ตอนที่ 283 ความเจ็บปวดที่เคยได้รับ
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ บอกฉันมา ”วรินทรอดทนต่อความเจ็บของแผ่นหลังแล้วลุกขึ้นนั่ง ความรู้สึกบอกเธอว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่
มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นที่ทำให้ทีนาร์เกลียดเธอมานานขนาดนี้
“ คุณอยากรู้หรอ?” ทีนาร์ปล่อยมือ ความเจ็บปวดเต็มดวงตาแต่ก็ยังฝืนเชิดหน้า
วรินทรพยักหน้า เสียงสั่น “ ถ้าหากคุณยินดีเล่าให้ฉันฟัง”
ตอนนั้นเอง ประตูกระท่อมก็เปิดออก ผู้ชายเดินเข้ามาและพูดกับทีนาร์ว่า “ คุณหนู คุณผู้หญิงคนนั้นให้ผมมา คุณหนูกลับไปได้แล้วครับ”
คุณผู้หญิงคนนั้น? วรินทรคิดทบทวนอย่างละเอียดว่าคุณผู้หญิงคนนั้นหมายถึงใคร สุดท้ายเธอคิดว่าคงเป็นธารี
นอกจากธารี ก็คงไม่มีใครอีกแล้ว
เมื่อวรินทรเห็นผู้ชายคนนี้ก็รู้สึกกลัว หมือนตัวเองโดนงูจ้อง ทีนาร์คงไม่มอบเธอให้ผู้ชายคนนี้นะ?
ทีนาร์ไม่ได้พูดสิ่งที่ตัวเองกำลังจะพูดต่อ เนื่องจากโดนผู้ชายตัดบท เมื่อมีคนอื่นอยู่ด้วย เธอก็หมดอารมร์ที่จะเล่าต่อ เธอยืนขึ้นและพูดว่า “ ฉันรู้แล้ว”
“พวกคุณคิดจะทำอะไร?” วรินทรมองพวกเขาอย่างระมัดระวัง ออกแรงขยับมือที่ถูกมัดห้อยหลัง รู้สึกเหมือนเชื่อกที่มัดมือเธอจะหลวมลง
เธอดีใจแต่สีหน้ายังดูนิ่งและมองที่ทีนาร์และผู้ชายคนนั้น
ทีนาร์ทำเสียง หึ่ม แล้วพูดต่อ “ คุณก็อยู่ที่นี่ลิ้มรสความทุกข์ที่ฉันเคยประสบก่อนหน้านี้ไปละกัน !”
หลังพูดจบก็เดินออกไปพร้อมผู้ชายคนนั้นและปิดประตูกระท่อม เท่าที่ฟังจากเสียงน่าจะล๊อคประตูด้วย
“ เฝ้าเธอให้ดี พรุ่งนี้ค่อยปล่อยเธอออกมา” ทีนาร์สั่งผู้ชายคนนั้น หลังพูดจบก็เดินลงจากเขา
หลังจากที่เธอไปแล้ว ผู้ชายคนนั้นทำเสียง หึ่มอย่างไม่ค่อยพอใจ มองดูสีของท้องฟ้า แล้วก็ไปจากกระท่อม
หูของวรินทรแนบติดกับพื้น ได้ยินเสียงเดินจากไปของพวกเขา เมื่อแน่ใจว่าข้างนอกไม่มีคนแล้ว เธอก็รีบพิงพนังพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ใช้แรงขยับมือที่ถูกมัด เชื่อกก็ค่อยๆ คลายจนในที่สุดก็หลุด
ในที่สุดเชื่อกที่มัดมือเธอก็หลุดออก วรินทรไม่มีเวลาสนใจความเจ็บที่ข้อมือ เธอแก้เชื่อกที่มัดขาทั้งสองข้างอย่างเร่งรีบ
เธอยืนขึ้น เดินไปที่ประตูเบาๆ ถึงแม้นอกประตูจะไม่มีเสียงแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีคนเฝ้าที่ด้านนอก
เธอเขย่าประตู มันเป็นอย่างที่เธอคิด ประตูถูกล็อคจากด้านนอก
ขณะที่เธอกำลังกังวล เธอก็ได้ยินเสียงจากด้านนอก เธอจึงตั้งใจฟัง
เป็นเสียงเท้า หนักและทรงพลัง ไม่เหมือนทีนาร์ น่าจะเป็นผู้ชายเมื่อกี้
ฟังจากเสียง เขากำลังเดินวนกระท่อมไปมาไม่หยุด และยังได้ยินเสียงเหมือนเสียงราดน้ำ
เขากำลังทำอะไร?
วรินทรตกใจมากแต่ไม่กล้าหายใจดังกลัวคนที่อยู่ข้างนอกได้ยิน เกรงไปทั้งตัว เม็ดเหงื่อเต็มหน้าผากที่ขาวเนียนของเธอ
กลิ่นอะไร? วรินทรตกใจอย่างรุนแรง กลิ่นเหมือน.............. น้ำมัน!?
รอเธอรู้ตัวอีกทีและวิ่งไปเตะประตู น้ำมันที่ถูกราดล้อมรอบกระท่อมโดยจุดขึ้นแล้ว กระท่อมถูกล้อมรอบด้วยกองไฟ
สวรรค์ ถึงขนาดจะเผาเธอ !
วรินทรไม่เคยคิดว่าทีนาร์จะเกลียดเธอถึงขนาดนี้ ถึงขนาดจะฆ่าเธอ!
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...