาที่นี่?
งั้นใครเป็นคนบงการ? ชนุตร์งั้นเหรอ?
แน่นอนว่า ถ้าเป็นชนุตร์ก็มีปัญหาแล้ว
เนื่องจากเสียเลือดมาก สมองของวรินทรจึงค่อนข้างเลอะเลือน แต่ยังบังคับให้ตัวเองไม่สลบไปซะก่อน
มีแค่โอกาสนี้เท่านั้น ถ้าไม่คว้าไว้ให้ดี ก็จบแล้ว!
เธอไม่รู้ว่าชนุตร์กับมษยาพี่น้องคู่นี้ต้องการทำอะไร แต่ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน
ไม่แปลกที่เธอมักรู้สึกว่าทุกครั้งที่ชนุตร์ปรากฏตัวรอบตัวเธอมักเกิดเรื่องแปลก ๆ ขึ้น เป็นแผนที่วางไว้ล่วงหน้ามาก่อนแล้วนี่เอง!
มษยาแข็งแรงกว่าที่วรินทรคิด เธออุ้มวรินทรอย่างไม่เปลืองแรงมาที่โรงรถ วางวรินทรลง
แม้ว่าพวกเขาจะมีหมออยู่ที่นี่แต่กลับไม่สามารถให้เเลือดได้ วรินทรเองก็เดาไว้ว่ากรีดข้อมือแบบนี้ไม่ถึงชีวิต
แต่เธอก็ไม่มั่นใจนัก เธอไม่เคยกรีดข้อมือมาก่อนนี่
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...