ตอนที่ 357ความหมายที่พิเศษ
และจะต้องเกี่ยวกับหม่ามี๊เป็นแน่
หลังจากที่ทาวัตวางโทรศัพท์ จึงรีบลงมาจากชั้นบนทันที จังหวะการเดินของเขาเร็วแบบชนิดก้าวไปได้แล้ว 3 ก้าวในขณะที่เพิ่งจะก้าวไปก้าวเดียว ไม่นานก็ถึงที่ห้องหนังสือ
กวินก็รีบตามลงไป เพียงแค่จังหวะการเดินของเขาก้าวได้น้อยกว่า ไม่ได้รวดเร็วเท่าทาวัต
ในห้องหนังสือ ทาวัตที่หน้าตาเย็นชานั้นเดินมาถึงหน้าโต๊ะหนังสือแล้วนั่งลงเปิดคอมหลังจากที่รอให้เครื่องเปิดทาวัตก็รีบเข้าไปที่หน้าจอ
เขากดคลิปกล้องวงจรปิดที่คนรับผิดชอบคนนั้นส่งมา แล้วค่อยๆตรวจสอบดู
กวินก็เดินเข้ามาศรีษะน้อยๆนั้นรุงรังเพราะว่าเมื่อกี้นี้วิ่งเล่น แต่กลับเพิ่มความหล่อน่ารักมากยิ่งขึ้น
อิงตามส่วนสูงของเขามองไม่เห็นคลิปกล้องวงจรปิด ทาวัตเห็นเขาเข้ามาก็อุ้มมาวางไว้ที่ตักของตัวเอง ทำให้เขาเห็นง่ายขึ้น
“แดดดี๊ มีเรื่องเกิดขึ้นกับหม่ามี๊หรอ?” กวินมองคลิปกล้องวงจรปิด บนภาพนั้นมีคนเดินผ่านไปผ่านมา อีกทั้งซ้ำยังมีทุกมุมด้วย คนเยอะอย่างนี้จะหาหม่ามี๊ของเขาเจอก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร
“อืม เหมือนจะใช่ ” สมาธิของทาวัตอยู่ที่คลิปกล้องวงจรปิดแล้วจึงเอาโทรศัพท์ส่งให้กวิน “โทรหาหม่ามี๊ ถ้าไม่ใช่เพราะโทรศัพท์แบตหมดก็คงรับ”
กวินพยักหน้า แล้วกดเบอร์โทรศัพท์ของวรินทร โทรไป
โทรหลายรอบ แต่ก็ปิดเครื่อง
“แดดดี๊ ปิดเครื่อง” กวินกดวางสาย หลังจากนั้นพูดกับทาวัตสายตามองไปที่หน้าจอคอม
นี่คือเรื่องที่คาดการณ์ไว้ ทาวัตไม่ได้ห่อเหี่ยวอะไรที่โทรศัพท์นั้นปิดเครื่อง สมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่ที่กล้องวงจรหน้าจอคอม สถานที่คนเยอะขนาดนี้แต่ทำให้เร็วและถูกต้องถึงจะหา วรินทรเจอ
กวินก็ไม่ละความพยายาม เอาคลิปกล้องวงจรคัดลอกใส่ notebook ของตัวเองเพื่อดู
ในห้องหนังสือนั้นเงียบมาก บรรยากาศมีความกดดัน พ่อลูกไม่มีใครพูดกับใครดูกล้องวงจรปิดด้วยรู้อยู่แก่ใจ
“คุณหนู ดูตรงนี้สิ ใช่หม่ามี๊ของคุณหนูไหมครับ” เอที่ยืนอยู่ข้างหลังกวินเอามือชี้หน้าจอเงาที่อยู่บนภาพนั้นเหมือนกับวรินทร แม้ว่าจะแค่ด้านข้างแต่กวินก็ยังจำเสื้อตัวนี้ที่วันนี้หม่ามี๊ของเขาใส่ได้
กวินอุ้ม Notebook ลงมาจากโซฟาเพื่อไปหาทาวัต เพิ่งจะเดินไปที่ข้างๆเขาจึงเห็นเขากำลังย้อนเลื่อนดูคลิปอยู่ เลื่อนกลับไปซ้ำที่ฉากๆหนึ่ง
ตอนนี้วรินทรอยู่ที่ใต้กล้องวงจรปิด เห็นแค่เธอเงยหน้ามาเล็กน้อยไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรสายตาประหลาดใจและอ่อนโยน
“แดดดี๊ หม่ามี๊กำลังมองอะไรอยู่หรอ” กวินเอามานั่งตัวเล็กมาและยืนอยู่ข้างบนนั้นในที่สุดก็สูงเลยโต๊ะขึ้นมานิดหน่อย สองมือนั้นเกาะอยู่ข้างบนแล้วถามด้วยความสงสัย
“สัญลักษณ์ของบริษัทของแดดดี๊” แววตาของทาวัตที่เคร่งขรึมคู่นั้นก็ค่อยๆปรากฏถึงความอ่อนโยน เพ่งมองวรินทรที่อยู่ในจอไม่กี่วินาทีจึงเห็นอีกคนนึงปรากฏในคลิป
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...